Jezioro Dymaczewskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jezioro Dymaczewskie
Łódzko-Dymaczewskie, Łódzkie
Ilustracja
Widok z Łodzi
Położenie
Państwo

 Polska

Województwo

 wielkopolskie

Miejscowości nadbrzeżne

Dymaczewo Stare, Dymaczewo Nowe, Łódź

Region

Pojezierze Poznańskie

Wysokość lustra

64,0-64,7 m n.p.m.

Morfometria
Powierzchnia

119,6-121,0 ha

Wymiary
• max długość
• szerokość


3 km
0,3-0,6 km

Głębokość
• średnia
• maksymalna


5,3[1] m
12,0[1] m

Objętość

6221,0 tys. m³

Hydrologia
Klasa jakości wody

non[2] (w roku 2005)

Rzeki zasilające

Samica Stęszewska

Rzeki wypływające

Samica Stęszewska

Rodzaj jeziora

rynnowe

Położenie na mapie gminy Stęszew
Mapa konturowa gminy Stęszew, po prawej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Dymaczewskie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Dymaczewskie”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Dymaczewskie”
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa konturowa powiatu poznańskiego, na dole nieco na lewo znajduje się owalna plamka nieco zaostrzona i wystająca na lewo w swoim dolnym rogu z opisem „Jezioro Dymaczewskie”
Ziemia52°14′39″N 16°45′27″E/52,244167 16,757500

Jezioro Dymaczewskiejezioro w woj. wielkopolskim, w pow. poznańskim, w gminach Mosina i Stęszew, leżące na terenie Pojezierza Poznańskiego[3].

Jest to jezioro rynnowe położone na Pojezierzu Poznańskim w obrębie Wielkopolskiego Parku Narodowego. Linia brzegowa jest dobrze rozwinięta. Wysokie brzegi po stronie wschodniej porastają lasy. Przy południowym krańcu znajdują się wsie Dymaczewo Stare (na południowo-wschodnim) i Dymaczewo Nowe (na południowo-zachodnim). Nad północnym brzegiem jeziora znajduje się wieś Łódź. Przez Jezioro Dymaczewskie przepływa Samica Stęszewska.

Wzdłuż wschodniej strony Jeziora Dymaczewskiego przebiega szlak turystyczny czarny szlak turystyczny Trzebaw Rosnówko – Dymaczewo Stare. Przez jezioro wiedzie szlak kajakowy Samicą Stęszewską (od Grzebieniska do Rogalinka)[4].

Dane morfometryczne[edytuj | edytuj kod]

Powierzchnia zwierciadła wody według różnych źródeł wynosi od 119,6 ha[1][3] do 121,0 ha[2]. Zwierciadło wody położone jest na wysokości 64,0 m n.p.m.[2] lub 64,7 m n.p.m.[1] Średnia głębokość jeziora wynosi 5,3 m[1], natomiast głębokość maksymalna 12,0 m[1]. Długość linii brzegowej to 8050 m[5].

W oparciu o badania przeprowadzone w 2005 roku wody jeziora zaliczono do wód pozaklasowych[2][3] i III kategorii podatności na degradację[3].

Hydronimia[edytuj | edytuj kod]

Według urzędowego spisu opracowanego przez Komisję Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych (KNMiOF) nazwa tego jeziora to Jezioro Dymaczewskie[6]. W różnych publikacjach i na mapach topograficznych jezioro to występuje pod nazwami Łódzko-Dymaczewskie[2][3] lub Łódzkie – w odniesieniu do północnej zatoki jeziora[7].

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Jezioro Dymaczewskie
Przystań żeglarska nad Jeziorem, widok ze szlaku pieszego nr 3590 (czarnego)
Mostek nad strugą Trzebawką w rejonie ujścia strugi do Jeziora, w pobliżu Rezerwatu Czapliniec
Obszar ochrony ścisłej Czapliniec na półwyspie wrzynającym się w Jezioro
Szlak pieszy nr 3590 (czarny) nad brzegiem Jeziora

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f według IRŚ za Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 552. ISBN 83-232-1732-7.
  2. a b c d e Adam Choiński: Katalog jezior Polski. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2006, s. 552. ISBN 83-232-1732-7.
  3. a b c d e Raport o stanie środowiska w Wielkopolsce w roku 2005. s. 78,88. [dostęp 2009-05-23].
  4. Rzeka Samica Stęszewska: szlak kajakowy : Powiat Poznański, powiat.poznan.pl [dostęp 2018-11-13] (pol.).
  5. Jerzy Siepak, Lubomira Burchardt, Mariusz Pełechaty, Artur Osowski, Badania hydrochemiczne na terenie Wielkopolskiego Parku Narodowego, UAM, Poznań, 1999, s.9, ISBN 83-908178-4-5
  6. Komisja Nazw Miejscowości i Obiektów Fizjograficznych: Hydronimy. Izabella Krauze-Tomczyk, Jerzy Ostrowski (oprac. red). T. 1. Cz. 2: Wody stojące. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006, s. 75. ISBN 83-239-9607-5. [dostęp 2009-04-22].
  7. Mapa topograficzna dostępna w serwisie geoportal.gov.pl. [dostęp 2010-01-11].