Jan Rybkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Izydor Rybkowski
Data i miejsce urodzenia 4 kwietnia 1912
Ostrowiec Świętokrzyski
Data i miejsce śmierci 29 grudnia 1987
Konstancin-Jeziorna
Zawód, zajęcie reżyser, scenarzysta
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy II klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Medal 40-lecia Polski Ludowej
Odznaka Nagrody Państwowej – awers
Grób Jana Rybkowskiego

Jan Izydor Rybkowski (ur. 4 kwietnia 1912 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 29 grudnia 1987 w Konstancinie-Jeziornie) – polski reżyser, scenarzysta i pedagog.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Bolesława. Uczył się w szkole powszechnej w Częstocicach oraz w ostrowieckim Gimnazjum im. Joachima Chreptowicza[1]. W 1935 ukończył szkołę plastyczną w Poznaniu z dyplomem architekta wnętrz, następnie Instytut Sztuki Teatralnej Schillera. Do wybuchu wojny pracował w teatrach warszawskich Towarzystwa Krzewienia Kultury Teatralnej. Tuż przed oblężeniem Warszawy wyjechał do Wilna, a stamtąd do Grodna, gdzie działał polski teatr w ZSRR. Po zbombardowaniu teatru wrócił do Białegostoku, a stamtąd do Ostrowca. Wywieziony na roboty do Drezna. Po bombardowaniu Drezna do końca wojny przebywał w Czechach. Po wyzwoleniu przyjechał do Krakowa, a następnie do Łodzi, gdzie zaangażował się w Teatrze Wojska Polskiego, potem w teatrze Axera[2]. W latach 1974–1977 pełnił funkcję dziekana Wydziału Reżyserii PWSFTviT w Łodzi[3].

Od 1948 roku należał do PZPR[4]. W 1952 roku otrzymał Nagrodę Państwową II stopnia[5].

Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A33-1-9)[6].

Janowi Rybkowskiemu został poświęcony film Warszawskie gołębie z 1988 roku (informują o tym napisy na początku filmu).

31 stycznia Rada Miasta Ostrowiec Świętokrzyski jednogłośnie podjęła uchwałę ustanawiającą rok 2012 rokiem Jana Rybkowskiego[1]. 30 marca 2012 Sejm Rzeczypospolitej Polskiej podjął uchwałę w sprawie uczczenia pamięci Jana Rybkowskiego w 100. rocznicę Jego urodzin[7]. Został odznaczony Krzyżem Komandorskim i Krzyżem Kawalerskim (1954)[8] Orderu Odrodzenia Polski, a także Orderem Sztandaru Pracy II klasy[4] oraz Medalem 40-lecia Polski Ludowej[9].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Scenariusz[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria[edytuj | edytuj kod]

Obsada aktorska[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b 26 maja - uroczysta inauguracja obchodów Roku Jana Rybkowskiego. [dostęp 14 października 2012].
  2. Danuta Karcz. Opisanie świata. „Kino”. 6 (204), s. 2, czerwiec 1984 (pol.). 
  3. Jan Rybkowski w bazie filmpolski.pl
  4. a b Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 835–836. ISBN 83-223-2073-6.
  5. Dziennik Polski, rok VIII, nr 176, (2639), s. 3.
  6. Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
  7. M.P. z 2012 r. poz. 0239
  8. M.P. z 1954 r. nr 100, poz. 1243.
  9. Uznanie dla twórców kultury /w/ Trybuna Robotnicza, nr 170, 19 lipca 1984, str. 1-2
  10. reżyseria wspólnie z Markiem Nowickim
  11. reżyseria wspólnie z Janem Fethke

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]