Bartolomé Mitre

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bartolomé Mitre Martínez
Bartolome mitre circa 1870.png
Data i miejsce urodzenia 26 czerwca 1821
Buenos Aires
Data i miejsce śmierci 19 stycznia 1906
Buenos Aires

Prezydent Argentyny
Okres urzędowania od 12 października 1862
do 12 października 1868
Poprzednik Juan Esteban Pedernera
Następca Domingo Faustino Sarmiento
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Bartolomé Mitre Martínez (ur. 26 czerwca 1821, zm. 19 stycznia 1906) – argentyński polityk, wojskowy i pisarz. Prezydent Argentyny w latach 1862-1868.

Jego rodzina miała greckie korzenie. Był liberałem, przeciwnikiem dyktatora Juana Manuela de Rosasa, który formalnie był gubernatorem prowincji Buenos Aires. Wyemigrował do Urugwaju, gdzie był dziennikarzem i żołnierzem - w 1846 Fructuoso Rivera nadał mu stopień oficerski urugwajskiej armii. Mieszkał również w Boliwii, Chile i Peru.

Do Argentyny powrócił w 1852, po klęsce Rosasa w bitwie pod Caseros. W następnym roku przyjęto konstytucję, w myśl której Argentyna stawała się federacją. Spowodowało to sprzeciw Buenos Aires, na czele buntu stanął Mitre. Do zjednoczenia kraju doszło na początku lat 60., zadecydowały o tym dwie bitwy między siłami federalnymi dowodzonymi przez de Urquizę a wojskami prowincji Buenos Aires: pod Cepedą (1859) i Pavón (1861). Prowincja Buenos Aires została włączona do republiki (i wkrótce, jako najbogatsze terytorium kraju, ją zdominowała), w październiku 1862 Mitre został wybrany prezydentem.

W czasie wojny paragwajskiej był początkowo głównodowodzącym sił trójprzymierza (Argentyna, Brazylia, Urugwaj), mimo iż główny ciężar prowadzenia walk spoczywał na wojskach brazylijskich. Wojna zakończyła się w 1870, dwa lata po tym jak Mitre na stanowisku zastąpił Domingo Faustino Sarmiento, a Argentyna zyskała część spornego terytorium.

W późniejszych latach zajmował się głównie pisaniem. Był autorem prac historycznych (opublikował prace o Manuelu Belgrano - 1887 i José de San Martínie - 1890[1]), poetą oraz tłumaczem. Przetłumaczył między innymi Boską komedią Dantego. 4 stycznia 1870 założył La Nación, istniejący do dziś dziennik. W 1890, w obliczu kryzysu spowodowanego rządami Miguela Ángela Juáreza Celmana, znalazł się wśród założycieli partii Unión Cívica. W następnym roku ugrupowanie się podzieliło na Unión Cívica Nacional z Mitre jako liderem i na istniejącą do dziś Unión Cívica Radical.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Wojtczak Wojna paragwajska 1864-1870 Bellona Warszawa 2011