Gułtowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gułtowy
Pałac w Gułtowach
Pałac w Gułtowach
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Kostrzyn
Liczba ludności (2011) 1059[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0586069
Położenie na mapie gminy Kostrzyn
Mapa lokalizacyjna gminy Kostrzyn
Gułtowy
Gułtowy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gułtowy
Gułtowy
Ziemia 52°21′03″N 17°19′33″E/52,350833 17,325833

Gułtowywieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gułtowy leżą na Równinie Wrzesińskiej[3]. W pobliżu przebiega linia kolejowa Poznań-Warszawa (przystanek kolejowy Gułtowy)[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1311 r. jako Golutow, gdy wymieniony był Janusius de Golutow[4], do końca XV wieku należała do rodu Grzymalitów. W 1578 wchodziła jako wieś kościelna Gultowo w skład powiatu pyzdrskiego[4]. Pierwszy, drewniany kościół istniał na początku XVI wieku[5]. W XVI wieku wieś przeszła w posiadanie Leszczyców Gułtowskich. Kolejnymi właścicielami (w XVIII wieku) były rodziny Skaławskich i Słuckich, później (od 1776 r.[6]) Bnińskich, w XIX wieku Ostrowskich. Później Gułtowy powróciły we władanie Bnińskich, w rękach których pozostały aż do 1939 r. Pod koniec XIX wieku administracyjnie Gułtowy wchodziły w skład powiatu średzkiego[5]. Wieś liczyła wtedy 33 domostwa i 340 mieszkańców[5]. Na dominium Gułtowy składała się wieś i folwark Nowojewo (17 domostw i 265 mieszkańców wyznania katolickiego)[5]. Ostatnim właścicielem był Adolf Bniński[7].

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół pw. św. Kazimierza

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Gułtowy prowadzi niebieski szlak pieszy z Promna do Marzenina przez Wagowo i Giecz[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2 stycznia 2016]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 639, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2 stycznia 2016]. 
  3. a b c d Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Gniezno: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2011. ISBN 978-83-7135-275-1.
  4. a b Gułtowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom XV, cz. 1 (Abablewo – Januszowo) z 1900 r.
  5. a b c d e Gułtowy w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
  6. a b Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 164. ISBN 83-7079-589-7.
  7. a b c Włodzimierz Łęcki, Bogdan Zgodziński: Województwo poznańskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 80-81.
  8. Zespół pałacowo-parkowy Gułtowy. [dostęp 2 stycznia 2016].
  9. a b c Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 2 stycznia 2016]. s. 182.