Federica Mogherini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Federica Mogherini
Federica Mogherini
Federica Mogherini Official.jpg
Data i miejsce urodzenia 16 czerwca 1973
Rzym
Wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa
Okres od 1 listopada 2014
Przynależność polityczna PES
Poprzednik Catherine Ashton
Minister spraw zagranicznych Włoch
Okres od 22 lutego 2014
do 31 października 2014
Przynależność polityczna Partia Demokratyczna
Poprzednik Emma Bonino
Następca Paolo Gentiloni
Odznaczenia
ITA OMRI 2001 GUff BAR.svg

Federica Mogherini (ur. 16 czerwca 1973 w Rzymie[1]) – włoska polityk, działaczka partyjna i politolog, parlamentarzystka, w 2014 minister spraw zagranicznych w rządzie Mattea Renziego, następnie wysoki przedstawiciel Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa.

Życiorys[edytuj]

Od 1988 należała do młodzieżówki partii komunistycznej. Ukończyła studia z zakresu politologii na Uniwersytecie La Sapienza i Uniwersytecie w Aix-en-Provence. W 1994 uzyskała magisterium na podstawie pracy poświęconej islamizmowi. Była stypendystką German Marshall Fund[2].

Od 2001 była etatową działaczką partyjną Demokratów Lewicy i następnie współtworzonej przez to ugrupowanie Partii Demokratycznej. Od 2003 w departamencie spraw zagranicznych swojego ugrupowania odpowiadała za kwestie związane z Irakiem, Afganistanem i Bliskim Wschodem[3]. W 2007 dołączyła do kierowniczych gremiów Partii Demokratycznej[2].

Do Izby Deputowanych po raz pierwszy została wybrana w wyniku wyborów w 2008. W parlamencie zajmowała się polityką unijną i zagraniczną[2]. W 2009 została sekretarzem PD odpowiedzialnym za równouprawnienie[3]. W 2013 uzyskała poselską reelekcję na XVII kadencję[1].

21 lutego 2014 kandydat na premiera Matteo Renzi ogłosił jej nominację na urząd ministra spraw zagranicznych[4]. 30 sierpnia tego samego roku uzyskała nominację na wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa[2]. Rozpoczęła urzędowanie 1 listopada 2014, odchodząc dzień wcześniej z włoskiego rządu.

Życie prywatne[edytuj]

Jej ojcem był filmowiec Flavio Mogherini. Federica Mogherini jest mężatką, ma dwie córki. Mówi biegle po angielsku i francusku[2].

Przypisy

  1. a b Federica Mogherini na stronie Izby Deputowanych XVII kadencji (wł.). [dostęp 2014-02-22].
  2. a b c d e Tomasz Bielecki: Nie taka Mogherini straszna, jak ją malują. wyborcza.pl, 2 września 2014. [dostęp 2014-09-02].
  3. a b Federica Mogherini (wł.). corriere.it, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-02-21].
  4. Nasce il governo Renzi, ecco i ministri. Alfano al Viminale, Padoan all'Economia. Mogherini agli Esteri, Pinotti alla Difesa (wł.). la Repubblica.it, 21 lutego 2014. [dostęp 2014-02-21].