Iva Majoli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iva Majoli
Iva Majoli
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Zagrzeb
Data i miejsce urodzenia 12 sierpnia 1977
Zagrzeb
Wzrost 175cm
Masa ciała 61 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1991
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 8 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (5 lutego 1996)
Australian Open QF (1996)
Roland Garros W (1997)
Wimbledon QF (1997)
US Open 4R (1994)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1 WTA
Najwyżej w rankingu 24 (21 sierpnia 1995)
Australian Open 3R (1998)
Roland Garros 3R (1997, 2002, 2003)
Wimbledon QF (2001)
US Open QF (1997)

Iva Majoli, zamężna Marić (ur. 12 sierpnia 1977 w Zagrzebiu) – chorwacka tenisistka, występująca na światowych kortach od 1991 do 2004 roku, mistrzyni French Open 1997 w grze pojedynczej, półfinalistka Mistrzostw WTA 1996 w grze pojedynczej, klasyfikowana w rankingu WTA na 4. miejscu w grze pojedynczej (1996) i na 24. miejscu w grze podwójnej (1995), reprezentantka Chorwacji w Pucharze Federacji, Pucharze Hopmana i na letnich igrzyskach olimpijskich (1996, 2000). Tenisistka praworęczna z oburęcznym backhandem. Od 2012 kapitan reprezentacji Chorwacji w Pucharze Federacji.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W ciągu kariery zawodowej (1991-2004) wygrała osiem turniejów w grze pojedynczej i jeden w deblu, legitymując się bilansem singlowym 316 wygranych – 225 przegranych meczów. W lutym 1996 osiągnęła pozycję nr 4 na liście rankingowej WTA, w sierpniu 1995 była klasyfikowana na pozycji nr 24 w grze podwójnej. Kilkakrotnie występowała w turnieju Masters, osiągając półfinał w 1996 i ćwierćfinał w 1997.

Jej największym sukcesem była wygrana French Open w 1997. Niepodziewanie pokonała w finale Szwajcarkę Martinę Hingis 6:4, 6:2, dla której była to jedyna porażka w turniejach wielkoszlemowych w sezonie. Miesiąc po sukcesie na kortach Rolanda Garrosa osiągnęła swój jedyny ćwierćfinał na Wimbledonie, w którym uległa Rosjance Annie Kurnikowej. Ćwierćfinały w turniejach wielkoszlemowych osiągnęła ponadto trzykrotnie na French Open (1995, 1996, 1998) i raz na Australian Open (1996). Na US Open dotarła najwyżej do IV rundy (1/8 finału) w 1994.

W latach 1994, 1997-2000, 2002 i 2004 była członkinią reprezentacji narodowej w Pucharze Federacji. Występowała także na igrzyskach olimpijskich w 1996 i 2000. Zdobyła dwie prestiżowe nagrody przyznawane przez stowarzyszenie tenisistek zawodowych WTA – dla najlepszej młodej zawodniczki sezonu w 1993 oraz za udany powrót do czołówki światowej w 2000.

Krótko po sukcesie wielkoszlemowym przestała osiągać dobre rezultaty. Z powodu kontuzji w 1998 wypadła po raz pierwszy od czterech lat z czołowej dwudziestki rankingu światowego, a rok później nawet z pierwszej setki. Podjęła próbę powrotu do czołówki światowej i rok 2000 zakończyła na miejscu 73, 2001 na miejscu 42, a 2002 na miejscu 32. Wkrótce jednak ponownie utraciła miejsce w czołowej setce i w listopadzie 2004 zakończyła karierę zawodniczą.

9 września 2006 roku została żoną biznesmena Stipe Maricia. 31 października 2006 urodziła swoją pierwszą córkę, Mię.

W 2007 roku wystąpiła w chorwackiej edycji Tańca z gwiazdami, w którym zajęła 6. miejsce. Partnerował jej Marko Herceg.

