Spóźnieni przechodnie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Spóźnieni przechodnie
Gatunek psychologiczny/obyczajowy
Rok produkcji 1962
Data premiery 3 września 1962
Kraj produkcji  Polska
Język polski
Czas trwania 91 min
Reżyseria Gustaw Holoubek
Andrzej Łapicki
Adam Hanuszkiewicz
Jerzy Antczak
Jan Rybkowski
Scenariusz Stanisław Dygat
Muzyka Tadeusz Baird
Zdjęcia Mieczysław Jahoda
Scenografia Anatol Radzinowicz
Kostiumy Teresa Lesman-Gałkowska
Montaż Krystyna Rutkowska
Produkcja Zespół Filmowy Rytm

Spóźnieni przechodnie – polski film nowelowy, składający się z pięciu opowieści na podstawie opowiadań Stanisława Dygata (z wyjątkiem ostatniej). Wszystkie są o ludziach nieumiejących właściwie rozwiązać swych problemów życiowych.

Nowele[edytuj]

Czas przybliża, czas oddala[edytuj]

Nowela Gustawa Holoubka opowiada o nieodwzajemnionej miłości Edwarda do Anny.
Występują:

Krąg istnienia[edytuj]

Nowela Andrzeja Łapickiego to historia kobiety zakochanej w chłopcu ze ślizgawki, która musi ożenić się z innym mężczyzną.
Występują:

Paryż 1945[edytuj]

Nowela Adama Hanuszkiewicza przedstawia historię Polaka spędzającego noc w Paryżu z kobietą.
Występują:

Stary profesor[edytuj]

Nowela Jerzego Antczaka przedstawia opowieść o starym profesorze. Bierze on za swojego ucznia jego przyjaciela, który będąc przejazdem chciał mu przekazać ostatnie słowa tamtego zmarłego w obozie.
Występują:

Nauczycielka[edytuj]

Ostatnia nowela autorstwa Jana Rybkowskiego. Bohaterką jest nauczycielka zaniedbywana przez męża, która zostaje zaangażowana do filmu. Ma zagrać małą rólkę kłótliwej i nerwowej kobiety. Jednak nic z tego nie wychodzi.

Występują:

Linki zewnętrzne[edytuj]