Patty Schnyder

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Patty Schnyder
Patty Schnyder
Państwo  Szwajcaria
Miejsce zamieszkania Bäch
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1978
Bazylea
Wzrost 168 cm
Masa ciała 57 kg
Gra leworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny sierpień 1994
Zakończenie kariery 28 maja 2011
Trener Rainer Hofmann
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 11 WTA, 3 ITF
Najwyżej w rankingu 7 (14 listopada 2005)
Australian Open SF (2004)
Roland Garros QF (1998, 2008)
Wimbledon 4R (2007)
US Open QF (1998, 2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 5 WTA, 0 ITF
Najwyżej w rankingu 15 (6 czerwca 2005)
Australian Open 3R (1999, 2000, 2007)
Roland Garros SF (2005)
Wimbledon 3R (2004)
US Open SF (2004)
Strona internetowa

Patty Schnyder (ur. 14 grudnia 1978 w Bazylei), szwajcarska tenisistka, półfinalistka wielkoszlemowego Australian Open 2004 w grze pojedynczej, półfinalistka dwóch turniejów wielkoszlemowych w grze podwójnej, reprezentantka Szwajcarii w Pucharze Federacji i na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka leworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Patty Schnyder jako nastolatka występowała w juniorskich rozgrywkach Międzynarodowej Federacji Tenisowej. Pierwszy ważniejszy sukces odniosła w 1994 roku, wygrywając Międzynarodowej Mistrzostwa Szwajcarii po finale z Carą Black. W 1996 była w ćwierćfinale juniorskiego French Open, gdzie przegrała z Amélie Mauresmo.

W sierpniu 1994 otrzymała status profesjonalnej tenisistki. Jeszcze w tym samym roku przebijała się przez eliminacje turniejów WTA w Lucernie i Zurychu. Zadebiutowała w Zurychy w październiku 1995, pokonując w swoim pierwszym meczu w drabince głównej Irinę Spîrleę 2:6, 6:3, 6:4; w drugiej rundzie uległa Mary Pierce. W maju 1996 po raz pierwszy wystąpiła w turnieju wielkoszlemowym w ramach French Open, ale uległa Henrietcie Nagyovej. We wrześniu doszła do swojego pierwszego finału imprezy WTA, w Karlovych Varach, w drugiej rundzie eliminując najwyżej rozstawioną Barbarę Paulus. W styczniu 2004 zagrała w czwartej rundzie Australian Open, ogrywając w meczu otwarcia Ivę Majoli (8 WTA), a w trzeciej rundzie Magdalenę Grzybowską. Awansowała do półfinału w Rzymie, gdzie okazała się lepsza od wysoko notowanych Yayuk Basuki, Sandrine Testud, Amandy Coetzer i Arantxy Sánchez Vicario. Uległa Conchicie Martínez.

W styczniu 1998 wygrała swój pierwszy turniej WTA w Hobarcie, pokonując w finale Dominique Monami. Była wówczas tenisistką z trzeciej dziesiątki światowego rankingu. Kolejny sukces odniosła w lutym w Hanowerze, gdzie w meczu o tytuł ograła trzecią rakietę świata, Janę Novotną. W maju zdobyła trzecie mistrzostwo, tym razem w Madrycie, a wkrótce zameldowała się w ćwierćfinale French Open (pierwszy wielkoszlemowy ćwierćfinał). Jako najwyżej rozstawiona i dwunasta zawodniczka globu triumfowała przed własną publicznością w Maria Lankowitz, a tydzień później także w Palermo. Osiągnęła ćwierćfinał US Open, wygrywając w czwartej rundzie ze Steffi Graf. Zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA, odpadła na samym początku po porażce z Martiną Hingis. Awansowała do czołowej dziesiątki rankingu światowego.

Sezon 1999 otworzyła zdobyciem mistrzostwa w Gold Coast po finale z najwyżej rozstawioną Pierce; w marcu doszła do półfinału w Hilton Head, ulegając Annie Kurnikowej; do końca roku grywała najwyżej w ćwierćfinałach i wypadła do trzeciej dziesiątki notowań. Jej najlepszy wynik w 2000 roku to finał z Klagenfurtu. Passę słabych występów przerwała wicemistrzostwem z Wiednia, wywalczonym w lipcu 2001; przegrała z Irodą Tuliaganową, a po drodze wyeliminowała Anke Huber. W listopadzie triumfowała w swoim siódmym zawodowym turnieju w Pattayi. Spadła do piątej dziesiątki światowego rankingu.

