Elina Switolina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Elina Switolina
Elina Switolina
Państwo  Ukraina
Miejsce zamieszkania Charków
Data i miejsce urodzenia 12 września 1994
Odessa
Wzrost 174 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna, oburęczny backhand
Status profesjonalny 2010
Zakończenie kariery aktywna
Trener Gabriel Urpi
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 10 WTA, 7 ITF
Najwyżej w rankingu 3 (11 września 2017)
Australian Open 3R (2014, 2015, 2017)
Roland Garros QF (2015, 2017)
Wimbledon 4R (2017)
US Open 4R (2017)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2 WTA, 2 ITF
Najwyżej w rankingu 108 (4 maja 2015)
Australian Open 1R (2014, 2016)
Roland Garros 2R (2014)
Wimbledon 1R (2014)
US Open 2R (2014)

Elina Mychajliwna Switolina, ukr. Еліна Михайлівна Світоліна (ur. 12 września 1994 w Odessie) – ukraińska tenisistka, zwyciężczyni dziesięciu turniejów cyklu WTA Tour.

Kariera tenisowa[edytuj]

Juniorka[edytuj]

Jest zwyciężczynią French Open 2010 i finalistką Wimbledonu 2012 w grze pojedynczej dziewcząt. W meczu finałowym French Open wygrała z Uns Dżabir 6:2, 7:5. W spotkaniu o mistrzostwo na Wimbledonie przegrała z Eugenie Bouchard 2:6, 2:6. W klasyfikacji juniorek najwyżej była na 2. pozycji (w sierpniu 2010).

2012-2014[edytuj]

W grze pojedynczej w sezonie 2012 wygrała zawody WTA Challenger Tour w Pune, pokonując w finale Kimiko Date-Krumm 6:2, 6:3. W 2013 roku triumfowała w turnieju kategorii WTA International Series w Baku. W meczu mistrzowskim zwyciężyła z Szachar Pe’er wynikiem 6:4, 6:4.

W grze podwójnej w lipcu 2014 razem z Misaki Doi odniosła triumf w Stambule. W ostatnim meczu pokonały debel Oksana KalasznikowaPaula Kania 6:4, 6:0. W Baku obroniła tytuł, pokonując w finale Bojanę Jovanovski 6:1, 7:6(2).

2015[edytuj]

W maju 2015 wygrała swój czwarty turniej w singlu, zwyciężając w Marrakeszu w dwóch setach z Tímeą Babos. 31 maja 2015 osiągnęła pierwszy w karierze ćwierćfinał Wielkiego Szlema, pokonując w 4. rundzie French Open Alizé Cornet 6:2, 7:6(9). Dwa miesiące później Ukrainka wygrała swój drugi turniej deblowy w Stambule, wygrywając w finale z Çağlą Büyükakçay i Jeleną Janković 5:7, 6:1, 10–4.

2016[edytuj]

Na początku roku razem z Ołeksandrem Dołhopołowem osiągnęła finał rozgrywek o Puchar Hopmana. W lutym osiągnęła półfinał w Dubaju, pokonując między innymi Muguruzę. Następnie triumfowała w Kuala Lumpur, w finale pokonując Eugenie Bouchard 6:7(5), 6:4, 7:5. W Miami dzięki zwycięstwu z Caroline Wozniacki w tie-breaku trzeciego seta doszła do czwartej rundy.

Okres słabszej gry zanotowała podczas turniejów rozgrywanych na nawierzchni ceglanej i trawiastej. W Montrealu przegrała w trzeciej rundzie z Angelique Kerber. Na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro sprawiła sensację, eliminując Serenę Williams. Udział w turnieju olimpijskim zakończyła na ćwierćfinale, w którym uległa Petrze Kvitovej. W finale w New Haven przegrała z Agnieszką Radwańską 1:6, 6:7(3).

W Tokio, Pekinie i Moskwie osiągnęła półfinały, pokonując ponownie m.in. Muguruzę i nową liderkę rankingu Kerber. W turnieju WTA Elite Trophy w Zhuhai doszła do finału, kończąc sezon na 14. miejscu.

2017[edytuj]

Sezon 2017 rozpoczęła od półfinału w Brisbane, gdzie pokonała m.in. liderkę rankingu Angelique Kerber. Następnie została mistrzynią w Tajpej i Dubaju, gdzie znowu wygrała z liderką rankingu, a potem w finale z Caroline Wozniacki 6:4, 6:2. W Indian Wells i Miami zanotowała odpowiednio czwartą i drugą rundę.

