Bartosz Zmarzlik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartosz Zmarzlik
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1995
Szczecin

Informacje klubowe
Klub

Liga polska: Stal Gorzów Wielkopolski
Liga szwedzka: Lejonen Speedway

Kariera juniorska
Lata Klub
Liga polska
2011–2016 Stal Gorzów Wielkopolski
Liga szwedzka
2011–2012 Gnistorna Malmö
2013–2016 Vetlanda Speedway
Liga brytyjska
2014 Birmingham Brummies
Liga duńska
2012 Holsted Speedway Klub
Kariera seniorska
Lata Klub
Liga polska
2017–2022 Stal Gorzów Wielkopolski
Liga szwedzka
2017–2021 Vetlanda Speedway
2022– Lejonen Speedway
Liga duńska
2019 Slangerup Speedway Klub
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja
2012– Polska Polska
Dorobek medalowy
Mistrzostwa świata
złoto 2016 drużynowo
złoto 2017 drużynowo
złoto 2019 indywidualnie
złoto 2020 indywidualnie
złoto 2022 indywidualnie
srebro 2018 indywidualnie
srebro 2019 drużynowo
srebro 2020 drużynowo
srebro 2021 indywidualnie
srebro 2021 drużynowo
brąz 2015 drużynowo
brąz 2016 indywidualnie
Mistrzostwa świata juniorów
złoto 2012 drużynowo
złoto 2014 drużynowo
złoto 2015 indywidualnie
złoto 2015 drużynowo
złoto 2016 drużynowo
srebro 2013 drużynowo
Mistrzostwa Europy
złoto 2022 drużynowo
Mistrzostwa Europy juniorów
złoto 2012 indywidualnie
złoto 2013 drużynowo
złoto 2014 drużynowo
Plebiscyt „Przeglądu Sportowego”
Gold medal with cup.svg 1. miejsce
2019
Bronze medal with cup.svg 3. miejsce
2021
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Strona internetowa
W debiucie w rozgrywkach ligowych w sezonie 2011
Podczas finału młodzieżowych drużynowych mistrzostw Polski w sezonie 2011
W barwach Stali w sezonie 2016
Na rodzinnym torze ze złotym medalem indywidualnych mistrzostw świata w sezonie 2019
... i po obronie tytułu w sezonie 2020
Podczas prezentacji drużyny gorzowskiej Stali przed sezonem 2022

Bartosz Zmarzlik (ur. 12 kwietnia 1995 w Szczecinie[1]) – polski żużlowiec, reprezentant Polski, wychowanek i kapitan Stali Gorzów Wielkopolski. Trzykrotny indywidualny mistrz świata (2019, 2020, 2022), indywidualny mistrz świata juniorów (2015), indywidualny mistrz Europy juniorów (2012), dwukrotny drużynowy mistrz świata (2016, 2017), drużynowy mistrz Europy (2022), czterokrotny drużynowy mistrz świata juniorów (2012, 2014, 2015, 2016) oraz dwukrotny drużynowy mistrz Europy juniorów (2013, 2014). Ośmiokrotny medalista drużynowych mistrzostw Polski – w tym dwukrotny złoty (2014, 2016), oraz dwukrotny indywidualny mistrz Polski (2021, 2022). Zwycięzca Plebiscytu Przeglądu Sportowego 2019[2]. Kawaler Orderu Odrodzenia Polski[3].

W 2019 został trzecim Polakiem, po Jerzym Szczakielu i Tomaszu Gollobie, który wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata[4]. W 2020 stał się trzecim żużlowcem w historii cyklu Grand Prix – po Tonym Rickardssonie i Nickim Pedersenie – i dziesiątym w historii indywidualnych mistrzostw świata, który obronił ten tytuł[5].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Kariera[edytuj | edytuj kod]

W swoim debiutanckim sezonie 2010 wraz z drużyną Stali zdobył złote medale w młodzieżowych drużynowych mistrzostwach Polski oraz w Lidze Juniorów – drużynowo złoto i brązowy medal indywidualnie. Wywalczył także tytuł młodzieżowego indywidualnego mistrza Wielkopolski, gromadząc w całym cyklu 85 pkt[potrzebny przypis]. Młody gorzowianin w sezonie 2010 zadebiutował także na szwedzkich torach podczas mistrzostw klubowych Gnistorny Malmö – klubu, którego barwy reprezentował w sezonach 2011–2012[6] w Allsvenskan, zajmując w turnieju drugą pozycję[potrzebny przypis].

W rozgrywkach ligowych 25 kwietnia 2011 roku w meczu przeciwko Unii Leszno zdobywając 4 pkt[7]. W sezonie zasadniczym 2011 roku Zmarzlik miał 16 lat i zdobył łącznie 51 punktów w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce. Żaden inny zawodnik w wieku 16 lat nie zdobył tylu punktów w całej historii polskiego żużla[8].

W sezonie 2012 oprócz polskiej Ekstraligi i szwedzkiej Allsvenskan, był w szerokiej kadrze drużyny duńskiej superligi – Holsted Speedway Klub[9], jednak w żadnym jej meczu nie wystąpił. 11 kwietnia 2012 roku podczas finału krajowych eliminacji do indywidualnych mistrzostw świata juniorów z czasem 67,55 sek. pobił rekord tarnowskiego toru[10]. Całe zawody gorzowianin wygrał z dorobkiem 12 pkt[11].

23 czerwca 2012 roku w swoim pierwszym występie w cyklu Grand Prix, startując z dziką kartą w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim, zajął trzecie miejsce z 13 pkt. i przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który stanął na podium (17 lat i 72 dni)[12] – zaś 30 sierpnia 2014 roku ponownie startując z „dziką kartą” w Grand Prix Polski w Gorzowie Wielkopolskim przeszedł do historii jako najmłodszy uczestnik cyklu, który zwyciężył (19 lat i 140 dni)[13]. 25 sierpnia 2012 roku w finale indywidualnych mistrzostw Europy juniorów rozegranym w Opolu, z dorobkiem 14 pkt., wywalczył pierwsze indywidualne złoto w swojej karierze[14].

