Johanna Konta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johanna Konta
Johanna Konta
Państwo  Wielka Brytania
Miejsce zamieszkania Eastbourne
Data i miejsce urodzenia 17 maja 1991
Sydney
Wzrost 181 cm
Masa ciała 64 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Zakończenie kariery aktywna
Trener Esteban Carril (2014-2016), Jose Manuel Garcia (2015-2016), Wim Fissette (od 2016)
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 3 WTA, 11 ITF
Najwyżej w rankingu 4 (17 lipca 2017)
Australian Open SF (2016)
Roland Garros 1R (2015–2017)
Wimbledon SF (2017)
US Open 4R (2015, 2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 0 WTA, 4 ITF
Najwyżej w rankingu 88 (1 sierpnia 2016)
Australian Open 2R (2016)
Roland Garros 1R (2016)
Wimbledon 3R (2016)

Johanna Konta (ur. 17 maja 1991 w Sydney) – brytyjska tenisistka pochodzenia węgierskiego.

Kariera tenisowa[edytuj]

W 2012 roku Konta otrzymała obywatelstwo brytyjskie, wcześniej reprezentowała Australię. Przez długi czas nie mogła się przebić do pierwszej setki, ale w drugiej połowie 2015 roku zaczęła osiągać ćwierćfinały w turniejach coraz wyższej rangi: Nottingham, następnie w miejscu zamieszkania, a w końcu w Wuhan; wygrała także trzy mecze w Nowym Jorku.

2016[edytuj]

Podczas Australian Open już w pierwszej rundzie trafiła na Venus Williams, ale i tak dokonała przełomu w swojej karierze, dochodząc aż do przedostatniej rundy. W Miami osiągnęła ćwierćfinał, a u siebie półfinał (po pokonaniu Kwitowej).

Pierwszy tytuł w cyklu WTA Tour (i to od razu rangi WTA Premier) zdobyła w Stanford, gdzie ponownie pokonała Venus. Następnie dotarła do ćwierćfinałów Montréalu i olimpiady, na której zaliczyła Kuźniecową.

Po ćwierćfinale w Wuhanie, w Pekinie dotarła do ostatniego meczu, po drodze pokonując Pliszkową. W Zhuhai udało jej się wyjść z fazy grupowej, co pozwoliło na zakończenie sezonu w czołowej dziesiątce.

2017[edytuj]

W 2017 wygrała w finale w rodzinnym mieście z Agnieszką Radwańską. W Melbourne doszła do ćwierćfinału, pokonując po drodze Caroline Wozniacki. W Miami zdobyła tytuł, pokonując kolejno Simonę Halep (mimo że była bliska porażki w dwóch setach), Venus Williams i Woźniacką.

Na kortach ziemnych wygrała tylko dwa mecze, natomiast na trawie osiągnęła finał w Nottingham i pokonała w swoim domu poznańską liderkę światowego rankingu Angelique Kerber. Pod koniec tego meczu przewróciła się i nie wyszła do półfinału, ale zdecydowała się wystąpić na Wimbledonie i pokonując Halep w kolejnym epickim boju, jako pierwsza od czterech dekad reprezentantka gospodarzy weszła do najlepszej czwórki.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Legenda

     W, wygrany turniej

      F, przegrana w finale

      SF, przegrana w półfinale

      QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A Q2 Q2 Q1 SF QF 0 / 2 9 – 2
French Open A A A A A Q2 Q3 1R 1R 1R 0 / 3 0 – 3
Wimbledon A A A A 1R 1R 1R 1R 2R SF 0 / 6 6 – 6
US Open A A A A 2R Q1 1R 4R 4R 0 / 4 7 – 4
Ranking na koniec roku 668 360 248 305 153 112 150 47 10 0 / 15 22 – 15

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A A A A 2R A 0 / 1 1 – 1
French Open A A A A A A A A 1R A 0 / 1 0 – 1
Wimbledon A A A A 1R 1R 1R 2R 3R A 0 / 5 3 – 5
US Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Ranking na koniec roku 723 574 354 505 393 285 104 110 0 / 7 4 – 7

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
French Open A A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
Wimbledon A A A A A 2R 2R 2R A A 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A A A A A A 0 / 0 0 – 0
0 / 3 3 – 3

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series

Gra pojedyncza 5 (3-2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 24 lipca 2016 Stanford Twarda Stany Zjednoczone Venus Williams 7:5, 5:7, 6:2
Finalistka 1. 9 października 2016 Pekin Twarda Polska Agnieszka Radwańska 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 2. 13 stycznia 2017 Sydney Twarda Polska Agnieszka Radwańska 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 3. 1 kwietnia 2017 Miami Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:4, 6:3
Finalistka 2. 18 czerwca 2017 Nottingham Trawiasta Chorwacja Donna Vekić 6:2, 6:7(3), 5:7

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 11/05/2008 Bośnia i Hercegowina Mostar ITF 10 000 ziemna Austria Janina Toljan 6:3, 3:6, 6:4
2. 28/06/2009 Kanada Waterloo ITF 25 000 ziemna Kanada Heidi El Tabakh 6:2, 3:6, 6:3
3. 16/05/2010 Stany Zjednoczone Raleigh ITF 50 000 ziemna Stany Zjednoczone Lindsay Lee-Waters 6:2, 5:7, 6:4
4. 22/08/2010 Belgia Westende ITF 10 000 twarda Belgia Nicky Van Dyck 6:1, 6:0
5. 17/07/2011 Wielka Brytania Woking ITF 25 000 twarda Wielka Brytania Laura Robson 6:4, 1:1, krecz
6. 11/09/2011 Hiszpania Madryt ITF 10 000 twarda Wielka Brytania Lucy Brown 6:2, 6:1
7. 12/02/2012 Stany Zjednoczone Rancho Mirage ITF 25 000 twarda Słowacja Lenka Wienerová 6:0, 6:4
8. 28/07/2013 Kanada Winnipeg ITF 25 000 twarda Wielka Brytania Samantha Murray 6:3, 6:1
9. 04/08/2013 Kanada Vancouver ITF 100 000 twarda Kanada Sharon Fichman 6:4, 6:2
10. 26/07/2015 Kanada Granby ITF 50 000 twarda Francja Stéphanie Foretz 6:2, 6:4
11. 23/08/2015 Kanada Vancouver ITF 100 000 twarda Belgia Kirsten Flipkens 6:2, 6:4

Bibliografia[edytuj]