Japońskie Morskie Siły Samoobrony
| Państwo | |
|---|---|
| Siły zbrojne | |
| Data utworzenia |
1954 |
| Prefiks |
JDS |
| Bandera |





Japońskie Morskie Siły Samoobrony (jap. 海上自衛隊 Kaijō Jieitai) – faktyczny morski współczesny rodzaj sił zbrojnych Japonii, którego zadaniem jest morska obrona kraju. Jako część Sił Samoobrony powstały w roku 1954, kiedy Aktem o Siłach Samoobrony zostały wyodrębnione jako samodzielny rodzaj sił zbrojnych z powstałych w 1952 roku Sił Bezpieczeństwa Przybrzeżnego.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Po przegranej przez Japonię II wojnie światowej okupacyjne władze amerykańskie zarządziły całkowitą demilitaryzację kraju. Dopiero 1 maja 1948 roku dla walki z przestępczością i przemytem powołano straż wybrzeża – Agencję Bezpieczeństwa Morskiego (Kaijō Hoanchō)[1]. Wraz ze stopniowym znoszeniem restrykcji okupacyjnych, 26 kwietnia 1952 roku w ramach straży przybrzeżnej utworzono Straż Morską lub Siły Bezpieczeństwa Przybrzeżnego (Kaijō Keibitai)[1]. 1 lipca 1954 roku, wraz z powołaniem Sił Samoobrony, na bazie Straży Morskiej powołano Morskie Siły Samoobrony (Kaijō Jieitai, w skrócie Kaiji)[1]. Jedynie potocznie określane są jako japońska marynarka wojenna (Kaigun)[1]. Stosowana jest też nazwa angielska Maritime Self-Defense Force (MSDF)[1].
Główny komponent operacyjny marynarki stanowią Siły Eskortowe (Goei Kantai) z dowództwem w Yokosuka, utworzone w 1961 roku, grupujące flotylle i dywizjony niszczycieli[2]. Drugi z podstawowych komponentów operacyjnych stanowią Siły Podwodne (Sensui Kantai), utworzone w 1981 roku[2]. Trzeci podstawowy komponent morski stanowią Siły Przeciwminowe, obejmujące też okręty desantowe. W skład Morskich Sił Samoobrony wchodzą również ich Siły Lotnicze[2]. W 2016 roku japońska marynarka posiadała około 130 okrętów, 300 statków powietrznych i 45,3 tysiąca personelu[3].
Z powodów politycznych, największe okręty nawodne, stanowiące trzon marynarki, określane są w Japonii formalnie jako eskortowce (goeikan), a na zewnątrz jako niszczyciele, nosząc odpowiadające klasie niszczycieli angielskie prefiksy numerów burtowych zaczynające się od DD (ang. destroyer)[4]. Dotyczy to też czterech niszczycieli śmigłowcowych (DDH) typów Izumo i Hyūga, które w rzeczywistości stanowią śmigłowcowce, oraz ośmiu wielkich niszczycieli rakietowych (DDG) typów Kongō, Atago i Maya, które w literaturze bywają uznawane za krążowniki[4][5]. Te ostatnie okręty stanowią trzon japońskiej obrony przeciwlotniczej i przeciwrakietowej, wyposażone w amerykański system kierowania ogniem Aegis, modernizowany począwszy od 2007 roku do wersji antybalistycznej Aegis BMD[4]. Dużymi okrętami z możliwością operowania z nich śmigłowców są też trzy okręty desantowe doki[4].
Pozostałe duże jednostki nawodne w 2016 roku stanowiły dwa niszczyciele rakietowe (DDG typu Hatakaze), 28 wielozadaniowych eskortowców (DD, odpowiadających niszczycielom rakietowym lub fregatom) oraz 6 niszczycieli eskortowych lub fregat (DE)[4]. W 2016 roku Japonia miała 17 okrętów podwodnych o napędzie spalinowo-elektrycznym[4].
Okręty
[edytuj | edytuj kod]Lotnictwo
[edytuj | edytuj kod]| Zdjęcie | Statek | Typ | Wersja | W służbie[6] | Uwagi |
|---|---|---|---|---|---|
| Samoloty | |||||
| patrolowy/ZOP/ELINT | P-3C EP-3C OP-3C UP-3C UP-3D |
73 5 5 1 3 |
Zbudowane na licencji przez Kawasaki. | ||
| patrolowy/ZOP | P-1 | 33 | |||
| transportowy | KC-130R | 1 | Łącznie 6 wróci do służby. | ||
| treningowy aerofotogrametria |
TC-90 UC-90 |
27 5 |
|||
| rozpoznawczy | U-36A | 4 | |||
| szkolny | T-5 | 50 | |||
| SAR | US-1A | 2 | |||
| SAR | US-2 | 5 | |||
| Śmigłowce | |||||
| pokładowy, ZOP | SH-60J SH-60K |
46 39 |
|||
| SAR | UH-60J | 19 | |||
| zwalczanie min | S-80-M-1 | 10 | |||
| transportowy zwalczanie min |
CH-101 MCH-101 |
2 5 |
Część montowana przez Kawasaki. | ||
| szkolny | OH-6D OH-6J |
5 4 |
Licencyjne Kawasaki. | ||
| szkolny | TH-135 | 10 | Zamówiono 15. | ||
Wycofane okręty (niektóre)
[edytuj | edytuj kod]| Typ | Zdjęcie | Okręty | Wejście do służby | Wyporność (t) | Długość (m) |
|---|---|---|---|---|---|
| Niszczyciele typu Shirane | „Kurama” „Shirane” |
1981 | 7500 | 159 | |
| Okręty podwodne typu Harushio | „Asashio” (szkolny) |
1994 | 2750 | 77 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 Wieliczko 2017 ↓, s. 26.
- 1 2 3 Wieliczko 2017 ↓, s. 30-31.
- ↑ Wieliczko 2017 ↓, s. 27.
- 1 2 3 4 5 6 Wieliczko 2017 ↓, s. 37-38.
- ↑ Marcin Schiele. Japońskie fregaty rakietowe typu Murasame. „Morza, Statki i Okręty”. Nr 1′00. V (20), s. 12, styczeń-luty 2000. Warszawa: Magnum X.
- ↑ World Air Forces 2015 - Flightglobal.. globalaviationaerospace.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-05)]. globalaviationaerospace.com, 2014-12-11.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Morska potęga współczesnej Japonii. [dostęp 2017-02-08]. (pol.).