1 września 2012 roku podczas finału drużynowych mistrzostw świata juniorów w Gnieźnie, w 19 wyścigu zawodów, zanotował groźny upadek w wyniku którego doznał skomplikowanego złamania lewej nogi z przemieszczeniem i przedwcześnie zakończył sezon[15]. W sezonie 2013 oprócz gorzowskiej „Stali” zaczął reprezentować barwy szwedzkiego klubu ElitserienElit Vetlanda[16].

W 2014 zadebiutował w rozgrywkach Elite League w barwach Birmingham Brummies[17]. Wystartował tylko w jednym spotkaniu, w którym w 4 startach zdobył 4 pkt. Później w trakcie trwania sezonu drużyna z Birmingham wycofała się z rozgrywek[18]. W sezonie 2014 wywalczył Drużynowe Mistrzostwo Polski z drużyną Stali[19] oraz Drużynowe Mistrzostwo Szwecji z Elit Vetlandą. W 2015 roku pierwszy raz w karierze, mając ledwie 20 lat, zakończył sezon ligowy w Polsce z najwyższą średnią biegową w drużynie. Wyniosła ona 2,333. Swoimi dobrymi wynikami niewątpliwie przyczynił się do utrzymania Stali Gorzów w najwyższej lidze. Sezon zwieńczył zdobyciem tytułu indywidualnego mistrza świata juniorów[20], a także obroną Drużynowego Mistrzostwa Szwecji.

W 2016 ze Stalą Gorzów zdobył drugie w karierze złoto DMP[21], będąc jednocześnie najlepszym zawodnikiem ligi wg średniej biegowej. Zajął ósme miejsce w 82. Plebiscycie na 10 Najlepszych Sportowców Polski 2016 roku[22]. Sezon 2016 był również pierwszym, w którym jeździł jako stały uczestnik w cyklu Grand Prix. 9 lipca 2016 pierwszy raz w karierze stanął na podium turnieju GP rozgrywanego poza Polską[23]. Na przestrzeni całego cyklu zdobył 128 punktów, co dało mu 3. miejsce w końcowej klasyfikacji i pierwszy medal indywidualnych mistrzostw świata w karierze.

W sezonie 2017 wraz z Maciejem Janowskim i Patrykiem Dudkiem wywalczył złoty medal w World Games 2017[24]. 12 sierpnia 2017 zwyciężył w Grand Prix Szwecji w Målilli[25]. Było to jego pierwsze zwycięstwo w roli stałego uczestnika cyklu. GP 2017 ukończył na 5. miejscu. W rozgrywkach ligowych drugi raz w karierze osiągnął najwyższą średnią biegową, zdobywając w nich brązowy medal[26].

Cyklu Grand Prix 2018 nie rozpoczął najlepiej (po 4 z 10 rund był sklasyfikowany w połowie stawki), jednak bardzo dobre wyniki w dalszej części sezonu sprawiły, że Zmarzlik zakończył go na drugim miejscu[27]. Wywalczył również wicemistrzostwo DMP ze Stalą Gorzów[28]. Po raz trzeci w karierze osiągnął najwyższą średnia biegową w lidze.

W 2019 po raz pierwszy w karierze, po wyrównanej walce z Leonem Madsenem, wywalczył tytuł indywidualnego mistrza świata na żużlu[29], kończąc Grand Prix 2019 z trzema zwycięstwami (Krško, Wrocław, Vojens) i pięcioma miejscami na podium. Ze Stalą Gorzów zajął siódme miejsce w lidze, a jego średnia biegowa wyniosła 2,410[30]. W 2019 wystąpił w 18 meczach (91 biegów) ligi szwedzkiej, w których zdobył łącznie 254 punkty i bonus, co przełożyło się na śr. biegową 2,802[31].

W styczniu 2020 został wybrany Najlepszym Sportowcem 2019 roku w 85. Plebiscycie Przeglądu Sportowego i Telewizji Polsat[2]. Również w 2020 obronił tytuł indywidualnego mistrza świata w jeździe na żużlu[4], wygrywając 4 z 8 rund i pieczętując złoto zwycięstwem w decydującej rundzie w Toruniu. Stał się pierwszym Polakiem, który zdobył ten tytuł więcej niż raz. Zdobył również trzecie wicemistrzostwo DMP w karierze[32], a sezon 2020 zakończył ze średnią 2,430[30].

Początek sezonu 2021 był dla Zmarzlika bardzo udany; po trzech pierwszych kolejkach w lidze polskiej (15 biegów) jedynie raz przyjechał za plecami rywala[33]. 11 lipca 2021 w Lesznie pierwszy raz w karierze zdobył tytuł Indywidualnego Mistrza Polski[34]. 12 września 2021 przekroczył barierę dwóch tysięcy punktów zdobytych dla Stali Gorzów Wielkopolski[35]. Sezon 2021 zakończył ze srebrnym medalem zarówno indywidualnych, jak i drużynowych mistrzostwach świata. W cyklu Grand Prix wygrał aż 5 rund, co było jego najlepszym wynikiem w karierze, jednak nie pozwoliło to na obronę mistrzowskiego tytułu sprzed roku. Drużynowe srebro wywalczył razem z Maciejem Janowskim i Jakubem Miśkowiakiem w dniach 16–17 października w Manchesterze. Decydujący wyścig reprezentacja Polski przegrała z reprezentacją Wielkiej Brytanii[36]. W rozgrywkach ligowych zajął 3. miejsce ze Stalą Gorzów[37], będąc jednocześnie najskuteczniejszym zawodnikiem ligi. Osiągnął średnią biegową 2,649, co było najlepszym wynikiem spośród zawodników sklasyfikowanych od sezonu 2010[38]. Po sezonie 2021 poinformował o zmianie klubu w lidze szwedzkiej. Po dziewięciu sezonach w Elit Vetlandzie w 2022 podpisał kontrakt z Lejonen Speedway[39].

