Jorge Olguín

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jorge Olguín
Imię i nazwisko Jorge Mario Olguín
Data i miejsce
urodzenia
17 maja 1952
Dolores, Argentyna
Pozycja Obrońca
Wzrost 177 cm
Masa ciała 68 kg
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1971–1979
1980–1983
1984–1988
San Lorenzo
Independiente Avellaneda
Argentinos Juniors
247 (17)
127 (13)
148 (22)
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1976–1982  Argentyna 60 (0)

Jorge Mario Olguín (ur. 17 maja 1952 w Dolores), były piłkarz argentyński grający na pozycji prawego obrońcy.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Olguín piłkarską karierę rozpoczynał w zespole San Lorenzo de Almagro Buenos Aires, w barwach którego zadebiutował w 1971 roku w Primera División. W 1972 roku osiągnął swoje pierwsze w karierze sukcesy – najpierw z San Lorenzo wygrał fazę Metropolitano, a w drugiej części sezonu fazę Nacional (zespół nie przegrał żadnego meczu). Kolejny sukces z San Lorenzo odniósł 2 lata później, gdy znów wygrał fazę Nacional. W 1979 roku, po 8 latach gry w San Lorenzo, Olguín przeniósł się do Club Atlético Independiente, z którym jedyny sukces osiągnął w roku 1983, gdy wygrał z nim fazę Metropolitano. W Independiente Jorge spędził 4 lata, jednak musiał walczyć o miejsce w składzie z internacjonałem Pedro Monzónem, toteż w 1984 roku znów zmienił klub, tym razem na inny pochodzący z Buenos Aires - Argentinos Juniors. Już w pierwszym sezonie wygrał z nim fazę Metropolitano, a rok później Nacional. W 1985 roku osiągnął także swój największy sukces w piłce klubowej – zdobył Copa Libertadores, a miał w tym duży udział występując w obu meczach finałowych z Ameriką Cali. W 1986 roku wywalczył jeszcze mniej znaczący Copa Interamericana, a 2 lata później zakończył piłkarską karierę w wieku 36 lat. W lidze argentyńskiej Olguín wystąpił w 529 meczach i zdobył 53 gole.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Argentyny Olguín zadebiutował w 1976 roku. 2 lata później znalazł się w kadrze na Mistrzostwa Świata, których Argentyna była gospodarzem. Na mundialu miał pewne miejsce w podstawowej jedenastce, grając na prawej obronie i wystąpił także w wygranym 3:1 po dogrywce finale z Holandią, dzięki czemu mógł świętować największy sukces w karierze, czyli mistrzostwo świata.

W 1982 roku Olguín ponownie znalazł się w kadrze "Albicelestes" na mistrzostwa świata, tym razem był to mundial w Hiszpanii. Tam podobnie jak 4 lata wcześniej był podstawowym zawodnikiem kadry i grał we wszystkich meczach, jednak Argentyna nie obroniła mistrzostwa i odpadła już w drugiej rundzie przegrywając 1:2 z Włochami oraz 1:3 z Brazylią. Po tym turnieju Olguín zakończył reprezentacyjną karierę. W kadrze przez 6 lat wystąpił łącznie w 60 meczach.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Olguín został trenerem. Szkolił drużyny argentyńskie (Argentinos Juniors, Colon Santa Fe, Almagro Buenos Aires, Social Espanol Buenos Aires), japońskie (Avispa Fukuoka) oraz kostarykańskie (Deportivo Saprissa, Club Santa Bárbara, LD Alajuelense), jednak nie osiągnął z nimi jakiś znaczących sukcesów.

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

  • Mistrzostwo fazy Metropolitano: 1972 z San Lorenzo, 1983 z Independiente, 1984 z Argentinos Juniors
  • Mistrzostwo fazy Nacional: 1972, 1974 z San Lorenzo, 1985 z Argentinos Juniors
  • Copa Libertadores: 1985 z Argentinos Juniors
  • Copa Interamericana: 1986 z Argentinos Juniors
  • Mistrzostwo świata: 1978
  • Udział w MŚ: 1978, 1982