Jean-Hugues Anglade

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean-Hugues Anglade
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 29 lipca 1955
Thouars, Poitou-Charentes, Deux-Sèvres, Francja
Zawód aktor, reżyser, scenarzysta
Lata aktywności od 1977

Jean-Hugues Anglade (ur. 29 lipca 1955[1][2][3] w Thouars[4], w regionie Poitou-Charentes, w departamencie Deux-Sèvres, we Francji) – francuski aktor, reżyser i scenarzysta filmowy i telewizyjny.

Życiorys[edytuj]

Wczesne lata[edytuj]

Syn pracownicy socjalnej i weterynarza, w wieku 15 lat został aresztowany za kradzież czekolady. W latach 1975-1980 studiował w Conservatoire National Supérieur d'Art Dramatique w Paryżu pod kierunkiem Antoine'a Viteza[5].

Kariera[edytuj]

Po występie w telekomedii Urodzeni komicy (Un comique né, 1977) zadebiutował na dużym ekranie u boku Jeana Rocheforta i Jeana-Pierre’a Marielle w filmie Niedyskrecja (L’Indiscrétion, 1982). Jego pierwszą wiodącą rolą była postać nastoletniego geja Henriego, który cierpi katusze przez odkrycie własnego homoseksualizmu, nawiązuje związek z napotykanym przy stacji kolejowej drobnym przestępcą, którego zabija w chwili namiętności w dramacie kryminalnym Patrice’a Chéreau Mężczyzna zraniony (L’Homme blessé, 1983)[6]. Za tę rolę zdobył po raz pierwszy nominację do nagrody Cezara.

Kolejne nominacje do nagrody Cezara przyniosły mu role: jako wrotkarz w melodramacie kryminalnym Luca Bessona Metro (Subway, 1985) z Isabelle Adjani i Christopherem Lambertem, w roli początkującego pisarza uwikłanego w obsesyjny romans z kelnerką (Béatrice Dalle) w melodramacie Jeana-Jacques'a Beineixa Betty Blue (37°2 le matin, 1986)[7], w podwójnej roli jako Rossignol i jego zaginiony przyjaciel Xavier, którego na próżno poszukuje w Indiach w dramacie psychologicznym Indyjski nokturn (Nocturne indien, 1989) oraz w roli bezwzględnego wydawcy Vincenta Graneca w dramacie Nelly i pan Arnaud (Nelly & Monsieur Arnaud, 1995) z Emmanuelle Béart i Michelem Serrault.

W 1987 roku został uhonorowany nagrodą im. Jeana Gabina. Nagrodę Cezara otrzymał za kreację króla Francji Karola IX de Valois w filmie historycznym Patrice’a Chéreau Królowa Margot (La Reine Margot, 1994) z udziałem Isabelle Adjani, Daniela Auteuil, Vincenta Péreza, Virny Lisi, Asi Argento i Thomasa Kretschmanna.

Życie prywatne[edytuj]

Spotykał się z urodzoną w Indiach Pamelą Soo (1992), która wystąpiła w jego filmie Tonka (1992), do którego napisał także scenariusz. Jednak film został chłodno przyjęty przez krytykę. Z nieformalnych związków ma syna Pierre'a-Louisa (ur. 2001) i córkę Emile (ur. 2002)[8][9].

21 sierpnia 2015 znajdował się w pociągu Thalys relacji Amsterdam-Paryż, w którym doszło do aktu terrorystycznego[10]. Był osobą, która zaciągnęłą hamulec ręczny i zatrzymała pociąg[11]. Zbijając gołą ręką szybkę osłony hamulca, doznał sam niegroźnych obrażeń[12].

Wybrana filmografia[edytuj]

Przypisy

  1. Jean-Hugues Anglade (hiszp.). SensaCine.com. [dostęp 2016-08-18].
  2. Jean-Hugues Anglade (ang.). Listal. [dostęp 2016-08-18].
  3. Jean-Hugues Anglade (niem.). FILMSTARTS.de. [dostęp 2016-08-18].
  4. Jean-Hugues Anglade - Toute l'actu! (fr.). Purepeople. [dostęp 2016-08-18].
  5. Jean-Hugues Anglade biographie (fr.). AlloCiné. [dostęp 2016-08-18].
  6. Jean-Hugues Anglade (ang.). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-08-18].
  7. Conversation with Jean-Hugues Anglade (ang.). 52frenchfilms.org. [dostęp 2016-08-18].
  8. Jean-Hugues Anglade (fr.). Gala. [dostęp 2016-08-18].
  9. Quand Jean-Hugues Anglade, 54 ans, se confie et nous dévoile...son quotidien de papa poule! (fr.). Purepeople. [dostęp 2016-08-18].
  10. Jean-Hugues Anglade Recalls Paris Train Attack (ang.). People. [dostęp 2016-08-18].
  11. French Train Shooting: Jean-Hugues Anglade Sounds Alarm (ang.). Variety. [dostęp 2016-08-18].
  12. Thalys von Amsterdam nach Paris: Verletzte bei Anschlag in Schnellzug nach Paris (niem.). Stuttgarter Zeitung. [dostęp 2015-08-21].

Linki zewnętrzne[edytuj]