Jan Hawel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Jan Wincenty Hawel (ur. 10 lipca 1936 w Pszowie koło Wodzisławia Śląskiego[1]) − polski kompozytor, dyrygent i pedagog.

Życiorys[edytuj]

Ukończył studia w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, uzyskując trzy dyplomy: 1960 na wydziale pedagogicznym, 1964 z kompozycji w klasie Bolesława Szabelskiego, 1967 z dyrygentury w klasie Karola Stryji. Od 1968 uczy w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej (obecnie Akademia Muzyczna im. Karola Szymanowskiego) w Katowicach, gdzie w latach 1981–1987 i 1990–1996 pełnił funkcję rektora, a od 1987 roku jest profesorem.

Od 1981 do 2006 był kierownikiem i dyrygentem Orkiestry Kameralnej Filharmonii Śląskiej. Jako dyrygent dokonał wielu nagrań z Wielką Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach. Przez kilkanaście lat działał aktywnie w ruchu amatorskim, kierując chórami i zespołami pieśni i tańca. Pisze utwory orkiestrowe (6 symfonii, 1962–1985), wokalno-instrumentalne (Oratorium Polskie, 1981), kameralne i solowe. Czterokrotnie otrzymał Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1975, 1978, 1981 i 1987), jest laureatem kilkunastu konkursów kompozytorskich, m.in. II nagroda na Konkursie im. G. Fitelberga (1972) za Sinfonia concertante, I nagroda na konkursie kompozytorskim w Katowicach (1982) za Oratorium polskie. W roku 1996 otrzymał Nagrodę im. Karola Miarki.

Znane kompozycje[edytuj]

  • Kwartet smyczkowy nr 1 (1959)
  • Dwa utwory na zespół kameralny(1959-60)
  • Septet na instrumenty dęte (1960)
  • Symfonia nr 1 (1962)
  • Profile na chór męski i orkiestrę (1962)
  • Divertimento na puzon, fortepian i perkusję (1968)
  • Passacaglia per organo (1968)
  • Variazoni na fortepian (1968)

Przypisy

  1. Eugenia Wybraniec: Prace Archiwum Śląskiej Kultury Muzycznej przy Bibliotece Głównej Akademii Muzycznej w Katowicach. PWSM, 1979, s. 24.

Bibliografia[edytuj]