Jan Zakrzewski (dziennikarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Nagrobek dziennikarza Jana Zakrzewskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Jan Andrzej Zakrzewski (ur. 24 lutego 1920 w Skierniewicach, zm. 22 kwietnia 2007 w Warszawie) – polski dziennikarz, pisarz, tłumacz.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent wydziału administracji Akademii Nauk Politycznych w Warszawie (1949). Żołnierz kampanii wrześniowej 1939, uczestnik kampanii norweskiej 1940, oficer PSZ na Zachodzie. Członek Polskiej Misji Restytucyjnej w strefie brytyjskiej Niemiec 1945.

Współpracownik legendarnego tygodnika „Po prostu1950-1957, felietonista „Głosu Pracy”, redaktor w wydawnictwie „Czytelnik1952-1956. Dziennikarz Telewizji Polskiej od 1957, m.in. współtwórca i pierwszy kierownik redakcji teleturniejów oraz twórca i prezenter magazynu politycznego „Peryskop”. Korespondent Polskiego Radia i Telewizji Polskiej w Paryżu (1961-1967) oraz w Nowym Jorku (1972-1976).

Tłumacz prozy Hemingwaya, Caldwella, Steinbecka (Tortilla Flat), Wouka, Mailera (Nadzy i martwi).

Autor ok. 10 książek reportażowych i opowiadań (m.in. Francuzi i Francuzki (1973), Iberyjskie wędrówki (1973), Jak zostać prezydentem (1980), N. Y., N. Y. Nowy Jork (1980), Ameryka z pasją (1981), Zapiski korespondenta zagranicznego (1984), Kolumbowy świat (1987), Wiza do Indii (1989).

Laureat nagród dziennikarskich, m.in. „Złoty Mikrofon” (1971). Członek SDP, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i PEN Clubu.

Został odznaczony Krzyżem Walecznych oraz m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1975) i Złotym Krzyżem Zasługi (1973).