Sezon 2022 rozpoczął 25 marca od zwycięstwa z kompletem piętnastu punktów w Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych[40]. 2 kwietnia zwyciężył w Indywidualnych Międzynarodowych Mistrzostwach Ekstraligi 2022[41]. W kwietniu 2022 został twarzą kampanii zachęcającej do oglądania zawodów Speedway Grand Prix 2022 za pośrednictwem internetowego kanału Eurosport Extra, dostępnego w serwisie Player, jak i ogólnodostępnej stacji TTV, która pokaże wyłącznie zawody rozgrywane w Polsce[42].

W trakcie sezonu 2022 w mediach zaczęły pojawiać się pogłoski, jakoby Zmarzlik pierwszy raz w karierze miał zmienić klub w lidze polskiej[43][44][45]. 25 lipca 2022 macierzysty klub Zmarzlika – Stal Gorzów poinformował, że zawodnik nie przedłuży kontraktu na sezon 2023 i będzie występować w innej drużynie[46].

We wrześniu 2022 roku, Bartosz Zmarzlik obronił tytuł Indywidualnego Mistrza Polski, tym samym zdobywając swój 5 medal w tej imprezie. Był on pierwszym od 20 lat zawodnikiem, któremu udało się zdobyć to trofeum rok po roku. Wcześniej dokonał tego Tomasz Gollob[47].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z miejscowości Kinice. Jego starszy brat Paweł Zmarzlik również był żużlowcem, obecnie zaś jest jednym z mechaników Bartosza[48].

Nosi pseudonim F-16[49].

Zaręczony z Sandrą Grochowską. 17 marca 2021 urodził im się syn Antoni[50].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Starty w Grand Prix (Indywidualnych Mistrzostwach Świata na Żużlu)[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w poszczególnych zawodach Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Długość toru
1. 30 sierpnia 2014 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 329m
2. 12 sierpnia 2017 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 305m
3. 21 lipca 2018 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 272m
4. 1 czerwca 2019 Słowenia Grand Prix Słowenii Słowenia Krško Stadion Matije Gubca 388m
5. 3 sierpnia 2019 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 352m
6. 7 września 2019 Dania Grand Prix Danii Dania Vojens Vojens Speedway Center 300m
7. 11 września 2020 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 329m
8. 18 września 2020 Czechy Grand Prix Czech Czechy Praga Stadion Markéta 353m
9. 19 września 2020 Czechy Grand Prix Czech Czechy Praga Stadion Markéta 353m
10. 3 października 2020 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 318m
11. 30 lipca 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 352m
12. 31 lipca 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 352m
13. 6 sierpnia 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Lublin Stadion MOSiR Bystrzyca 382m
14. 14 sierpnia 2021 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 305m
15. 2 października 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 318m
16. 30 kwietnia 2022 Chorwacja Grand Prix Chorwacji Chorwacja Goričan Stadion Milenium 305m
17. 10 września 2022 Dania Grand Prix Danii Dania Vojens Vojens Speedway Center 300m
18. 17 września 2022 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 305m
Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]
Nr Dzień Rok Nazwa Miejscowość Tor Miejsce Punkty Biegi Zwycięzca
1. 23 czerwca 2012 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 3. 13 (2,1,3,2,0,3,2) Słowacja Martin Vaculík
2. 30 sierpnia 2014 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 1. 17 (3,2,1,3,2,3,3)
3. 9 lipca 2016 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 3. 13 (1,3,1,3,2,2,1) Szwecja Antonio Lindbäck
4. 10 września 2016 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Teterow Bergring Arena 2. 13 (2,2,1,2,2,2,2) Australia Jason Doyle
5. 1 października 2016 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 3. 13 (0,2,3,1,3,3,1) Dania Niels Kristian Iversen
6. 22 października 2016 Australia Grand Prix Australii Australia Melbourne Etihad Stadium (sztuczny tor) 3. 15 (3,3,1,3,2,2,1) Australia Chris Holder
7. 12 sierpnia 2017 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 1. 15 (3,1,2,1,3,2,3)
8. 23 września 2017 Szwecja Grand Prix Sztokholmu Szwecja Solna Friends Arena (sztuczny tor) 2. 12 (2,2,1,3,0,2,2) Słowenia Matej Žagar
9. 7 października 2017 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 3. 14 (3,2,2,2,2,2,1) Polska Patryk Dudek
10. 28 października 2017 Australia Grand Prix Australii Australia Melbourne Etihad Stadium (sztuczny tor) 3. 13 (2,1,1,3,2,3,1) Australia Jason Doyle
11. 7 lipca 2018 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Hallstavik HZ Bygg Arena 3. 13 (3,2,3,1,1,2,1) Polska Maciej Janowski
12. 21 lipca 2018 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 1. 19 (3,3,2,3,2,3,3)
13. 25 sierpnia 2018 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 2. 18 (3,3,1,3,3,3,2) Słowacja Martin Vaculík
14. 22 września 2018 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Teterow Bergring Arena 3. 15 (3,2,3,2,2,2,1) Wielka Brytania Tai Woffinden
15. 1 czerwca 2019 Słowenia Grand Prix Słowenii Słowenia Krško Stadion Matije Gubca 1. 18 (3,3,1,3,3,2,3)
16. 3 sierpnia 2019 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 1. 17 (2,3,1,2,3,3,3)
17. 31 sierpnia 2019 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Teterow Bergring Arena 2. 16 (3,2,2,3,2,2,2) Polska Maciej Janowski
18. 7 września 2019 Dania Grand Prix Danii Dania Vojens Vojens Speedway Center 1. 18 (2,3,2,2,3,3,3)
19. 21 września 2019 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 3. 15 (1,3,3,1,3,3,1) Dania Leon Madsen
20. 29 sierpnia 2020 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 3. 16 (1,1,3,3,3,2,1) Polska Maciej Janowski
21. 11 września 2020 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 1. 20 (3,3,3,3,2,3,3)
22. 18 września 2020 Czechy Grand Prix Czech Czechy Praga Stadion Markéta 1. 20 (3,3,2,1,2,3,3)
23. 19 września 2020 Czechy Grand Prix Czech Czechy Praga Stadion Markéta 1. 20 (3,3,3,2,2,3,3)
24. 3 października 2020 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 1. 20 (1,3,2,2,1,2,3)
25. 30 lipca 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 1. 20 (3,2,3,3,2,2,3)
26. 31 lipca 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Wrocław Stadion Olimpijski 1. 20 (2,2,2,3,3,3,3)
27. 6 sierpnia 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Lublin Stadion MOSiR Bystrzyca 1. 20 (3,3,2,1,3,3,3)
28. 7 sierpnia 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Lublin Stadion MOSiR Bystrzyca 2. 18 (3,3,2,3,3,3,2) Rosja Artiom Łaguta
29. 14 sierpnia 2021 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 1. 20 (0,3,1,1,3,3,3)
30. 28 sierpnia 2021 Rosja Grand Prix Rosji Rosja Togliatti Stadion im. Anatolija Stepanowa 2. 18 (1,3,3,2,3,3,2) Rosja Artiom Łaguta
31. 11 września 2021 Dania Grand Prix Danii Dania Vojens Vojens Speedway Center 2. 18 (3,2,2,3,3,3,2) Rosja Artiom Łaguta
32. 2 października 2021 Polska Grand Prix Polski Polska Toruń Motoarena 1. 20 (3,2,2,3,3,2,3)
33. 30 kwietnia 2022 Chorwacja Grand Prix Chorwacji Chorwacja Goričan Stadion Milenium 1. 20 (3,1,2,3,3,3,3)
34. 4 czerwca 2022 Niemcy Grand Prix Niemiec Niemcy Teterow Bergring Arena 2. 18 (3,2,3,0,2,2,2) Polska Patryk Dudek
35. 25 czerwca 2022 Polska Grand Prix Polski Polska Gorzów Wielkopolski Stadion im. Edwarda Jancarza 3. 16 (1,3,3,1,3,2,1) Dania Anders Thomsen
36. 13 sierpnia 2022 Wielka Brytania Grand Prix Wielkiej Brytanii Wielka Brytania Cardiff Millennium Stadium (sztuczny tor) 2. 18 (3,2,3,1,2,2,2) Wielka Brytania Daniel Bewley
37. 10 września 2022 Dania Grand Prix Danii Dania Vojens Vojens Speedway Center 1. 20 (2,0,3,3,2,2,3)
38. 17 września 2022 Szwecja Grand Prix Szwecji Szwecja Målilla G&B Stadium 1. 20 (2,3,2,3,3,3,3)

