Juan Guaidó

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Juan Guaidó
Ilustracja
Juan Guaidó (2020)
Pełne imię i nazwisko Juan Gerardo Guaidó Márquez
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1983
La Guaira
Pełniący obowiązki prezydenta Wenezueli
Okres od 23 stycznia 2019
Przynależność polityczna bezpartyjny (od 2020)
Wola Ludowa (2009-2020)
Poprzednik Nicolás Maduro
Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego Wenezueli
Okres od 5 stycznia 2019
Przynależność polityczna bezpartyjny (od 2020)
Wola Ludowa (2009-2020)
Poprzednik Omar Barboza
podpis

Juan Gerardo Guaidó Márquez (ur. 28 lipca 1983 w La Guaira) – wenezuelski polityk, od 2019 przewodniczący Zgromadzenia Narodowego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojciec był pilotem i miał ośmioro dzieci. W czasie studiów Guaidó rozpoczął działalność społeczną w związkach studenckich opozycyjnych wobec polityki Hugo Cháveza. W 2009 wstąpił do partii Wola Ludowa (hiszp. Voluntad Popular) tworzonej przez Leopolda Lópeza, a w 2015 roku po raz pierwszy został wybrany do parlamentu. Na przełomie 2018 i 2019 został wybrany przewodniczącym parlamentu[1].

23 stycznia 2019 podczas kolejnego protestu przeciwko rządom Nicolása Maduro, Guaidó ogłosił się tymczasowym prezydentem Wenezueli[2], na mocy przepisów pozwalających mu przejąć obowiązki głowy państwa w przypadku stwierdzenia nieważności wyborów[3]. Jeszcze tego samego dnia poparcie dla jego decyzji wyraziły m.in. Stany Zjednoczone, Kanada, Brazylia i Argentyna[2][4][5], łącznie jego mandat prezydencki został uznany przez 50 państw[3].

31 stycznia 2019 za tymczasowego prezydenta uznał go w głosowaniu Parlament Europejski. Eurodeputowani wezwali do tego samego kroku wysoką przedstawicielkę do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa Federicę Mogherini i kraje członkowskie. Rezolucję poparło 439 posłów, przy 104 przeciw i 88 wstrzymujących się[6][7]. 4 lutego 2019 wraz z upływem terminu ultimatum[8], dalsze kroki podjęło szereg krajów Unii Europejskiej: ustami premiera Pedro Sáncheza, Hiszpania uznała Juana Guaidó za tymczasowego prezydenta Wenezueli[9], minuty później uczyniły to Wielka Brytania i Austria, a jeszcze tego samego dnia ogłosiły to Niemcy, Francja, Szwecja, Dania, Portugalia, Litwa, Łotwa[9][10], Holandia[11] oraz Polska[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Maciej Okraszewski: Juan Guaidó – od inżyniera do przywódcy wenezuelskiej opozycji. wyborcza.pl, 2019-01-24. [dostęp 27 stycznia 2019].
  2. a b Przewrót w Wenezueli. Lider opozycji przed ludem ogłosił się prezydentem. Poparł go Trump. gazeta.pl, 2019-01-23. [dostęp 24 stycznia 2019].
  3. a b Wenezuela. Lider opozycji Juan Guaidó ma zakaz opuszczania kraju, wyborcza.pl, 30 stycznia 2019 [dostęp 2019-01-30].
  4. Przemysław Malinowski, Kryzys w Wenezueli: Lider opozycji ogłosił się tymczasowym prezydentem, www.rp.pl, 24 stycznia 2018 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  5. Marco Vigliotti, Canada recognizes opposition leader as Venezuelan president, iPolitics, 23 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  6. Europarlament uznał Guaido za tymczasowego prezydenta Wenezueli, TVN24.pl, 31 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  7. Parlament Europejski uznaje Guaido za prezydenta Wenezueli, www.rp.pl, 31 stycznia 2019 [dostęp 2019-02-07] (pol.).
  8. Kolejne kraje gotowe uznać nowe władze Wenezueli. Stawiają warunek Maduro. tvn24.pl, 2019-01-26. [dostęp 27 stycznia 2019].
  9. a b Spain recognizes Juan Guaidó as interim president of Venezuela, „El País”, Madrid , 4 lutego 2019, ISSN 1134-6582 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  10. Peter Weber, European nations recognize Juan Guaidó as Venezuelan president, in blow to Maduro, theweek.com, 4 lutego 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  11. Janene Pieters, Netherlands recognizes Guaidó as Venezuela's interim president, NL Times, 4 lutego 2019 [dostęp 2019-02-07] (ang.).
  12. Czaputowicz: Polska uznaje Juana Guaido za tymczasowego prezydenta Wenezueli. tvn24.pl, 2019-02-4. [dostęp 4 lutego 2019].