W kwietniu 2002 zagrała w finale w Charleston po wiktoriach nad samymi utytułowanymi koleżankami: Virginią Ruano Pascual, Amélie Mauresmo, Mary Pierce, Sereną Williams i Jennifer Capriati (1 WTA), w finale pokonana przez Ivę Majoli. Awansowała na 17. miejsce w klasyfikacji WTA. W październiku triumfowała w Zurychu po dramatycznym finale z Lindsay Davenport (wynik 6:7(5), 7:6(8), 6:3; obrona piłki meczowej w tie-breaku drugiego seta). zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA po raz drugi w karierze, ale odpadła w pierwszej rundzie. W 2003 wystąpiła w półfinałach w Gold Coast, Sopocie i Linzu.

W styczniu 2004 osiągnęła swój jedyny w karierze półfinał turnieju wielkoszlemowego w grze pojedynczej. W Melbourne była rozstawiona z numerem 22, odprawiła Paolę Suárez, Nathalie Dechy, Lisę Raymond, zatrzymując się na późniejszej wicemistrzyni, Kim Clijsters. W Charleston również awansowała do półfinału, eliminując po drodze Jelenę Diemientjewą i Lindsay Davenport. W Birmingham przepadła w konfrontacji z Marią Szarapową, która niespełna miesiąc później wygrała Wimbledon. Na koniec sezonu przed własną publicznością w Zurychu również walczyła o wejście do finału, ale uległa Alicii Molik. Wcześniej jednak pokonała Magdalenę Maleewą, Fabiolę Zuluagę i Paolę Suárez.

W 2005 roku Schnyder ponownie zaczęła być bardzo znaczącą postacią w kobiecym tenisie. W pierwszym turniejowym starcie w sezonie odniosła zwycięstwo, pokonując w finale w Gold Coast faworytkę publiczności, Samanthę Stosur. Wkrótce awansowała do ćwierćfinału Australian Open. W Charleston i Berlinie zagrała w półfinałach; w tym drugim występie eliminując Kim Clijsters i Swietłanę Kuzniecową. Została wicemistrzynią w zawodach pierwszej kategorii w Rzymie, pokonała tam Marię Szarapową. W lipcu dodała do swojej kolekcji dziewiąty profesjonalny tytuł, wygrywając w Cincinnati. Jesienią wystąpiła w finałach w Zurychu i Linzu; ponownie zakwalifikowała się do Mistrzostw WTA, ale nie przeszła fazy grupowej.

W 2006 była wicemistrzynią w Charleston (przegrała z Nadią Pietrową i Stanford (uległa Kim Clijsters); sześciokrotnie grała w półfinałach. Cały sezon spędziła w czołowej dziesiątce rankingu WTA. W 2007 zakończyła na finałach rywalizację w San Diego i Linzu; w Ad-Dausze bliska była pokonania Justine Henin; przegrała 6:3, 4:6, 5:7, prowadziła 5:3 w trzecim secie i miała piłkę meczową. Po raz pierwszy w karierze doszła do czwartej rundy Wimbledonu. W 2008 na Bali wygrała swój ostatni profesjonalny turniej w grze pojedynczej, w finale ogrywając Tamirę Paszek. W tym samym roku była finalistką w Bangalore.

Do 2011 roku awansowała jeszcze do trzech finałów: w 2009 i 2010 w Budapeszcie i w 2010 w Linzu. Odnotowała kilka cennych wiktorii; w Madrycie w 2010 nad Agnieszką Radwańską (9 WTA), w Rzymie w 2009 nad Sereną Williams (2 WTA), w Madrycie w 2009 nad Nadią Pietrową (10 WTA) i Jeleną Janković (4 WTA).

Ostatni zawodowy występ Szwajcarki miał miejsce podczas wielkoszlemowego French Open 2011. Przegrała mecz pierwszej rundy gry pojedynczej z Soraną Cîrsteą 1:6, 3:6; w deblu wystąpiła w parze z Anną Leną Grönefeld i odpadły w drugiej rundzie.