Pod koniec 2015 roku zdecydowała się powrócić do zawodowego tenisa. Wraz z Anastasiją Buchanko otrzymały dziką kartę do zawodów deblowych podczas turnieju w Moskwie[1].

Turnieje WTA[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
1988

2008
Kategoria I
Kategoria II
Kategoria III
Kategoria IV
Kategoria V

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Finalistka 1. 13 lutego 1994 Osaka Dywanowa Szwajcaria Manuela Maleeva 1:6, 6:4, 5:7
Finalistka 2. 24 kwietnia 1994 Barcelona Ceglana Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario 0:6, 2:6
Finalistka 3. 30 października 1994 Essen Twarda Czechy Jana Novotná 2:6, 4:6
Finalistka 4. 26 lutego 1995 Barcelona Ceglana Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario 7:5, 0:6, 2:6
Zwyciężczyni 1. 8 października 1995 Zurich Twarda Francja Mary Pierce 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 2. 15 października 1995 Filderstadt Twarda Argentyna Gabriela Sabatini 6:4, 7:6
Zwyciężczyni 3. 04 lutego 1996 Tokio Dywanowa Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario 6:4, 6:1
Finalistka 5. 18 lutego 1996 Paryż Ceglana Francja Julie Halard-Decugis 5:7, 6:7
Zwyciężczyni 4. 25 lutego 1996 Essen Dywanowa Czechy Jana Novotná 7:5, 1:6, 7:6
Finalistka 6. 06 października 1996 Lipsk Dywanowa Niemcy Anke Huber 7:5, 3:6, 1:6
Zwyciężczyni 5. 23 lutego 1997 Hanower Dywanowa Czechy Jana Novotná 4:6, 7:6, 6:4
Zwyciężczyni 6. 04 maja 1997 Hamburg Ceglana Rumunia Ruxandra Dragomir 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 08 czerwca 1997 Paryż Ceglana Szwajcaria Martina Hingis 6:4, 6:2
Finalistka 7. 12 listopada 2000 Kuala Lumpur Twarda Słowacja Henrieta Nagyová 4:6, 2:6
Finalistka 8. 23 września 2001 Quebec Dywanowa Stany Zjednoczone Meghann Shaughnessy 1:6, 3:6
Zwyciężczyni 8. 21 kwietnia 2002 Charleston Ceglana Szwajcaria Patty Schnyder 7:6(5), 6:4
Finalistka 9. 05 maja 2002 Bol Ceglana Szwecja Åsa Svensson 3:6, 6:4, 1:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 1. 30 kwietnia 1995 Linz Dywanowa Austria Petra Schwarz Stany Zjednoczone Meredith McGrath
Francja Nathalie Tauziat
1:6, 2:6
Finalistka 2. 26 lutego 1995 Barcelona Ceglana Południowa Afryka Mariaan de Swardt Łotwa Łarysa Sawczenko
Hiszpania Arantxa Sánchez Vicario
5:7, 6:4, 5:7
Finalistka 3. 20 sierpnia 1995 Toronto Twarda Szwajcaria Martina Hingis Argentyna Gabriela Sabatini
Holandia Brenda Schultz-McCarthy
6:4, 0:6, 3:6
Finalistka 4. 04 maja 1997 Hamburg Ceglana Rumunia Ruxandra Dragomir Niemcy Anke Huber
Francja Mary Pierce
6:2, 6:7, 2:6
Zwyciężczyni 1. 11 lutego 2001 Paryż Dywanowa Francja Virginie Razzano Stany Zjednoczone Kimberly Po-Messerli
Francja Nathalie Tauziat
6:3, 7:5

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bartosz Gębicz: Majoli znów na korcie. Chorwacka mistrzyni Garrosa z 1997 roku zagra w deblu w Moskwie (pol.). przegladsportowy.pl, 2015-10-19. [dostęp 20 października 2015].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]