Punkty w poszczególnych zawodach Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2012
GP Nowej Zelandii – Auckland GP Europy – Leszno GP Czech – Praga GP Szwecji – Göteborg GP Danii – Kopenhaga GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Chorwacji – Gorican GP Włoch – Terenzano GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Skandynawii – Målilla GP Nordyckie – Vojens GP Polski – Toruń miejsce punkty
13 20 13
Sezon 2013
GP Nowej Zelandii – Auckland GP Europy – Bydgoszcz GP Szwecji – Göteborg GP Czech – Praga GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Danii – Kopenhaga GP Włoch – Terenzano GP Łotwy – Daugavpils GP Słowenii – Krško GP Skandynawii – Solna GP Polski – Toruń miejsce punkty
6 21 6
Sezon 2014
GP Nowej Zelandii – Auckland GP Europy – Bydgoszcz GP Finlandii – Tampere GP Czech – Praga GP Szwecji – Målilla GP Danii – Kopenhaga GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Łotwy – Daugavpils GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Nordyckie – Vojens GP Skandynawii – Solna GP Polski – Toruń miejsce punkty
17 18 17
Sezon 2015
GP Polski – Warszawa GP Finlandii – Tampere GP Czech – Praga GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Łotwy – Daugavpils GP Szwecji – Målilla GP Danii – Horsens GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Słowenii – Krško GP Sztokholmu – Solna GP Polski – Toruń GP Australii – Melbourne miejsce punkty
3 14 18 17
Sezon 2016
GP Słowenii – Krško GP Polski – Warszawa GP Danii – Horsens GP Czech – Praga GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Szwecji – Målilla GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Niemiec – Teterow GP Sztokholmu – Solna GP Polski – Toruń GP Australii – Melbourne miejsce punkty
8 10 7 13 13 10 14 13 12 13 15 Bronze medal with cup.svg 128
Sezon 2017
GP Słowenii – Krško GP Polski – Warszawa GP Łotwy – Daugavpils GP Czech – Praga GP Danii – Horsens GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Szwecji – Målilla GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Niemiec – Teterow GP Sztokholmu – Solna GP Polski – Toruń GP Australii – Melbourne miejsce punkty
6 12 6 8 7 16 15 10 2 12 14 13 5 121
Sezon 2018
GP Polski – Warszawa GP Czech – Praga GP Danii – Horsens GP Szwecji – Hallstavik GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Skandynawii – Målilla GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Słowenii – Krško GP Niemiec – Teterow GP Polski – Toruń miejsce punkty
9 4 10 13 19 14 18 12 15 15 Silver medal with cup.svg 129
Sezon 2019
GP Polski – Warszawa GP Słowenii – Krško GP Czech – Praga GP Szwecji – Hallstavik GP Polski – Wrocław GP Skandynawii – Målilla GP Niemiec – Teterow GP Danii – Vojens GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Polski – Toruń miejsce punkty
10 18 8 8 17 8 16 18 15 14 Gold medal with cup.svg 132
Sezon 2020
GP Polski – Wrocław GP Polski – Wrocław GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Czech – Praga GP Czech – Praga GP Polski – Toruń GP Polski – Toruń miejsce punkty
11 16 20 12 20 20 14 20 Gold medal with cup.svg 133
Sezon 2021
GP Czech – Praga GP Czech – Praga GP Polski – Wrocław GP Polski – Wrocław GP Polski – Lublin GP Polski – Lublin GP Szwecji – Målilla GP Rosji – Togliatti GP Danii – Vojens GP Polski – Toruń GP Polski – Toruń miejsce punkty
11 12 20 20 20 18 20 18 18 12 20 Silver medal with cup.svg 189
Sezon 2022
GP Chorwacji – Goričan GP Polski – Warszawa GP Czech – Praga GP Niemiec – Teterow GP Polski – Gorzów Wielkopolski GP Wielkiej Brytanii – Cardiff GP Polski – Wrocław GP Danii – Vojens GP Szwecji – Målilla GP Polski – Toruń miejsce punkty
20 12 12 18 16 18 12 20 20 Gold medal with cup.svg 148
Statystyki
Starty 76
Zwycięstwa 18
Miejsca na podium 38
Finalista 44
Punkty 1033