Patty Schnyder odnosiła sukcesy również w grze podwójnej. W 1998 wygrała zawody WTA w Hamburgu, partnerując Barbarze Schett. Z Austriaczką triumfowała również dwukrotnie na hali w Paryżu (2003, 2004). W lutym 2002 zwyciężyła w Antwerpii w parze z Magdaleną Maleewą; ostatni tytuł odnotowała w 2008 w Stuttgarcie (z Grönefeld). Jedenaście razy kończyła turnieje deblowe w roli wicemistrzyni; między innymi w 1999 w Hilton Head (pierwsza kategoria) i w 2009 w Charleston (ranga Premier). Regularnie brała udział w imprezach wielkoszlemowych w tej konkurencji. W US Open 2004 awansowała do półfinału (z Schett, przegrały z Kuzniecową i Lichowcewą), a potem wyrównała ten wynik we French Open 2005 w duecie z Coriną Morariu. 6 czerwca 2005 zajmowała piętnaste miejsce w rankingu deblistek WTA.

Okazyjnie próbowała swoich sił w wielkoszlemowych turniejach gry mieszanej. Cztery razy odpadła w pierwszej rundzie, raz w drugiej, a podczas Australian Open 2009 uzyskała najlepszy rezultat, jakim jest ćwierćfinał. Jej partnerem był wówczas Wesley Moodie, a pogromcami szwajcarsko-południowoafrykańskiego duetu okazali się Anabel Medina Garrigues i Tommy Robredo.

W latach 1996 - 2011 reprezentowała Szwajcarię w rozgrywkach o Puchar Federacji. W 1998 jej drużyna została finalistą tego turnieju; Schnyder przegrała wtedy trzy spotkania z hiszpańskimi rywalkami. Jej partnerką w ekipie była Martina Hingis (składy były dwuosobowe). W kolejnych edycjach Szwajcarki nie zdołały przebić się do Grupy Światowej, a Patty po raz ostatni wystąpiła w barwach swojego kraju w kwietniu 2011 w konfrontacji ze Szwedkami w Lugano, gdzie zdobyła dwa punkty w grze pojedynczej. Ustanowiła wówczas nietypowy rekord - została najstarszą reprezentantką Helwecji w Pucharze Federacji, mając 32 lata i 123 dni.

Jej przygoda z letnimi igrzyskami olimpijskimi rozpoczęła się w 1996 roku w Atlancie, ale trafiła od razu na Conchitę Martínez i zdołała uskładać tylko trzy gemy. Po ośmiu latach przerwy w Atenach doszła do trzeciej rundy, a w Pekinie w 2008 do drugiej. W grze podwójnej osiągnęła ćwierćfinał z Martiną Hingis w 1996, potem nie przeszła już nigdy drugiej rundy.

Schnyder otrzymała od WTA nagrodę na Debiut Roku 1998.

Szwajcarka ogłosiła zakończenie tenisowej kariery dnia 28 maja 2011 w Paryżu, w czasie trwania wielkoszlemowego Roland Garros. Przez kilkanaście lat rywalizacji zgromadziła jedenaście singlowych i pięć deblowych tytułów turniejowych. Doszła przynajmniej do ćwierćfinałów w trzech z czterech imprez Wielkiego Szlema (oprócz Wimbledonu, tam najdalej była w czwartej rundzie); była półfinalistką US Open w grze podwójnej i ćwierćfinalistką Australian Open w grze mieszanej; notowana w czołowej dziesiątce indywidualnego rankingu WTA; wraz z drużyną Szwajcarii wystąpiła w Pucharze Federacji, przez wiele lat była najlepszą tenisistką swojego kraju.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

5 grudnia 2003 w niemieckim Baden-Baden poślubiła Rainera Hofmanna (pochodzącego z Frankfurtu), który został jej trenerem. Ma dwa koty, Mistera i Gizmo oraz australijskiego psa Tuckera. W wolnych chwilach czyta i ogląda filmy. Interesuje się wieloma sportami, w tym golfem, piłką nożną i bilardem. Jej ulubioną książką jest biografia Nelsona Mandeli. Podziwia pracę Jeana Zieglera (szwajcarski obrońca praw człowieka) i Michaela Moore'a.

