Jan Adam Niedzielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Adam Prus-Niedzielski (ur. 12 października 1908 we Lwowie, zm. 2 listopada 1995 w Londynie) – pułkownik piechoty[potrzebny przypis].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jan Adam Niedzielski urodził się 12 października 1908 roku we Lwowie, w rodzinie Adama, radcy lwowskiego, i Wilhelminy z domu Demgo.

W latach 1928-1931 był podchorążym Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. 15 sierpnia 1931 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1931 roku i 236. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 49 pułku piechoty w Kołomyi[1][2]. 22 lutego 1934 roku został awansowany na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1934 roku i 293. lokatą w korpusie oficerów piechoty[3]. Następnie był instruktorem w szkole podoficerskiej w Stanisławowie. W czasie kampanii wrześniowej 1939 roku dowodził batalionem marszowym 53 pułku piechoty, który wchodził w skład Grupy „Żółkiew”[4].

Aresztowany przez Sowietów został wywieziony na Syberię. Tam przyłączył się do armii generała Andersa, był uczestnikiem walk o Monte Cassino, jako dowódca kompanii w 17 Lwowskim batalionie strzelców. Od 3 kwietnia 1945 roku był zastępcą dowódcy 26 Poznańskiego batalionu piechoty w Szkocji.

Po wojnie pozostał w Londynie na emigracji. Do końca życia wspierał muzeum gen. Sikorskiego, prowadził wykłady, szkolił żołnierzy, aktywnie angażował się w sprawy niepodległościowe. Był jednym z liderów Stronnictwa Pracy-Chrześcijańskiej Demokracji, członkiem VII (1983-1989) i VIII (1989-1991) Rady Narodowej RP[5]. Zmarł 2 listopada 1995 roku w Londynie.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 6 z 15 sierpnia 1931 roku, s. 305, 312.
  2. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 134, 577.
  3. Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 5 z 23 lutego 1934 roku, s. 77.
  4. Dalecki 1989 ↓, s. 163, 197, 280, 388.
  5. Romuald Turkowski Parlamentaryzm polski na uchodźstwie 1973-1991, Wyd. Sejmowe, Warszawa 2002, s. 62, 124, 128
  6. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 14, Nr 3 z 31 grudnia 1982. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
  • Ryszard Dalecki: Armia „Karpaty” w wojnie obronnej 1939 r.. Rzeszów: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1989. ISBN 83-03-02830-8.
  • Karolina Grodziska Polskie groby na cmentarzach Londynu, tom 2, wyd. PAU, Kraków 2001.