Gułtowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gułtowy
Pałac w Gułtowach
Pałac w Gułtowach
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Kostrzyn
Liczba ludności (2011) 1059[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0586069
Położenie na mapie gminy Kostrzyn
Mapa lokalizacyjna gminy Kostrzyn
Gułtowy
Gułtowy
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Gułtowy
Gułtowy
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Gułtowy
Gułtowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gułtowy
Gułtowy
Ziemia52°21′03″N 17°19′33″E/52,350833 17,325833

Gułtowywieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn[2].

Położenie[edytuj]

Gułtowy leżą na Równinie Wrzesińskiej[3]. W pobliżu przebiega linia kolejowa Poznań-Warszawa (przystanek kolejowy Gułtowy)[3].

Historia[edytuj]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1311 r. jako Golutow, gdy wymieniony był Janusius de Golutow[4], do końca XV wieku należała do rodu Grzymalitów. W 1578 wchodziła jako wieś kościelna Gultowo w skład powiatu pyzdrskiego[4]. Pierwszy, drewniany kościół istniał na początku XVI wieku[5]. W XVI wieku wieś przeszła w posiadanie Leszczyców Gułtowskich. Kolejnymi właścicielami (w XVIII wieku) były rodziny Skaławskich i Słuckich, później (od 1776 r.[6]) Bnińskich, w XIX wieku Ostrowskich. Później Gułtowy powróciły we władanie Bnińskich, w rękach których pozostały aż do 1939 r. Pod koniec XIX wieku administracyjnie Gułtowy wchodziły w skład powiatu średzkiego[5]. Wieś liczyła wtedy 33 domostwa i 340 mieszkańców[5]. Na dominium Gułtowy składała się wieś i folwark Nowojewo (17 domostw i 265 mieszkańców wyznania katolickiego)[5]. Ostatnim właścicielem był Adolf Bniński[7].

We wrześniu 1939 koło wsi funkcjonowało polowe lądowisko 3. poznańskiego dywizjonu myśliwskiego (elementu Armii Poznań), z którego startowały samoloty PZL P.11c[8].

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Zabytki[edytuj]

Kościół pw. św. Kazimierza

Turystyka[edytuj]

Przez Gułtowy prowadzi niebieski szlak pieszy z Promna do Marzenina przez Wagowo i Giecz[3].

Przypisy[edytuj]

  1. Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2 stycznia 2016]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 639, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2 stycznia 2016]. 
  3. a b c d Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Gniezno: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2011. ISBN 978-83-7135-275-1.
  4. a b Gułtowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
  5. a b c d e Gułtowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
  6. a b Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 164. ISBN 83-7079-589-7.
  7. a b c Włodzimierz Łęcki, Bogdan Zgodziński: Województwo poznańskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 80-81.
  8. Marcin Braszak, Naloty Luftwaffe na Środę i Poznań we wrześniu 1939 r. Kolejne dni dramatu, w: Śremski Kwartalnik Kulturalny, s.29-30, ISSN 1505-1099
  9. Zespół pałacowo-parkowy Gułtowy. [dostęp 2 stycznia 2016].
  10. a b c Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 stycznia 2016]. s. 182.