Iwno (województwo wielkopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Iwno
wieś
Ilustracja
Pałac Mielżyńskich z lat 1851-55
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

poznański

Gmina

Kostrzyn

Liczba ludności (2022)

659[2]

Strefa numeracyjna

61

Kod pocztowy

62-025[3]

Tablice rejestracyjne

PZ

SIMC

0586106

Położenie na mapie gminy Kostrzyn
Mapa konturowa gminy Kostrzyn, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Iwno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Iwno”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Iwno”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Iwno”
Ziemia52°24′14″N 17°16′19″E/52,403889 17,271944[1]
Widok pałacu przed 1912

Iwnowieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn przy drodze wojewódzkiej nr 434 oraz drodze ekspresowej S5 (Węzeł Iwno).

W 1319 r. wieś wzmiankowana jako własność szlachecka pod nazwą Gywna[4]. W XIV w. wieś należała do rodu Grzymalitów, w XV w. do Tomickich, następnie do Iwińskich. W XVII w. należała do Cieleckich i Ponińskich, w XVIII w. do Krzyckich, a od XIX wieku do 1939 do Mielżyńskich.

Wieś szlachecka położona była w 1580 roku w powiecie poznańskim województwa poznańskiego[5].

W latach 1954–1959 wieś należała i była siedzibą władz gromady Iwno, po jej zniesieniu w gromadzie Kostrzyn. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

W miejscowości znajduje się znana stadnina koni – niegdyś jako Państwowe Gospodarstwo RolneStadnina Koni Iwno[6], w 1994 jako Stadnina Koni Skarbu Państwa Iwno[7], a od 1995 jako Stadnina Koni „Iwno” Sp. z o.o.[8] oraz barokowy kościół z XVIII wieku.

Znane osoby związane z Iwnem[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 42658
  2. NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych, Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-06].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 365 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  4. Iwno, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu [online], Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym, t. I, Wielkopolska, Warszawa 1883, s. 13.
  6. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 9 lipca 1990 r. w sprawie celów, zasad i trybu udzielania oraz wysokości stawek dotacji dla rolnictwa w 1990..., isap.sejm.gov.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  7. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 24 czerwca 1994 r. w sprawie wysokości stawek dotacji dla rolnictwa oraz szczegółowych zasad i trybu ich udz..., isap.sejm.gov.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  8. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 21 lipca 1995 r. w sprawie wysokości stawek dotacji dla rolnictwa oraz szczegółowych zasad i trybu ich udzie..., isap.sejm.gov.pl [dostęp 2017-11-24] (pol.).
  9. Fotografie z pobytu w Polsce Juliany, ks. holenderskiej, sygnatura: 1-D-780-2, zbiory NAC on-line. Dostęp 7 grudnia 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]