Victorio Spinetto

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Victorio Spinetto
Don Victorio1.jpg
Imię i nazwisko Victorio Luis Spinetto
Data i miejsce
urodzenia
3 czerwca 1911
Buenos Aires, Argentyna
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1932
1932-1937
1938
1939-1940
Platense Buenos Aires
Vélez Sársfield Buenos Aires
Independiente Buenos Aires
Vélez Sársfield Buenos Aires
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
Argentyna
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1959 Argentyna

Victorio Luis Spinetto (ur. 3 czerwca 1911, zm. 28 sierpnia 1990[1]) – piłkarz argentyński, środkowy pomocnik. Później trener.

Urodzony w Buenos Aires Spinetto karierę piłkarską rozpoczął w 1932 roku w klubie Platense Buenos Aires, skąd jeszcze w tym samym roku przeszedł do klubu Vélez Sársfield Buenos Aires. W Vélez Sársfield grał do 1937 roku, po czym w 1938 roku przeniósł się do Independiente Buenos Aires, z którym zdobył mistrzostwo Argentyny. W 1939 roku znów grał w Vélez Sársfield, gdzie zakończył karierę w 1940 roku. Łącznie w lidze argentyńskiej Spinetto rozegrał 233 mecze i zdobył 49 bramek.

Wielki autorytet i charyzma sprawiały, że Spinetto był liderem każdej drużyny. Obok dużych umiejętności miał niezwykle wybuchowy temperament, przez co często wyrzucany był przez sędziów z boiska.

Po zakończeniu kariery piłkarskiej został trenerem - w 1942 roku objął pieczę nad zespołem klubu Vélez Sársfield, w którym pracował nieprzerwanie przez 14 lat i który w 1953 roku doprowadził do tytułu wicemistrza Argentyny. Potem pracował w klubie Atlanta Buenos Aires, z którym w 1958 roku wygrał turniej Copa Suecia.

Spinetto wchodził wraz z José Della Torre i José Barreiro w skład trójki trenerskiej, która kierowała reprezentacją Argentyny podczas turnieju Copa América 1959. Szefem trenerskiej trójki został ostatecznie Spinetto.

Spinetto pierwszy raz w dziejach reprezentacji Argentyny zorganizował zgrupowanie w górach w okolicy Mendozy. Przygotowanie fizyczne zespołu oddano w ręce wybitnego specjalisty Adolfo Mogilewskiego, który zmusił argentyńskich artystów do ciężkiej i wszechstronnej pracy.

Prowadzony przez trenerską trójkę zespół zdobył mistrzostwo Ameryki Południowej, odnosząc 5 zwycięstw (6:1 z Chile, 2:0 z Boliwią, 3:1 z Peru, 3:1 z Paragwajem i 4:1 z Urugwajem) oraz raz remisując (1:1 z Brazylią). Argentyna zdobyła 19 bramek i straciła 5 bramek.

Po przygodzie z reprezentacją Spinetto pracował w klubach Racing Buenos Aires, San Lorenzo de Almagro Buenos Aires, Argentinos Juniors Buenos Aires, Lanús Buenos Aires oraz w Defensores de Belgrano Buenos Aires.

W 1970 roku był trenerem w klubie Atlanta[2], a w 1974 i 1975 roku był trenerem klubu Ferro Carril Oeste Buenos Aires[3][3].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]