Drużynowy Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2015 14 czerwca Vojens 3. 3 1,0,1,1,0 Polska Polska
2016 30 lipca Manchester 1. 11 1,3,3,1,3 Polska Polska
2017 8 lipca Leszno 1. 13 2,3,2,3,3 Polska Polska

Speedway of Nations[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2019 20 lipca
21 lipca
Togliatti 2. 17
18+1
3,2,3,3,3,3
3,3,3,3,3,3+1
Polska Polska
2020 17 października Lublin 2. 15 4,3,4,4 Polska Polska
2021 16 października
17 października
Manchester 2. 19
19+4
4,3,4,4,4,–
4,3,4,4,–,4+4
Polska Polska
2022 30 lipca Vojens 6. 20 4,3,2,3,4,4 Polska Polska

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2014 zajął 8 m. z dorobkiem 8 pkt. w finale krajowych eliminacji do Indywidualnych mistrzostw świata juniorów rozgrywanych w dniu 17 kwietnia 2014 roku w Ostrowie Wlkp. i nie awansował do dalszych rund kwalifikacyjnych. W sezonie 2016 nie wystartował w rozgrywkach.

Sezon 2011
Poole Holsted Pardubice Gniezno miejsce punkty
3 10 5 9 8 27
Sezon 2012
Lonigo Lendava Coventry Tarnów Pardubice Bahía Blanca Bahía Blanca miejsce punkty
11 9 9 13 29
Sezon 2013
Piła Berwick Terenzano miejsce punkty
8 8 6 8 22
Sezon 2015
Lonigo Lublin Pardubice miejsce punkty
14 12 13 Gold medal with cup.svg 39
Statystyki
Starty 13
Zwycięstwa 0
Miejsca na podium 4
Punkty 117

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2012 1 września Gniezno 1. 8 3,2,3,u,– Polska Polska
2013 28 września Pardubice 2. 13 3,3,3,1,3 Polska Polska
2014 23 sierpnia Slangerup 1. 13 2,3,3,2,3 Polska Polska
2015 31 października Mildura 1. 15 3,3,3,3,3 Polska Polska
2016 20 sierpnia Norrköping 1. 14 2,3,3,3,3 Polska Polska

Pozostałe turnieje międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2015 2 sierpnia Leszno 7. 10+1 3,2,1,2,2+1 Stal Gorzów Wielkopolski
2016 28 sierpnia Gdańsk 8. 8+1 2,3,1,1,1+1 Stal Gorzów Wielkopolski
2017 14 sierpnia Gdańsk 3. 12+3+1 3,3,2,2,2+3+1 Stal Gorzów Wielkopolski
2018 5 sierpnia Gdańsk 7. 11+1 3,2,2,2,2+1 Stal Gorzów Wielkopolski
2019 12 lipca Gdańsk 1. 12+3 3,2,2,2,3+3 Stal Gorzów Wielkopolski
2020 15 sierpnia Toruń 1. 14+3 3,2,3,3,3+3 Stal Gorzów Wielkopolski
2021 18 czerwca Toruń 3. 12+1 3,1,3,3,2+1 Stal Gorzów Wielkopolski
2022 2 kwietnia Toruń 1. 13+3 3,2,3,3,2+3 Stal Gorzów Wielkopolski

Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych im. Mieczysława Połukarda[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2021 30 marca Bydgoszcz 1. 14+3 3,3,3,2,3+3 Stal Gorzów Wielkopolski
2022 25 marca Bydgoszcz 1. 15 3,3,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski

Memoriał Edwarda Jancarza[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2016 3 kwietnia Gorzów Wielkopolski 2. 12+3+2 3,w,3,3,3+3+2 Stal Gorzów Wielkopolski
2017 9 kwietnia Gorzów Wielkopolski 6. 11+w 3,1,3,1,3+w Stal Gorzów Wielkopolski
2018 31 maja Gorzów Wielkopolski 1. 10+3+3 1,1,2,3,3+3+3 Stal Gorzów Wielkopolski
2019 31 marca Gorzów Wielkopolski 2. 14+3+2 3,2,3,3,3+3+2 Stal Gorzów Wielkopolski

Turniej o Koronę Bolesława Chrobrego – Pierwszego Króla Polski[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2014 30 kwietnia Gniezno 3. 12+3+1 3,2,3,1,3+3+1 Stal Gorzów Wielkopolski

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2022 15 maja Poznań 1. 14 3,3,3,3,2 Polska Polska

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2013 nie dotarł na finał krajowych eliminacji rozgrywanych w dniu 8 maja 2013 roku w Opolu. W sezonie 2014 nie wystartował w eliminacjach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2011 9 lipca Lublana 6. 9 2,2,2,w,3 Polska Polska
2012 25 sierpnia Opole 1. 14 3,3,3,3,2 Polska Polska

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów[edytuj | edytuj kod]

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Reprezentacja
2013 6 lipca Opole 1. 11 2,3,3,3 Polska Polska
2014 28 czerwca Herxheim 1. 15 3,3,3,3,3 Polska Polska

