Julian Markowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Julian Markowski
Data i miejsce urodzenia 1846
Lwów
Data i miejsce śmierci 13 stycznia 1903
Lwów
Zawód rzeźbiarz
Narodowość  Polska

Julian Marian Szeliga Markowski (ur. w 1846 we Lwowie, zm. 13 stycznia 1903 tamże) – polski rzeźbiarz, twórca wielu lwowskich pomników.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Nagrobek Juliana Markowskiego
Grobowiec Józefy Markowskiej na cmentarzu Łyczakowskim

Był wnukiem zasłużonego lwowskiego rzeźbiarza Jana Schimsera. Mając 17 lat walczył pod dowództwem Leona Czachowskiego i Aleksandra Waligórskiego w powstaniu styczniowym. Po upadku powstania przedostał się przebrany za kobietę do Lwowa i występował jako aktor w teatrze wędrownym Lobojków. Przyjaźnił się z Arturem Grottgerem i pod jego wpływem podjął decyzję o poświęceniu się rzeźbiarstwu. W 1867 wrócił do Lwowa. Uczył się rzeźby u lwowskiego rzeźbiarza Parysa Filippiego, później dzięki wsparciu finansowemu rodziny Dzieduszyckich w latach 1867-1868 u mistrzów wiedeńskich. Po powrocie do Lwowa w 1870 założył blisko cmentarza Łyczakowskiego zakład rzeźbiarsko-kamieniarski, który wykonywał głównie pomniki nagrobne, ale też pomniki, rzeźbę dekoracyjną, posągi do gmachów publicznych, wykonane w stylu akademickiego historyzmu. Do grona jego uczniów należeli Grzegorz Kuźniewicz, Wojciech Brzega,

Zmarł nagle na zapalenie płuc i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Prace (wybrane)[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paweł Nestorowicz, Boża rola: przyczynek do historii cmentarzy sanockich w 110-tą rocznicę konsekracji cmentarza przy ul. Rymanowskiej, Sanok 2005, s. 28.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]