Jan Łomnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Łomnicki
Data i miejsce urodzenia 30 czerwca 1929
Podhajce
Data i miejsce śmierci 18 grudnia 2002
Warszawa
Zawód reżyser
scenarzysta
Lata aktywności 1951–2000

Jan Łomnicki (ur. 30 czerwca 1929 w Podhajcach, koło Lwowa, zm. 18 grudnia 2002 w Warszawie) – polski reżyser i scenarzysta filmów dokumentalnych i fabularnych.

Życiorys[edytuj]

Grób Jana Łomnickiego na Cmentarzu Powązkowskim

Studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim i WSNS. W 1954 ukończył Wydział Reżyserii PWSTTviF w Łodzi, a w 1957 uzyskał dyplom. W latach 1989–1991 był członkiem Komitetu Kinematografii. Jako reżyser debiutował w 1954 krótkim filmem dokumentalnym pt. Ziemia czeka, w którym agitował do osiedlania się na ziemiach odzyskanych. W następnych latach zrealizował szereg kolejnych dokumentów, z których największe uznanie zdobył obsypany międzynarodowymi nagrodami film Narodziny statku (1961) opowiadający o końcowych pracach przy montażu i wodowaniu statku w Stoczni Gdańskiej. W 1963 wyreżyserował swój pierwszy film fabularny; dramat obyczajowy pt. Wiano, w którym swoją pierwszą główną rolę w karierze zagrał Roman Wilhelmi. Często w swoich późniejszych filmach poruszał tematykę wojenną; były to m.in. Ocalić miasto (1976), Akcja pod Arsenałem (1977) czy Jeszcze tylko ten las (1991). W zrealizowanych w latach 90. filmach Wielka wsypa (1992) i Szczur (1994) poruszał współczesną tematykę opisując nową polską rzeczywistość po upadku komunizmu oraz zmieniające się wartości i obyczaje. Jednak największą popularność i uznanie przyniósł mu 25-odcinkowy serial obyczajowy Dom, którego realizacja z przerwami zajęła mu 20 lat. Opowiadający o powojennych losach mieszkańców warszawskiej kamienicy serial cieszy się od lat niesłabnącym zainteresowaniem widzów.

Życie prywatne[edytuj]

Brat aktora Tadeusza Łomnickiego.

Jego synem jest reżyser Marcin Łomnicki (ur. 1958). Miał także córkę Jadwigę (ur. 1982)

Jan Łomnicki zmarł 18 grudnia 2002 po długiej i ciężkiej chorobie w szpitalu w Aninie. Jest pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 131-5-12).

Filmografia[edytuj]

Filmy fabularne i seriale

Filmy dokumentalne

  • Ziemia czeka (1954)
  • Szarlejka (1955)
  • Walcownia (1956)
  • Mistrz Nikifor (1956)
  • Dom starych kobiet (1957)
  • Warszawa Główna (1958)
  • Stal (1959)
  • Nie ma końca wielkiej wojny (1959)
  • Narodziny miasta (1959)
  • Huta 1959 (1959)
  • Piosenki dla Krakowa (1960)
  • Koncert wawelski (1960)
  • Na straży granic (1960)
  • Mostostalowcy (1960)
  • Narodziny statku (1961)
  • Kolorowy świat (1961)
  • Władysław Broniewski (1962)
  • Nadzieja i inne wiersze (1962)
  • Suita polska (1962)
  • Skrzyżowanie (1962)
  • Karta wizytowa (1962)
  • Rzecz niepospolita (1964)
  • Rówieśnicy (1964)
  • Ab urbe condita (1965)
  • Stocznia Gdańska (1966)
  • Spotkania z Warszawą (1966)
  • Jubileuszowy (1967)
  • Gienek (1968)
  • Dzieciom (1968)
  • Witamy (1969)
  • Toast (1969)
  • Ojcowie i dzieci (1969)
  • Wszystkie nasze końskie sprawy (1970)
  • Pory roku (1970)
  • Polska przeminionych Kołodziejów (1970)
  • Polak jako taki (1970)
  • Pamięć (1970)
  • Troska i pieśń (1970)
  • Huta 75 (1975)
  • Andrzej Banach (1991)
  • Ludwik Perski - krótkie wspomnienie z długiego życia (2000)

Linki zewnętrzne[edytuj]