Rozgrywki krajowe[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2011 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 3. 18 69 94 7 101 0 – (1 pł.) 1,464 (33) 5,22
2012 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 2. 18 72 117 16 133 0 1,847 (28) 6,50
2013 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 5. 18 92 151 13 164 1 1,783 (28) 8,39
2014 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 1. 18 91 175 12 187 0 2,055 (14) 9,72
2015 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 6. 14 72 161 7 168 1 – (2 pł.) 2,333 (4) 11,50
2016 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 1. 18 88 207 11 218 3 – (2 pł.) 2,477 (1) 11,50
2017 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 3. 18 93 215 6 221 1 – (1 pł.) 2,376 (1) 11,94
2018 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 2. 18 94 237 5 242 3 – (1 pł.) 2,575 (1) 13,17
2019 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 7. 14 78 183 5 188 1 2,410 (2) 13,07
2020 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 2. 17 93 217 9 226 3 – (2 pł.) 2,430 (3) 12,76
2021 Ekstraliga Stal Gorzów Wielkopolski 3. 18 97 253 4 257 3 – (1 pł.) 2,649 (1) 14,06

Indywidualne mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2010-2011 nie wystartował w ćwierćfinałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2012 15 sierpnia Zielona Góra 4. 10 1,3,3,0,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 6 października Tarnów 13. 5 0,0,2,3,0 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 14 sierpnia Zielona Góra 6. 9+0 2,1,1,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 5 lipca Gorzów Wielkopolski 2. 14+2 3,2,3,3,3+2 Stal Gorzów Wielkopolski
2016 1 lipca Leszno 6. 11+w 2,2,1,3,3+w Stal Gorzów Wielkopolski
2017 2 lipca Gorzów Wielkopolski 6. 10+0 1,3,3,1,2+0 Stal Gorzów Wielkopolski
2018 4 sierpnia Leszno 4. 13+w 2,3,2,3,3+w Stal Gorzów Wielkopolski
2019 14 lipca Leszno 2. 15+2 3,3,3,3,3+2 Stal Gorzów Wielkopolski
2020 7 września Leszno 2. 10+2 2,3,1,1,3+2+2 Stal Gorzów Wielkopolski
2021 11 lipca Leszno 1. 14+3 3,3,3,3,2+3 Stal Gorzów Wielkopolski
2022 9 lipca
15 sierpnia
5 września
Grudziądz
Krosno
Rzeszów
1. 18
13
18
3,3,2,3,3+3 (+1[a])
3,2,1,2,3+2
3,3,3,2,3+3 (+1[a])
Stal Gorzów Wielkopolski

Mistrzostwa Polski par klubowych[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2010-2012, 2016, 2018 i 2021 nie startował.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2013 30 sierpnia Gorzów Wielkopolski 2. 10 3,1,2,1,0,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 19 października Gorzów Wielkopolski 1. 14 w,3,3,2,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 12 lipca Leszno 2. 10 3,2,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2017 23 lipca Ostrów Wielkopolski 1. 17 2,3,3,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2019 11 maja Bydgoszcz 2. 14 3,1,3,3,3,1 Stal Gorzów Wielkopolski
2020 5 sierpnia Gdańsk 4. 13 1,3,1,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2022 3 kwietnia Poznań 4. 16 3,3,3,3,3,1 Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe drużynowe mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2012 i 2015-2016 nie wystartował w półfinale/eliminacjach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 1 września Łódź 1. 11 2,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2011 22 września Bydgoszcz 6. 9 2,1,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 4 września Częstochowa 1. 8 1,1,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 8 października Rybnik 2. 11 2,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2010 nie wystartował w eliminacjach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 18 lipca w Grudziądzu zdobył 15 pkt. i zajmując 1. miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił. W sezonie 2016 nie wystartował w finale.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2011 2 września Gorzów Wielkopolski 2. 13 2,3,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 7 września Tarnów 3. 12 2,2,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2014 13 września Gorzów Wielkopolski 3. 11+3 3,2,1,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 12 lipca Leszno 1. 15 3,3,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2010, 2012-2014 i 2016 nie wystartował w półfinałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2011 1 lipca Gdańsk 4. 15+2 3,1,3,3,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2015 26 września Gorzów Wielkopolski 1. 14 3,2,3,3,3,– Stal Gorzów Wielkopolski

Pozostałe rozgrywki krajowe[edytuj | edytuj kod]

Turniej o Złoty Kask[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2010-2014 i 2017 nie wystartował w eliminacjach. W sezonie 2019 nie wystąpił w finale.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2015 14 kwietnia Lublin 10. 6 w,1,2,2,1 Stal Gorzów Wielkopolski
2016 25 kwietnia Tarnów 2. 8 3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2018 19 kwietnia Piła 2. 11 3,3,1,3,1 Stal Gorzów Wielkopolski
2020 27 lipca Bydgoszcz 1. 15 3,3,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2021 21 czerwca Zielona Góra 1. 13 3,2,2,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2022 18 kwietnia Opole 1. 15 3,3,3,3,3 Stal Gorzów Wielkopolski
Turniej o Srebrny Kask[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2010 i 2014-2016 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2011 w półfinale rozegranym 16 czerwca w Ostrowie Wielkopolskim zdobył 10 pkt. i zajmując 7. miejsce zakwalifikował się do finału, jednak w nim nie wystąpił.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2012 27 lipca Rzeszów 2. 13 2,3,3,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 3 sierpnia Rawicz 3. 12 2,2,3,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
Turniej o Brązowy Kask[edytuj | edytuj kod]

W sezonie 2011 i 2014 nie wystartował w półfinałach. W sezonie 2012 w półfinale rozegranym 20 czerwca w Lublinie zdobył 15 pkt. i zajmując 1. miejsce zakwalifikował się do finału, jednak z powodu kontuzji w nim nie wystąpił.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 5 sierpnia Leszno 6. 8 0,2,1,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
2013 17 sierpnia Łódź 2. 14+2 3,3,3,3,2 Stal Gorzów Wielkopolski
Drużynowe mistrzostwa Ligi Juniorów[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2013-2015 nie startował w rozgrywkach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 22 czerwca
23 czerwca
29 czerwca
20 lipca
21 lipca
27 lipca
28 lipca
Bydgoszcz
Toruń
Wrocław
Tarnów
Częstochowa
Zielona Góra
Gorzów Wielkopolski
1.

