Isabel Perón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Isabel Perón
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

María Estela Martínez Cartas de Perón

Imię i nazwisko po urodzeniu

Maria Martinez

Data i miejsce urodzenia

4 lutego 1931
La Rioja

Prezydent Argentyny
Okres

od 1 lipca 1974
do 24 marca 1976

Przynależność polityczna

Partia Justycjalistyczna

Poprzednik

Juan Perón

Następca

Jorge Videla

Wiceprezydent Argentyny
Okres

od 12 października 1973
do 1 lipca 1974

Poprzednik

Vicente Solano Lima

Następca

Víctor Hipólito Martínez

podpis
Odznaczenia
Łańcuch Orderu Wyzwoliciela San Martina (Argentyna) Wielki Mistrz Orderu Maja (Argentyna) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania)

María Estela „Isabel” Martínez de Perón (ur. 4 lutego 1931 w La Rioja) – pierwsza kobieta na stanowisku prezydenta, prezydent Argentyny w latach 1974–1976, trzecia żona Juana Peróna, wiceprezydent u boku swego męża.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Isabel urodziła się jako Maria Estela Martinez[1]. W młodości była tancerką w nocnym klubie. Wtedy też przyjęła imię Isabel[1]. W 1955 roku poznała Juana Peróna[1]. Była osobistą sekretarką generała. W 1961 roku wyszła za Peróna za mąż[1]. Po objęciu prezydentury przez męża w 1973 roku została wiceprezydentem[1]. Juan zmarł kilka miesięcy po ponownym objęciu władzy. 1 lipca 1974 roku została prezydentem. Isabel Perón była pierwszą kobietą-prezydentem w dziejach świata[1].

W chwili objęcia władzy w kraju panowała inflacja, bezrobocie i przemoc polityczna[1]. Receptą na kryzys zastosowaną przez Isabel Perón był dodruk pieniędzy na spłatę długów zagranicznych i wprowadzenie stanu wyjątkowego[1]. Sytuacji nie polepszyła afera, jaka wybuchła wokół ministra José López Regi. Minister został zmuszony do rezygnacji po ujawnieniu jego związków z terrorystami (Triple A)[1]. Umiarkowani oficerowie bezskutecznie nakłaniali prezydent do rezygnacji. Kryzys pogłębiał się. 24 marca 1976 roku obalona została przez wojsko w zamachu stanu[1]. Przebywała w areszcie 5 lat. W 1981 roku została skazana za korupcję. Jeszcze w tym samym roku została zwolniona z więzienia. Udała się na wygnanie do Hiszpanii. W 2007 roku sąd argentyński wydał nakaz jej aresztowania. Było to związane z łamaniem praw człowieka przez jej reżim[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k Isabel Peron, [w:] Encyclopædia Britannica [online] [dostęp 2017-09-11] (ang.).