Gabriel Calderón

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Gabriel Calderón
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Gabriel Humberto Calderón
Data i miejsce urodzenia 7 lutego 1960
Rawson, Argentyna
Wzrost 170 cm
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub Al-Wasl (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1976–1977 El Porvenir 25 (3)
1977–1978 Racing Club 28 (3)
1978 Lanús 24 (0)
1979–1981 Racing Club 85 (13)
1981–1983 Independiente 74 (15)
1983–1987 Real Betis 131 (38)
1987–1990 Paris Saint-Germain 102 (11)
1990–1992 FC Sion 47 (17)
1992–1993 SM Caen 36 (2)
1993–1994 Lausanne Sports 31 (5)
W sumie: 583 (107)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1981–1990  Argentyna 23 (1)
Kariera trenerska
Lata Klub
1997–2000 SM Caen
2003 Lausanne Sports
2004–2005 Arabia Saudyjska
2007–2008 Oman
2008–2010 Al-Ittihad
2010–2011 Al-Hilal
2011–2012 Baniyas
2012–2013 Bahrajn
2014 Real Betis
2014– Al-Wasl
Dorobek medalowy
II miejsce Włochy 1990 piłka nożna
Copa América
Brąz Brazylia 1989

Gabriel Humberto Calderón (ur. 7 lutego 1960 w Rawson, Patagonia) – argentyński piłkarz i trener piłkarski. Podczas kariery występował na pozycji pomocnika lub napastnika. Jako zawodnik grał m.in. w Paris Saint-Germain, z którym zdobył wicemistrzostwo Francji, Betisie Sewilla oraz klubach szwajcarskich. Z reprezentacją Argentyny brał udział w Mundialach 1982 oraz 1990, na którym podopieczni Carlosa Bilardo doszli do finału. Po zakończeniu kariery piłkarskiej Calderón pracował jako komentator sportowy, a niedługo potem rozpoczął pracę szkoleniową. W latach 2004-2005 był selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. Od kwietnia 2007 do stycznia 2008 roku był trenerem kadry Omanu.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Był cenionym pomocnikiem i napastnikiem. Z reprezentacją Argentyny dwukrotnie uczestniczył w finałach mistrzostw świata, ale zarówno na Mundialu 1982, jak i 1990 najczęściej nie mieścił się w pierwszej jedenastce. Łącznie na obu turniejach rozegrał 486 minut. Występował w klubach argentyńskich, hiszpańskich i francuskich. Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu czterech lat w Szwajcarii.

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako komentator w telewizji. Od 1997 roku przez trzy lata bez sukcesów prowadził SM Caen, a w sezonie 2002-2003 – Lausanne-Sports.

W 2004 roku został selekcjonerem reprezentacji Arabii Saudyjskiej, z którą wywalczył awans do Mundialu 2006. W grudniu 2005 roku został niespodziewanie zastąpiony przez Brazylijczyka Marcosa Paquetę. W 2007 roku poprowadził reprezentację Omanu w Pucharze Azji. W latach 2008-2010 był trenerem saudyjskiego Al-Ittihad.

Sukcesy szkoleniowe[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Profil w bazie National Football Teams (ang.)