6
10
8
5
6
ns
ns
0,2,3,1
2,3,2,3
3,1,2,2
1,2,2,0
2,1,3,–
Stal Gorzów Wielkopolski
2011 12 lipca
13 lipca
2 sierpnia
3 sierpnia
9 sierpnia
10 sierpnia
31 sierpnia
Leszno
Wrocław
Gorzów Wielkopolski
Zielona Góra
Rzeszów
Tarnów
Toruń
6. 10
10
10



11
3,3,3,1
2,3,3,2
1,3,3,3
ns
ns
ns
2,3,3,3
Stal Gorzów Wielkopolski
2012 26 czerwca
27 czerwca
3 lipca
4 lipca
11 lipca
Bydgoszcz
Gdańsk
Leszno
Gorzów Wielkopolski
Toruń
4.

12
10
8
ns
ns
3,3+3+3
1,3+3+3
2,2+2+2
Stal Gorzów Wielkopolski
Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów[edytuj | edytuj kod]

W sezonach 2012-2015 nie wystartował w finałach.

Sezon Dzień Miejscowość Miejsce Punkty Biegi Klub
2010 23 września Gorzów Wielkopolski 3. 13 3,2,2,2,3 Stal Gorzów Wielkopolski
2011 4 września Zielona Góra 6. 10 2,1,3,2,2 Stal Gorzów Wielkopolski

Ligi zagraniczne[edytuj | edytuj kod]

Liga szwedzka[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2011 Allsvenskan Gnistorna Malmö 6. 3 15 b.d. b.d. 23 0 1,533 (nsk) 7,67
2012 Allsvenskan Gnistorna Malmö 6. 6 25 43 1 44 0 1,720 (nsk) 8,60
2013 Elitserien Vetlanda Speedway 2. 10 43 77 9 86 b.d. 2,000 (15) 7,70
2014 Elitserien Vetlanda Speedway 1. 6 25 41 3 44 b.d. 1,760 (nsk) 6,83
2015 Elitserien Vetlanda Speedway 1. 16 73 155 10 165 b.d. 2,260 (3) 9,69
2016 Elitserien Vetlanda Speedway 7. 13 68 153 4 157 b.d. 2,309 (1) 11,77
2017 Elitserien Vetlanda Speedway 2. 16 81 190 10 200 b.d. 2,469 (1) 11,88
2018 Elitserien Vetlanda Speedway 6. 16 87 200 10 210 b.d. 2,414 (3) 12,50
2019 Elitserien Vetlanda Speedway 4. 18 91 254 1 255 7 2,802 (1) 14,11
2020 Elitserien Vetlanda Speedway 5. 1 5 15 0 15 1 3,000 (nsk) 15,00
2021 Elitserien Vetlanda Speedway 5. 6 31 88 1 89 3 2,871 (nsk) 14,67

Liga brytyjska[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2014 Elite League Birmingham Brummies 10. 1 4 4 1 5 0 1,250 (nsk) 4,00

Liga duńska[edytuj | edytuj kod]

Sezon Liga Klub Miejsce Mecze Biegi Punkty Bonusy Razem Komplety Śr. bieg. Śr. mecz.
2019 Dansk Speedway Liga Slangerup Speedway Klub 4. 2 14 37 0 37 0 2,643 18,50

