Gabriel Calderón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Gabriel Calderón
Ilustracja
Imię i nazwisko Gabriel Humberto Calderón
Data i miejsce
urodzenia
7 lutego 1960
Rawson, Argentyna
Pozycja pomocnik
Wzrost 170 cm
Masa ciała 70 kg
Informacje klubowe
Obecny klub Al-Wasl (trener)
Kariera piłkarska
Lata Klub M (G)
1976–1977
1977–1978
1978
1979–1981
1981–1983
1983–1987
1987–1990
1990–1992
1992–1993
1993–1994
El Porvenir
Racing Club
Lanús
Racing Club
Independiente
Betis Sewilla
Paris Saint-Germain
Sion
Caen
Lausanne Sports
25 (3)
28 (3)
24 (0)
85 (13)
74 (15)
131 (38)
102 (11)
47 (17)
36 (2)
31 (5)
Występy w reprezentacji
Lata Reprezentacja
1981–1990  Argentyna 23 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1997–2000
2003
2004–2005
2007–2008
2008–2010
2010–2011
2011–2012
2012–2013
2014
2014–
Caen
Lausanne Sports
 Arabia Saudyjska
 Oman
Al-Ittihad
Al-Hilal
Baniyas
 Bahrajn
Betis
Al-Wasl

Gabriel Humberto Calderón (ur. 7 lutego 1960 w Rawson, Patagonia) – argentyński piłkarz i trener piłkarski. Podczas kariery występował na pozycji pomocnika lub napastnika. Jako zawodnik grał m.in. w Paris Saint-Germain, z którym zdobył wicemistrzostwo Francji, Betisie Sewilla oraz klubach szwajcarskich. Z reprezentacją Argentyny brał udział w Mundialach 1982 oraz 1990, na którym podopieczni Carlosa Bilardo doszli do finału. Po zakończeniu kariery piłkarskiej Calderón pracował jako komentator sportowy, a niedługo potem rozpoczął pracę szkoleniową. W latach 2004-2005 był selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. Od kwietnia 2007 do stycznia 2008 roku był trenerem kadry Omanu.

Kariera piłkarska[edytuj]

Był cenionym pomocnikiem i napastnikiem. Z reprezentacją Argentyny dwukrotnie uczestniczył w finałach mistrzostw świata, ale zarówno na Mundialu 1982, jak i 1990 najczęściej nie mieścił się w pierwszej jedenastce. Łącznie na obu turniejach rozegrał 486 minut. Występował w klubach argentyńskich, hiszpańskich i francuskich. Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu czterech lat w Szwajcarii.

Sukcesy piłkarskie[edytuj]

Kariera szkoleniowa[edytuj]

Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako komentator w telewizji. Od 1997 roku przez trzy lata bez sukcesów prowadził SM Caen, a w sezonie 2002-2003 – Lausanne-Sports.

W 2004 roku został selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. W grudniu 2005 roku został niespodziewanie zastąpiony przez Brazylijczyka Marcosa Paquetę. W 2007 roku poprowadził reprezentację Omanu w Pucharze Azji. W latach 2008-2010 był trenerem saudyjskiego Al-Ittihad.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj]

Bibliografia[edytuj]