Joanna Jurewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joanna Jurewicz
Data i miejsce urodzenia 26 września 1962
Warszawa
Zawód, zajęcie indolożka, naukowiec, nauczyciel akademicki, poetka
Narodowość Polska polska
Tytuł naukowy profesor nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Uniwersytet Warszawski
Wydział Wydział Orientalistyczny Katedra Azji Południowej
Stanowisko profesor

Joanna Jurewicz (ur. 26 września 1962 w Warszawie) – polska filolog, orientalistka (indolożka), lingwistka kognitywna, profesor nauk humanistycznych, nauczyciel akademicki na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Także tłumaczka i poetka[1].

Badaczka najstarszej myśli indyjskiej wyrażonej w tekstach sanskryckich (XIII p.n.e. – III p.n.e.). Zajmuje się historią idei filozoficznych, a także początkami myślenia ogólnego i abstrakcyjnego oraz zagadnieniami związanymi z metaforycznym obrazowaniem i jego dziedziczeniem w ramach kultury.

Autorka czterech monografii (m. in. „Fire and Cognition in the Rgveda” (2010), „Fire, Death and Philosophy. A History of Ancient Indian Thinking” (2016/2018)) i ponad 80 artykułów naukowych. Tłumaczka fragmentów Rygwedy, upaniszad i Mahabharaty ("Światło słowem zwane. Wypisy literatury staroindyjskiej" (2007) "Wędrówka za przestrzenią. Wybrane hymny Rygwedy" (2013) "Wędrówka za przestrzenią. Krąg drugi" (2015), "Wędrówka za przestrzenią. Krąg trzeci" (2017)).

Jest profesorem w Katedrze Azji Południowej na Wydziale Orientalistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Wykładała także na Uniwersytecie SWPS, Collegium Civitas, a także licznych uniwersytetach zagranicznych (m. in. University of Oxford, Stony Brook University, Jawaharlal Nehru University, University of South Africa)

Wiceprezes Polskiego Towarstwa Semiotycznego[2], członkini Academia Europaea, Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, Polskiego Towarzystwa Językoznawstwa Kognitywnego, była prezes zarządu Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk, była zastępca sekretarza generalnego Towarzystwa Naukowego Warszawskiego[3], była członkini Komitetu Nauk Orientalistycznych Polskiej Akademii Nauk[4].

Poetka, autorka dwóch tomików poetyckich: „Róża” (2014) oraz „Koło wrót” (2017). Jej wiersze publikowane były m. in. w Kwartalniku Artystycznym[5] i Gazecie Wyborczej..

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodzi z rodziny o długich tradycjach naukowych i artystycznych[6]. Jest córką Jana Doroszewskiego i Anny z d. Gołubiew, wnuczką Witolda Doroszewskiego, Janiny Doroszewskiej, Antoniego Gołubiewa i Janiny Oświecimskiej-Gołubiewowej. Jej stryjeczną siostrą jest Urszula Doroszewska.

Urodziła się w Warszawie. W 1989 ukończyła studia indologiczne na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie również obroniła doktorat (1990) i uzyskała habilitację (2002). W roku 2018 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych.

Jest członkinią Spółdzielni Mieszkaniowej Profesorów Uniwersytetu Warszawskiego.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • 2018: Orientaliści kognitywnie (red.), Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2017: Koło wrót, Warszawa, Fundacja Duży Format
  • 2017: Wędrówka za przestrzenią. Krąg trzeci, Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2016: Fire, Death and Philosophy. A History of Ancient Indian Thinking, Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa, (przedruk: Motilal Banarsidass, 2018)
  • 2015: Wędrówka za przestrzenią. Krąg drugi, Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2014: Róża, Warszawa, Fundacja Duży Format
  • 2013: Wędrówka za przestrzenią. Wybrane hymny Rygwedy, Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2013: Towarzystwo (red.), Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2010: Fire and Cognition in the Rgveda, Warszawa, Dom Wydawniczy Elipsa
  • 2001: Kosmogonia Rygwedy, Warszawa, Wydawnictwo Semper
  • 1994: O imionach i kształtach Jednego, Monizm indyjskiej filozofii Tradycji, Warszawa, PWN

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Poeci Polscy Prezentacja. [dostęp 2020-06-28].
  2. Polskie Towarzystwo Semiotyczne. [dostęp 2020-06-29].
  3. Towarzystwo Naukowe Warszawskie. [dostęp 2020-06-29].
  4. Skład Komitetu Nauk Orientalistycznych. [dostęp 2020-06-29].
  5. Kwartalnik Artystyczny, 2011, nr 3. [dostęp 2020-06-29].
  6. Rody uczone: Doroszewscy z Gołubiewami. [dostęp 2020-06-30].