Eugeniusz Knapik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eugeniusz Knapik
Ilustracja
Eugeniusz Knapik (2019)
Data i miejsce urodzenia

9 lipca 1951
Ruda

Pochodzenie

polskie

Instrumenty

fortepian

Gatunki

muzyka poważna, muzyka współczesna

Zawód

kompozytor, pianista, pedagog

Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Eugeniusz Antoni Knapik (ur. 9 lipca 1951 w Rudzie) – polski kompozytor i pianista, profesor sztuki, nauczyciel akademicki, w latach 2002–2008 rektor Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1970–1977 studiował kompozycję u Henryka Mikołaja Góreckiego oraz fortepian u Cz. Stańczyka w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Katowicach, gdzie od 1976 pracuje na Wydziale Kompozycji, Teorii i Dyrygentury, od 1983 jako adiunkt. W 2000 otrzymał tytuł profesora sztuki (sztuki muzyczne). W latach 2002–2008 zajmował stanowisko rektora na macierzystej uczelni. W 1976 otrzymał stypendium rządu francuskiego na studia kompozytorskie u Oliviera Messiaena w Paryżu.

Działa jako koncertujący pianista w Polsce i za granicą, koncentruje się na repertuarze XX wieku. Koncertował m.in. na festiwalach z cyklu Warszawska Jesień. Nagrywa muzykę współczesną dla Polskich Nagrań i Wifon (m.in. jedno z nielicznych kompletnych nagrań cyklu Vingt regards sur l’enfant-Jésus Oliviera Messiaena). Cykl utworów Vingt regards sur l'Enfant-Jésus wykonawstwa E. Knapika został wydany na CD w 2011[1] przez wytwórnię płytową DUX. Album ten, wydany po 32 latach od nagrania, został nagrodzony Nagrodą Muzyczną Fryderyk 2012 w kategorii Album Roku Recital Solowy. Skomponował cykl trzech oper The Minds of Helena Troubleyn (w latach 1993–1995)[2], a w roku 2010 operę Moby Dick[3] dla Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie.

Jego utwory znajdują się w repertuarze wybitnych muzyków polskich – J. Serafina, K.A. Kulki, J. Marchwińskiego oraz Polskiej Orkiestry Kameralnej pod dyrekcją J. Maksymiuka.

Należy do Związku Kompozytorów Polskich, był członkiem zarządu głównego, a od 1999 do 2003 wiceprezesem tej organizacji.

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Uzyskał szereg nagród jako kompozytor i pianista: 1976 – X Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku oraz Konkurs Młodych Kompozytorów ZKP (II nagroda), 1977 Międzynarodowy Konkurs Muzyki Kameralnej w Wiedniu (III nagroda), 1979 Konkurs Kompozytorski Festiwalu „Młodzi Muzycy Młodemu Miastu” w Stalowej Woli (I nagroda). Utwory Knapika znalazły się dwukrotnie na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu: 1978 – wyróżnienie i 1984 – I miejsce za Kwartet smyczkowy.

W 2006 roku został laureatem honorowym Nagrody im. Wojciecha Korfantego[4]. W 2005 otrzymał Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[5]. W 2007 uhonorowany Śląską Nagrodą im. Juliusza Ligonia. W 2008 został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6]. W 2014 otrzymał Nagrodę im. Karola Miarki[7]. W 2019 odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]