Jan Jacek Bruski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Jacek Bruski
Kraj działania  Polska
Data urodzenia 1969
doktor habilitowany nauk humanistycznych
Specjalność: historia
uniwersytet Uniwersytet Jagielloński

Jan Jacek Bruski (ur. 1969), polski historyk, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie historii. Specjalność: historia powszechna XX w. Od r. 2000 adiunkt w Zakładzie Historii Najnowszej Instytutu Historii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Doktorat uzyskał w r. 1999 na podstawie pracy Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie w latach 1919-1924. Monografia polityczna. Promotorem pracy był prof. dr hab. Michał Pułaski. Habilitował się w roku 2011 na podstawie pracy Między prometeizmem a Realpolitik. II Rzeczpospolita wobec Ukrainy Sowieckiej, 1921-1926, uzyskując stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie historii, specjalność : historia powszechna XX w..

Od 2000 Członek Komisji Wschodnioeuropejskiej Polskiej Akademii Umiejętności (Wydział II Historyczno-Filozoficzny). Członek Polsko-Czeskiego Towarzystwa Naukowego i Instytutu Kaszubskiego (od 2007).

Stypendysta The Ryoichi Sasakawa Young Leaders Fellowship Fund (dwukrotnie), Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej (dwukrotnie), Funduszu im. Adama Krzyżanowskiego, Fundacji z Brzezia Lanckorońskich, Funduszu im. Jana i Suzanne Brzękowskich (Biblioteka Polska w Paryżu). Laureat nagrody Ministra Kultury i Sztuki (1999, konkurs „Ślady Pamięci”), Nagrody Krajowej Przeglądu Wschodniego i nagrody indywidualnej Ministra Edukacji Narodowej (2001). Za pracę Między prometeizmem a Realpolitik. II Rzeczpospolita wobec Ukrainy Sowieckiej 1921-1926[1] otrzymał w 2010 roku nagrodę im. Henryka Wereszyckiego i Wacława Felczaka.

Autor prac nominowanych do nagród im. Jerzego Giedroycia (2002) i Nagrody Historycznej Polityki (2008).

Jego zainteresowania badawcze obejmują dzieje najnowsze Europy Środkowo-Wschodniej, ze szczególnym uwzględnieniem historii Ukrainy, Czech i Słowacji; historię dyplomacji i stosunków międzynarodowych okresu międzywojennego.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Monografie[edytuj | edytuj kod]

1. Petlurowcy. Centrum Państwowe Ukraińskiej Republiki Ludowej na wychodźstwie, 1919-1924, Wydawnictwo Arcana, wyd. 1, Kraków 2000, wyd. 2, Kraków 2004, ​ISBN 83-86225-03-3​. s. 600

2. Ukraina, seria: Historia państw świata w XX wieku, wyd. 2 uzupełnione, Wydawnictwo Trio, Warszawa 2006, (razem z Andrzejem Chojnowskim), ​ISBN 978-83-7436-039-5​.

3. Między prometeizmem a Realpolitik. II Rzeczpospolita wobec Ukrainy Sowieckiej 1921-1926, Kraków 2010, Wyd. Uniwersytet Jagielloński, ​ISBN 978-83-62261-13-0​ s. 416.

Edycje źródeł[edytuj | edytuj kod]

1. Hołodomor 1932-1933. Wielki Głód na Ukrainie w dokumentach polskiej dyplomacji i wywiadu, wybór i opracowanie Jan Jacek Bruski, Wyd. Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, Warszawa 2008, ​ISBN 978-83-89607-56-0​ s. LXXXVIII+778+fot. recenzja: Grzegorz Motyka, Polska wobec Wielkiego Głodu, „Nowa Europa Wschodnia” (Wrocław) 2009, nr 3-4, s. 171-175.

Redakcja prac zbiorowych[edytuj | edytuj kod]

1. Mezi dvěma transformacemi. Československo a Polsko v letech 1947(1948)–1989=Od transformacji do transformacji. Polska i Czechosłowacja w latach 1947(1948)–1989, red. Jan Jacek Bruski, Eduard Maur, Michał Pułaski, Jaroslav Valenta, Praha 2001, 238 s.

2. Procesy transformacyjne w Polsce i Czechosłowacji w latach 1944 (1945) – 1948 = Procesy transformace v Polsku a v Československu v letech 1944 (1945) – 1948, red. Jan Jacek Bruski, Eduard Maur, Michał Pułaski, František Svátek, Wrocław – Opole [bdw; 2004], 278 s.

3. Procesy transformacyjne w Polsce i Czechosłowacji/Czechach po 1989 roku = Transformační procesy v Polsku a v Československu/Česku po roce 1989, red. Jan Jacek Bruski, Eduard Maur, Michał Pułaski, Jiří Vykoukal, Wrocław [bdw; 2005], 294 s.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]