Joachim Peiper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Joachim Peiper (1943)

Joachim Peiper (ur. 30 stycznia 1915 w Berlinie, zm. 13 lipca 1976) – znany także jako Jochen Peiper. Niemiecki oficer SS i Waffen-SS, dowódca Kampfgruppe Peiper, zbrodniarz wojenny.

Jego ojciec, pochodzący ze Śląska, służył w stopniu kapitana podczas I wojny światowej w Afryce Wschodniej. Joachim Peiper miał dwóch braci: Hansa i Horsta. W 1933 roku wstąpił do SS. W latach 1938-1941 był adiutantem Heinricha Himmlera. Od sierpnia 1941 roku walczył na froncie wschodnim w szeregach 1 Dywizji Pancernej SS Leibstandarte-SS Adolf Hitler. Podczas ofensywy w Ardenach dowodził Kampfgruppe Peiper. Pod koniec wojny był najmłodszym dowódcą Waffen-SS w stopniu SS-Obersturmbannführera.

Został oskarżony o masakrę amerykańskich jeńców wojennych w Malmedy oraz inne zbrodnie wojenne i skazany na karę śmierci, zamienioną później na dożywotne więzienie[1]. Śledztwo w sprawie zbrodni dokonanej przez jednostkę Peipera na cywilnej ludności włoskiego miasteczka Boves zostało umorzone z braku dowodów, co wywołało liczne protesty we Włoszech[2].

Został zwolniony z więzienia przedterminowo w 1956 roku. W latach 1957-1960 był zatrudniony w Porsche, gdzie szybko awansował. Rozwiązano z nim jednak umowę o pracę na skutek protestów związków zawodowych, które sprzeciwiły się planom awansowania zbrodniarza wojennego na stanowisko menadżerskie. Mimo to, dzięki pomocy i kontaktom z innymi weteranami Waffen-SS, dalej działał zawodowo w przemyśle motoryzacyjnym.

W 1972 roku osiadł we Francji, w departamencie Górna Saona, w miejscowości Traves. W 1974 roku, robiąc zakupy w pobliskim sklepie, został rozpoznany (najprawdopodobniej po nazwisku) przez francuskiego komunistę, który złożył o tym raport swojej partii. W czerwcu 1976 roku w Traves pojawiły się ulotki z podobizną Peipera, informujące o jego przeszłości. Artykuł o nim i miejscu jego pobytu pojawił się również w komunistycznej gazecie L'Humanité. W rezultacie Peiper otrzymał anonimowe groźby i ultimatum, że jeśli nie opuści Francji, zostanie zabity. Odesłał rodzinę do Niemiec, lecz sam zdecydował się pozostać w Traves. W nocy 13 lipca 1976 roku, w przeddzień narodowego święta Francji, w jego domu doszło do strzelaniny, a sam budynek spłonął w wyniku podpalenia. W zgliszczach znaleziono zwęglone zwłoki z kulą w piersi, które sąd uznał za ciało Peipera. Sprawców morderstwa nie wykryto[3][4][5].

Przypisy

  1. Peter Reichel:Vergangenheitsbewältigung in Deutschland: Die Auseinandersetzung mit der NS-diktatur von 1945 bis heute, C.H.Beck, 2001 ISBN 3-406-45956-0, s.235[1]
  2. www.waffen-ss.no: Joachim Peiper
  3. Bernhard Brunner:Frankreich-komplex: Die nationalsozialistischen Verbrechen in Frankreich und die Justiz der Bundesrepublik Deutschland, Wallstein Verlag, 2004 ISBN 3-89244-693-8, s.325[2]
  4. Biographie: Peiper Joachim
  5. Pech für ihn, Der Spiegel

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Commons in image icon.svg