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b 1 pkt przyznany za największą liczbę zwycięstw w danym turnieju.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 239. ISBN 978-83-949638-0-4.
  2. a b Żużlowiec po raz drugi! Wielki triumf Zmarzlika w Plebiscycie „PS”, Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  3. Mistrz świata odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski!, www.speedwaynews.pl [dostęp 2020-11-05] (pol.).
  4. a b Bartłomiej Wnuk: Żużel: Bartosz Zmarzlik indywidualnym mistrzem świata – Żużel. przegladsportowy.pl, 2019-10-05. [dostęp 2019-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-05)].
  5. Bartosz Zmarzlik obronił tytuł mistrza świata! Polak przeszedł do historii (pol.). sport.pl, 2020-10-03. [dostęp 2020-10-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-03)].
  6. Andrzej Matkowski: Zmiana pokoleń w Gnistornie Malmö – Paluch się żegna, Zmarzlik podpisuje. sportowefakty.pl. [dostęp 2010-10-05].
  7. Dariusz Ostafiński, Caelum Stal Gorzów Wlkp. – Unia Leszno 57:33 – PGE Ekstraliga, Przegląd Sportowy, 25 kwietnia 2011 [dostęp 2021-06-18] (pol.).
  8. Top 10 wszech czasów światowego żużla (6) – Bartosz Zmarzlik, PGE Ekstraliga, 1 lutego 2022 [dostęp 2022-04-06] (pol.).
  9. Wirtualna Polska Media, Trójka Polaków w barwach Holsted, sportowefakty.wp.pl, 2 grudnia 2011 [dostęp 2022-05-05] (pol.).
  10. Kamil Hynek: Rakietowy Zmarzlik – relacja z tarnowskiego finału krajowych eliminacji do IMŚJ. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-04-11].
  11. Zmarzlik wygrywa w Tarnowie finał krajowych eliminacji IMŚJ, Zuzelend.com [dostęp 2022-04-06].
  12. Maciej Kmiecik: Grand Prix Polski w Gorzowie – turniej, który przejdzie do historii żużla. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-06-26].
  13. Łukasz Witczyk: Bartosz Zmarzlik najmłodszym w historii zwycięzcą turnieju Grand Prix. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-08-31].
  14. Bartosz Zmarzlik żużlowym mistrzem Europy juniorów (pol.). Nowa Trybuna Opolska nto.pl, 2012-08-25. [dostęp 2012-08-25].
  15. Rafał Malinowski: Poważna kontuzja Zmarzlika. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-09-01].
  16. Wojciech Ogonowski: Bartosz Zmarzlik zawodnikiem Elit Vetlandy. sportowefakty.pl. [dostęp 2012-10-26].
  17. Dawid Cysarz: Bartosz Zmarzlik będzie startował w Elite League [dostęp 2014-05-23, źródło: www.birminghambrummies.co].
  18. Rafał Malinowski: Mecze z udziałem Birmingham Brummies anulowane. Jak wygląda nowa tabela Elite League?. sportowefakty.pl. [dostęp 2014-07-15].
  19. Wirtualna Polska Media, Stal Gorzów mistrzem Polski po trzech dekadach! – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 5 października 2014 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  20. Wirtualna Polska Media, IMŚJ: Dziesięć punktów rożnicy między Zmarzlikiem a Przedpełskim – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 19 września 2015 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  21. Stal Gorzów Drużynowym Mistrzem Polski 2016, PGE Ekstraliga, 25 września 2016 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  22. Bartosz Zmarzlik ósmy wśród najlepszych sportowców Polski. „Chyba nie zasnę” (pol.). Wybrocza.pl, 2017-01-07. [dostęp 2017-01-07].
  23. GP Wielkiej Brytanii: Zmarzlik trzeci w Cardiff, zwycięstwo Lindbaecka – Polsat Sport, www.polsatsport.pl [dostęp 2022-04-06] (pol.).
  24. Info System, worldgames2017.sportresult.com [dostęp 2017-09-18].
  25. Bartosz Zmarzlik wygrał SGP w Malilli | Polski Związek Motorowy, pzm.pl [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  26. Stal Gorzów z brązowym medalem mistrzostw Polski, gorzowianin.com [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  27. BARTOSZ ZMARZLIK WICEMISTRZEM ŚWIATA!, Barlinek24.pl [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  28. Unia Leszno mistrzem Polski. Stal Gorzów ze srebrem Ekstraligi!, www.zachod.pl [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  29. Zrobił to!!! Bartosz Zmarzlik mistrzem świata!!!, www.zachod.pl [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  30. a b Lista klasyfikacyjna, PGE Ekstraliga [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  31. Wirtualna Polska Media, Rozszerzone statystyki – Bauhaus-Ligan 2019, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  32. Wirtualna Polska Media, Żużel. Stal Gorzów w sezonie 2020. Drużyna bliska spadku została wicemistrzem – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 26 października 2020 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  33. Wirtualna Polska Media, Żużel. Bartosz Zmarzlik jedzie w innej lidze! Na taki wyczyn trzeba było czekać 20 lat, sportowefakty.wp.pl, 26 kwietnia 2021 [dostęp 2022-04-06] (pol.).
  34. MAJSTERSZTYK W WYKONANIU ZMARZLIKA. (pol.). Przegląd Sportowy, 2021-07-11. [dostęp 2021-07-11].
  35. Żużel. Zmarzlik pnie się w klasyfikacji najlepszych Stalowców. Jest już piąty!, PoBandzie - Portal Sportowy, 14 września 2021 [dostęp 2022-04-11] (pol.).
  36. Telewizja Polska S.A, Upadek zabrał trofeum. Polacy nadal bez złota!, sport.tvp.pl, 17 października 2021 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  37. Telewizja Polska S.A, Medal dla Gorzowa. Obrońca tytułu został z niczym, sport.tvp.pl, 26 września 2021 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  38. Wirtualna Polska Media, Żużel. Fakty i liczby. Zmarzlik z rekordowym sezonem! Najlepsza średnia biegowa w lidze od czasów Golloba – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 29 września 2021 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  39. Wirtualna Polska Media, Żużel. Tego nikt się nie spodziewał! Zmarzlik klubowym partnerem Kubery i Dudka – WP SportoweFakty, sportowefakty.wp.pl, 31 października 2021 [dostęp 2021-12-27] (pol.).
  40. PILNE Zmarzlik rozpoczyna sezon od wygranej!, sport.interia.pl [dostęp 2022-03-27] (pol.).
  41. Wirtualna Polska Media, PGE IMME w Toruniu – Wynik i Relacja na żywo – PGE IMME – 02.04.2022, sportowefakty.wp.pl [dostęp 2022-04-06] (pol.).
  42. Bartosz Zmarzlik ambasadorem żużla w Grupie TVN!, www.tvn.pl [dostęp 2022-04-30] (pol.).
  43. Zmarzlik już pożegnał się z Gorzowem? Jasne stanowisko prezesa Stali, Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  44. Wirtualna Polska Media, Żużel. Zaskakująca opinia: „Jeśli Zmarzlik odejdzie z Gorzowa, nie będzie miał do czego wracać”, sportowefakty.wp.pl, 6 lipca 2022 [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  45. Jak wyciągną im Zmarzlika, to będzie tragedia, sport.interia.pl [dostęp 2022-08-22] (pol.).
  46. Jarosław Galewski, Żużel. To już pewne! Stal Gorzów potwierdza odejście Bartosza Zmarzlika!, WP SportoweFakty, 25 lipca 2022 [dostęp 2022-07-25] (pol.).
  47. Robert Duda, Dwa lata wystarczyły, by wskoczyć do „dziesiątki”, Magazyn Żużel, 27 września 2022 [dostęp 2022-09-08] (pol.).
  48. Paweł Zmarzlik: Sukcesy brata cieszą mnie tak, jakbym sam je zdobył (WYWIAD) (pol.). PoBandzie, 2021-01-31. [dostęp 2021-01-31].
  49. Dawid Lis: Stal Gorzów rozpoczęła przygotowania. Bartosz Zmarzlik kompletuje sprzęt. sportowefakty.wp.pl, 2014-12-09. [dostęp 2016-08-21].
  50. Telewizja Polska S.A, Wielkie chwile dwukrotnego mistrza świata. „Dziś po raz trzeci poczułem coś wyjątkowego”, sport.tvp.pl, 17 marca 2021 [dostęp 2021-12-27] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Borowy: Siedem dekad Stali. Gorzów Wlkp.: Stal Gorzów Wielkopolski S.A., 2017, s. 239. ISBN 978-83-949638-0-4.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]