Ángel Labruna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Słynny atak River Plate, zwany La Máquina - od lewej Juan C. Muñoz, José M. Moreno, Adolfo Pedernera, Angel Labruna i Félix Lousteau
Ángel Amadeo Labruna
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 28 września 1918
Buenos Aires
Pozycja lewy napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1939–1959 River Plate, Buenos Aires 516 (292)
1959–1960 Rangers, Talca
1960–1961 Rampla Juniors, Montevideo
1961–1961 Platense, Buenos Aires
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1942–1958 Argentyna 37 (17)
Kariera trenerska
Lata Klub
1961–1983 River Plate, Buenos Aires
Defensores de Belgrano, Buenos Aires
Platense, Buenos Aires
Rosario Central
Talleres, Córdoba
Racing, Buenos Aires
Lanús, Buenos Aires
Chacarita Juniors, Buenos Aires
Argentinos Juniors, Buenos Aires

Ángel Amadeo Labruna (ur. 28 września 1918, zm. 20 września 1983) – piłkarz, a następnie trener argentyński.

Labruna (292 bramki) jest najlepszym w historii strzelcem klubu River Plate Buenos Aires i drugim w historii pierwszej ligi argentyńskiej po słynnym paragwajskim piłkarzu Arsenio Erico (293 gole). Był częścią słynnego napadu River Plate, zwanego La Máquina i uważany jest za jednego z najlepszych południowoamerykańskich piłkarzy wszech czasów.

Piłkarz[edytuj | edytuj kod]

W futbolu zawodowym Labruna zadebiutował w klubie River Plate Buenos Aires 18 czerwca 1939 roku i pozostał wierny barwom klubowym przez długi okres 20 lat. Wraz ze swym klubem 9-krotnie sięgał po tytuł mistrza Argentyny (1941, 1942, 1945, 1947, 1952, 1953, 1955, 1956 oraz 1957), zdobywając przy tym dwukrotnie koronę króla strzelców (w roku 1943 z 23 golami i w roku 1945 z 25 golami).

Grając na pozycji lewego napastnika współtworzył potęgę klubu River Plate z takimi piłkarzami jak Juan Carlos Muñoz, José Manuel Moreno, Adolfo Pedernera oraz Félix Loustau.

W 1959 roku Labruna zakończył swoje występy w River Plate, w barwach którego rozegrał 516 meczów i zdobył 292 bramki. Następne dwa sezony spędził w ChileRangers Talca, potem zagrał w UrugwajRampla Juniors Montevideo by ostatecznie w wieku 43 lat zakończyć karierę w klubie ArgentynaPlatense Buenos Aires.

Labruna w reprezentacji Argentyny rozegrał 37 meczów w trakcie których zdobył 17 goli. Wygrał Copa América (dwukrotnie - w 1946 i 1955) i w wieku 40 lat zagrał w szwedzkich finałach mistrzostw świata w 1958 roku.

Jak większość znakomitych graczy argentyńskich z jego generacji nie mógł udowodnić swej wielkiej wartości na mistrzostwach świata z powodu drugiej wojny światowej. Tak się złozyło, że akurat lata 40. XX wieku były okresem, kiedy futbol argentyński osiągnął najwyższy poziom w całej swojej dotychczasowej historii.

Trener[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Labruna nie chcąc zrywać z futbolem postanowił zostać trenerem. Jako pomocnik trenera, a następnie już samodzielny trener pracował w następujących klubach: River Plate Buenos Aires, Defensores de Belgrano Buenos Aires, Platense Buenos Aires, Rosario Central, Talleres Córdoba, Racing Buenos Aires, Lanús Buenos Aires, Chacarita Juniors Buenos Aires oraz Argentinos Juniors Buenos Aires.

W okresie, gdy Labruna opiekował się drużyną River Plate, klub ten odniósł wiele sukcesów na arenie krajowej, a grali w nim tacy piłkarze jak Daniel Passarella, Norberto Alonso czy Leopoldo Luque.

Labruna zmarł 20 września 1983 roku i pochowany został na cmentarzu La Chacarita w Buenos Aires.