Podczas rozgrywek play-off Pucharu Federacji ponownie była lepsza od Kerber. Swój kolejny tytuł singlowy wywalczyła w Stambule, gdzie w meczu mistrzowskim pokonała Elise Mertens 6:2, 6:4. Podobny wynik osiągnęła w Rzymie, w fazie finałowej pokonując kolejno Karolínę Plíškovą, Garbiñe Muguruzę i w finale Simonę Halep 4:6, 7:5, 6:1. Pozwoliło jej to na objęcie prowadzenia w rankingu Road to Singapore. Podczas ćwierćfinału French Open prowadziła z Halep 6:3, 5:1 i miała piłki meczowe, ale ostatecznie uległa Rumunce.

Na kortach Wimbledonu w czwartej rundzie przegrała z triumfatorką tegorocznego Rolanda Garrosa, Jeļeną Ostapenko. W sierpniu triumfowała w Toronto, wygrywając kolejno z Darją Kasatkiną, Venus Williams, Muguruzą, Halep i w końcu z Wozniacki 6:4, 6:0. W Cincinnati wygrała jeden mecz. Na US Open w czwartej rundzie przegrała z Madison Keys.

Historia występów wielkoszlemowych[edytuj]

Legenda

     W, wygrany turniej

     F, przegrana w finale

     SF, przegrana w półfinale

     QF, przegrana w ćwierćfinale

     xR, przegrana w x rundzie

     Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji

     A, brak startu

Występy w grze pojedynczej[edytuj]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A 1R 3R 3R 2R 3R 0 / 5 7 – 5
French Open A Q1 Q2 2R 2R QF 4R QF 0 / 5 13 – 5
Wimbledon A A Q1 1R 1R 2R 2R 4R 0 / 5 5 – 5
US Open A A 1R 2R 1R 3R 3R 4R 0 / 6 8 – 6
Ranking na koniec roku 498 269 156 40 29 19 14 0 / 21 33 – 21

Występy w grze podwójnej[edytuj]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A 1R A 1R A 0 / 2 0 – 2
French Open A A A A 2R A 1R A 0 / 2 1 – 2
Wimbledon A A A A 1R A 2R A 0 / 2 1 – 2
US Open A A A 1R 2R A 1R A 0 / 3 1 – 3
Ranking na koniec roku 443 442 485 261 132 159 232 0 / 9 3 – 9

Występy w grze mieszanej[edytuj]

Turniej 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 Tytuły Z-P
Australian Open A A A A A 1R 1R SF 0 / 3 1 – 3
French Open A A A A A 2R A 2R 0 / 2 2 – 2
Wimbledon A A A A 3R 1R 2R A 0 / 3 3 – 3
US Open A A A A 1R 1R A A 0 / 2 0 – 2
0 / 10 6 – 10

Finały turniejów WTA[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
WTA Tour Championships
WTA Elite Trophy
od
2009
WTA Premier Mandatory
WTA Premier 5
WTA Premier
WTA International Series
WTA Challenger Tour

Gra pojedyncza 12 (10-2)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 11 listopada 2012 Pune Twarda Japonia Kimiko Date-Krumm 6:2, 6:3
Zwyciężczyni 2. 28 lipca 2013 Baku Twarda Izrael Szachar Pe’er 6:4, 6:4
Zwyciężczyni 3. 27 lipca 2014 Baku Twarda Serbia Bojana Jovanovski 6:1, 7:6(2)
Zwyciężczyni 4. 2 maja 2015 Marrakesz Ceglana Węgry Tímea Babos 7:5, 7:6(3)
Zwyciężczyni 5. 6 marca 2016 Kuala Lumpur Twarda Kanada Eugenie Bouchard 6:7(5), 6:4, 7:5
Finalistka 1. 27 sierpnia 2016 New Haven Twarda Polska Agnieszka Radwańska 1:6, 6:7(3)
Finalistka 2. 6 listopada 2016 Zhuhai Twarda (hala) Czechy Petra Kvitová 4:6, 2:6
Zwyciężczyni 6. 5 lutego 2017 Tajpej Twarda (hala) Chińska Republika Ludowa Peng Shuai 6:3, 6:2
Zwyciężczyni 7. 25 lutego 2017 Dubaj Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:4, 6:2
Zwyciężczyni 8. 30 kwietnia 2017 Stambuł Ceglana Belgia Elise Mertens 6:2, 6:4
Zwyciężczyni 9. 21 maja 2017 Rzym Ceglana Rumunia Simona Halep 4:6, 7:5, 6:1
Zwyciężczyni 10. 13 sierpnia 2017 Toronto Twarda Dania Caroline Wozniacki 6:4, 6:0

