Jan Łopuszański (polityk)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Łopuszański
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 10 czerwca 1955
Gdańsk
Zawód, zajęcie polityk, prawnik
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Stanowisko poseł na Sejm I, III i IV kadencji (1991–1993, 1997–2005)
Partia Porozumienie Polskie

Jan Edward Łopuszański (ur. 10 czerwca 1955 w Gdańsku) – polski polityk, prawnik, nauczyciel akademicki, publicysta, poseł na Sejm X, I, III i IV kadencji, kandydat w wyborach prezydenckich w 2000.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku[1]. Studia rozpoczął na Uniwersytecie Gdańskim, następnie przeniósł się na Uniwersytet Warszawski, gdzie ukończył w 1981 studia na Wydziale Prawa i Administracji. Działał w opozycji w czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, był doradcą „Solidarności” i „Solidarności” Rolników Indywidualnych. Pracował w tym czasie m.in. jako rdzeniarz i dostawca prasy.

Należał do założycieli Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, do 1993 przewodniczył radzie naczelnej tej partii. Zasiadał w Sejmie X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego i I kadencji z listy Wyborczej Akcji Katolickiej. Ponownie został wybrany w 1997 z listy Akcji Wyborczej Solidarność. W 1999 odszedł z AWS i ZChN, tworząc sprzeciwiające się akcesji do Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego i Unii Europejskiej ugrupowanie Porozumienie Polskie.

W wyborach prezydenckich w 2000 zdobył niespełna 1% poparcia (139 682 głosów), zajmując 8. miejsce wśród 12 kandydatów. Był popierany przez małe ugrupowania narodowe, w tym Narodowe Odrodzenie Polski oraz środowisko „Tygodnika Ojczyzna”.

W 2001 liczbą 14 355 głosów, z ramienia Ligi Polskich Rodzin został po raz czwarty posłem z okręgu radomskiego. Zasiadał w Komisji Spraw Zagranicznych i Komisji do Spraw Unii Europejskiej. Do kwietnia 2002 zasiadał w prezydium klubu parlamentarnego LPR[2]. Następnie odszedł z klubu, a w styczniu 2003 współtworzył koło poselskie Porozumienia Polskiego[3]. W 2005 bez powodzenia startował do Senatu z ramienia tego ugrupowania w okręgu radomskim[4].

Działa w radomskim Klubie Inteligencji Katolickiej. Kieruje Stowarzyszeniem na Rzecz Europy Ojczyzn. Jest wykładowcą międzynarodowych stosunków politycznych w Wyższej Szkole Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu[5] oraz publicystą Radia Maryja i „Mojej Rodziny”. Wszedł w skład Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków[6].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • O Unii Europejskiej i żołnierzach Gedeona (2003)
  • Nadzieja Europy (2005)

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Matka, Janina z domu Klehr, urodzona w Krakowie w 1919, była urzędniczką. Ojciec, Antoni Łopuszański, urodzony w Saratowie nad Wołgą w 1916, pracował jako inżynier w przemyśle okrętowym. W czasie studiów na Politechnice Warszawskiej związany z ruchem narodowym, w okresie II wojny światowej był żołnierzem wywiadu Armii Krajowej, a następnie Wolności i Niezawisłości.

Jest żonaty z Haliną, mają pięcioro dzieci: Antoniego, Annę, Piotra, Jana i Andrzeja.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Znani absolwenci. ilo.gda.pl. [dostęp 2015-12-29].
  2. Łopuszański opuścił prezydium LPR. wp.pl, 18 kwietnia 2002. [dostęp 2011-06-23].
  3. Koło poselskie trójkanciaste. wp.pl, 21 stycznia 2003. [dostęp 2011-06-23].
  4. Serwis PKW – Wybory 2005. [dostęp 2011-06-23].
  5. Rafał Natorski: Czas na rachunek sumienia. naszglos.civitaschristiana.pl. [dostęp 2011-06-23].
  6. Lista członków Komitetu Obrony Dobrego Imienia Polski i Polaków. bibula.com, 19 listopada 2009. [dostęp 2017-12-24].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]