Schnyder razem z mężem pisali książkę The White Mile, która miała zostać wydana jesienią 2011, jednak nie doszło do jej opublikowania.

26 kwietnia 2012 zostały sprzedane w aukcji meble Schnyder i jej męża, a także rakiety i piłki tenisowe należące do zawodniczki. Hofmannowie oddali je do przechowalni wiosną 2011, kiedy wyprowadzali się ze swojego domu w Bach w kantonie Schwyz. Nie uiścili jednak opłat za ich przetrzymywanie, które wzrosły do wysokości 380 tysięcy franków szwajcarskich.

Wygrane turnieje[edytuj | edytuj kod]

Gra pojedyncza (11)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 12/01/1998 Australia Hobart, ANZ Tasmanian Int’l Kategoria IV 107 500 twarda Belgia Dominique Monami 6:3, 6:2
2. 16/02/1998 Niemcy Hanower, Faber Grand Prix Kategoria II 450 000 dywan Czechy Jana Novotná 6:0, 2:6, 7:5
3. 18/05/1998 Hiszpania Madryt, Open Paginas Amarillas Kategoria III 164 250 ziemna Belgia Dominique Monami 3:6, 6:4, 6:0
4. 06/07/1998 Austria Maria Lankowitz, Piberstein Styria Open Kategoria IV 107 500 ziemna Hiszpania Gala León García 6:2, 4:6, 6:3
5. 13/07/1998 Włochy Palermo, Torneo Internazionale Kategoria IV 107 500 ziemna Austria Barbara Schett 6:1, 5:7, 6:2
6. 04/01/1999 Australia Gold Coast, Thalgo Hardcourts Champ’s Kategoria III 180 000 twarda Francja Mary Pierce 4:6, 7:6(5), 6:2
7. 05/11/2001 Tajlandia Pattaya, Volvo Women’s Open Kategoria V 110 000 twarda Słowacja Henrieta Nagyová 6:0, 6:4
8. 14/10/2002 Szwajcaria Zurych, Swisscom Challenge Kategoria I 1 224 000 twarda Stany Zjednoczone Lindsay Davenport 6:7(5), 7:6(8), 6:3
9. 03/01/2005 Australia Gold Coast, Uncle Tobys Hardcourts Kategoria III 170 000 twarda Australia Samantha Stosur 1:6, 6:3, 7:5
10. 18/07/2005 Stany Zjednoczone Cincinnati, Western & Southern Open Kategoria III 170 000 twarda Japonia Akiko Morigami 6:4, 6:0
11. 08/09/2008 Indonezja Bali, Commonwealth Bank Tennis Classic Kategoria III 225 000 twarda Austria Tamira Paszek 6:3, 6:0

Gra podwójna (5)[edytuj | edytuj kod]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Partnerka Finalistki Wynik
1. 27/04/1998 Niemcy Hamburg,
Betty Barclay Cup
Kategoria II 450 000 ziemna Austria Barbara Schett Szwajcaria Martina Hingis
Czechy Jana Novotná
7:6(3), 3:6, 6:3
2. 11/02/2002 Belgia Antwerpia,
Proximus Diamond Games
Kategoria II 585 000 dywan Bułgaria Magdalena Maleewa Francja Nathalie Dechy
Stany Zjednoczone Meilen Tu
6:3, 6:7(3), 6:3
3. 03/02/2003 Francja Paryż,
Open Gaz de France
Kategoria II 585 000 dywan Austria Barbara Schett Francja Marion Bartoli
Francja S. Cohen-Aloro
2:6, 6:2, 7:6(5)
4. 09/02/2004 Francja Paryż,
Open Gaz de France
Kategoria II 585 000 dywan Austria Barbara Schett Włochy Silvia Farina Elia
Włochy Francesca Schiavone
6:3, 6:2
5. 05/10/2008 Niemcy Stuttgart,
Porsche Tennis Grand Prix
Kategoria II 650 000 twarda Niemcy Anna-Lena Grönefeld Czechy Květa Peschke
Australia Rennae Stubbs
6:2, 6:4

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]