Gra podwójna 2 (2-0)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Zwyciężczyni 1. 20 lipca 2014 Stambuł Twarda Japonia Misaki Doi Gruzja Oksana Kalasznikowa
Polska Paula Kania
6:4, 6:0
Zwyciężczyni 2. 26 lipca 2015 Stambuł Twarda Rosja Darja Gawriłowa Turcja Çağla Büyükakçay
Serbia Jelena Janković
5:7, 6:1, 10–4

Występy w Turnieju Mistrzyń[edytuj]

W grze pojedynczej[edytuj]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2017 Faza grupowa Dania Caroline Wozniacki
Francja Caroline Garcia
Rumunia Simona Halep
2:6, 0:6
7:6(7), 3:6, 5:7
6:3, 6:4

Występy w Turnieju WTA Tournament of Champions/WTA Elite Trophy[edytuj]

W grze pojedynczej[edytuj]

Rok Rezultat Przeciwniczka Wynik
2013 zawodniczka rezerwowa
2014 zawodniczka rezerwowa
2015 Półfinał Czechy Karolína Plíšková 3:6, 1:6
2016 Finał Czechy Petra Kvitová 4:6, 2:6

Wygrane turnieje rangi ITF[edytuj]

turnieje z pulą nagród 100 000 $
turnieje z pulą nagród 75 000 $
turnieje z pulą nagród 50 000 $
turnieje z pulą nagród 25 000 $
turnieje z pulą nagród 15 000 $
turnieje z pulą nagród 10 000 $

Gra pojedyncza[edytuj]

Data Turniej Kat. ($) Naw. Finalistka Wynik
1. 21/08/2011 Turcja Stambuł ITF 10 000 twarda Słowenia Anja Prislan 6:2, 6:7, 6:0
2. 22/10/2011 Nigeria Lagos ITF 25 000 twarda Chorwacja Donna Vekić 6:4, 6:3
3. 25/03/2012 Tunezja La Marsa ITF 25 000 ziemna Bułgaria Izabełła Szinikowa 7:6(4), 7:6(5)
4. 30/09/2012 Gruzja Telawi ITF 50 000 ziemna Ukraina Łesia Curenko 6:1, 6:2
5. 03/02/2013 Izrael Ejlat ITF 75 000 twarda Rosja Marta Sirotkina 6:3, 3:6, 7:5
6. 04/08/2013 Ukraina Donieck ITF 75 000 twarda Węgry Tímea Babos 3:6, 6:2, 7:6(9)

Występy w Igrzyskach Olimpijskich[edytuj]

Gra pojedyncza[edytuj]

Runda Przeciwniczka Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Ukraina [15]
I runda  Niemcy: Andrea Petković 2:6, 6:1, 6:3
II runda  Wielka Brytania: Heather Watson 6:3, 1:6, 6:3
III runda  Stany Zjednoczone: Serena Williams [1] 6:4, 6:3
Ćwierćfinał  Czechy: Petra Kvitová [11] 2:6, 0:6

Gra podwójna[edytuj]

Runda Partnerka Przeciwniczki Wynik
Letnie Igrzyska Olimpijskie w Rio de Janeiro 2016, reprezentując państwo  Ukraina
I runda Ukraina Olha Sawczuk  Czechy: Andrea Hlaváčková / Lucie Hradecká [6] 6:7(1), 6:1, 4:6

Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych[edytuj]

Gra pojedyncza (2)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwniczka Wynik finału
Zwyciężczyni 2010 Francja French Open Ceglana Tunezja Uns Dżabir 6:2, 7:5
Finalistka 2012 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Kanada Eugenie Bouchard 2:6, 2:6

Gra podwójna (1)[edytuj]

Końcowy wynik Rok Turniej Nawierzchnia Partnerka Przeciwniczki Wynik finału
Finalistka 2010 Wielka Brytania Wimbledon Trawiasta Rosja Irina Chromaczowa Węgry Tímea Babos
Stany Zjednoczone Sloane Stephens
7:6(7), 2:6, 2:6

Bibliografia[edytuj]