Gułtowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

52°21′3″N 17°19′33″E

- błąd

38 m

WD

52°21'N, 17°21'E, 52°21'N, 17°21'E

- błąd

20254 m

Odległość

545 m

Gułtowy
wieś
Ilustracja
Pałac w Gułtowach
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Powiat

poznański

Gmina

Kostrzyn

Liczba ludności (2011)

1059[1]

Strefa numeracyjna

61

Tablice rejestracyjne

PZ

SIMC

0586069

Położenie na mapie gminy Kostrzyn
Mapa konturowa gminy Kostrzyn, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Gułtowy”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Gułtowy”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Gułtowy”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Gułtowy”
Ziemia52°21′03″N 17°19′33″E/52,350833 17,325833

Gułtowywieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Kostrzyn[2].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Gułtowy leżą na Równinie Wrzesińskiej[3]. W pobliżu przebiega linia kolejowa Poznań-Warszawa (przystanek kolejowy Gułtowy)[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w 1311 r. jako Golutow, gdy wymieniony był Janusius de Golutow[4], do końca XV wieku należała do rodu Grzymalitów. W 1578 wchodziła jako wieś kościelna Gultowo w skład powiatu pyzdrskiego[4]. Pierwszy, drewniany kościół istniał na początku XVI wieku[5]. W XVI wieku wieś przeszła w posiadanie Leszczyców Gułtowskich. Kolejnymi właścicielami (w XVIII wieku) były rodziny Skaławskich i Słuckich, później (od 1776 r.[6]) Bnińskich, w XIX wieku Ostrowskich. Później Gułtowy powróciły we władanie Bnińskich, w rękach których pozostały aż do 1939 r. Pod koniec XIX wieku administracyjnie Gułtowy wchodziły w skład powiatu średzkiego[5]. Wieś liczyła wtedy 33 domostwa i 340 mieszkańców[5]. Na dominium Gułtowy składała się wieś i folwark Nowojewo (17 domostw i 265 mieszkańców wyznania katolickiego)[5]. Ostatnim właścicielem był Adolf Rafał Bniński[7].

We wrześniu 1939 koło wsi funkcjonowało polowe lądowisko 3. poznańskiego dywizjonu myśliwskiego (elementu Armii Poznań), z którego startowały samoloty PZL P.11c[8].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie poznańskim.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez Gułtowy prowadzi niebieski szlak pieszy z Promna do Marzenina przez Wagowo i Giecz[3].

Znani mieszkańcy Gułtów[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2016-01-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (26 czerwca 2015)].
  2. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 639, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-01-02]. 
  3. a b c d Elżbieta Mlącka, Anna Tekiel: Gniezno: mapa topograficzna Polski. Wyd. 2. Warszawa: Wojskowe Zakłady Kartograficzne, 2011. ISBN 978-83-7135-275-1.
  4. a b Gułtowy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 546.
  5. a b c d e Gułtowy, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. II: Derenek – Gżack, Warszawa 1881, s. 909.
  6. a b Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 164. ISBN 83-7079-589-7.
  7. a b c Włodzimierz Łęcki, Bogdan Zgodziński: Województwo poznańskie. Poznań: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1980, s. 80-81.
  8. Marcin Braszak, Naloty Luftwaffe na Środę i Poznań we wrześniu 1939 r. Kolejne dni dramatu, w: Śremski Kwartalnik Kulturalny, s.29-30, ISSN 1505-1099
  9. Zespół pałacowo-parkowy Gułtowy. [dostęp 2016-01-02].
  10. a b c Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 182. [dostęp 2016-01-02].