Kanie (województwo mazowieckie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Kanie w innych znaczeniach tej nazwy.
Kanie
wieś
Ilustracja
Kanie, ul. Józefa Piłsudskiego
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat pruszkowski
Gmina Brwinów
Sołectwo Kanie
Liczba ludności (31-12-2020) 2443[1]
Strefa numeracyjna 22
Kod pocztowy 05-805[2]
Tablice rejestracyjne WPR
SIMC 0000572[3]
Położenie na mapie gminy Brwinów
Mapa konturowa gminy Brwinów, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kanie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kanie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kanie”
Położenie na mapie powiatu pruszkowskiego
Mapa konturowa powiatu pruszkowskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Kanie”
Ziemia52°07′52″N 20°46′20″E/52,131111 20,772222

Kaniewieś w Polsce, położona w województwie mazowieckim, w powiecie pruszkowskim, w gminie Brwinów[3][4]. Leży przy drodze nr 719.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie błońskim ziemi warszawskiej województwa mazowieckiego[5]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa warszawskiego.

Miejscowość leży na gruntach należących dawniej do rodziny hrabiów Potockich. W 1827[6] roku ta wieś liczyła 11 domów i 90 mieszkańców[7]. W 1847 roku Potoccy zdecydowali o przeniesieniu kilku rodzin z zamianą gruntów z Gąsina (obecnie dzielnica Pruszkowa) i przesiedlenia ich do wsi Kanie.

Kanie stały się miejscem bitwy podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, pomiędzy 36. Pułkiem Piechoty Legii Akademickiej a jednostką pancerną wojsk niemieckich. Dzięki temu udało się opóźnić marsz jednostek Wehrmachtu na Warszawę.

Rozwój miejscowości przypada w okresie po roku 1955 roku, gdy dzięki staraniom mieszkańców udało się zlokalizować przystanek na wybudowanej w 1936 roku linii WKD (wówczas EKD) łączącej Grodzisk Mazowiecki z centrum Warszawy. Od lat 80. XX wieku pozwolono na przekształcenie części gruntów rolnych pod budownictwo mieszkaniowe, dzięki czemu wzrosła liczba mieszkańców.

Na terenie Kań odkryto w latach 70. XX wieku ponad sto starodawnych dymarek, służących w średniowieczu do wytopu żelaza. Odkryto tutaj także dwie osady hutnicze[8] datowane na okres od połowy drugiego wieku przed naszą erą do prawie końca drugiego wieku naszej ery, które wchodziły w skład Mazowieckiego Centrum Metalurgicznego[9].

W Kaniach znajdują się przystanki: WKD (Kanie Helenowskie) i PKS. Istnieje tu także klub jeździecki "Pa-ta-taj"

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Kanie[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
1057440 Helenówek przysiółek
0000589 Popówek część wsi

Osoby związane z Kaniami[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BIP. Gmina Brwinów w liczbach [dostęp 2020-01-02]
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 419 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. Adolf Pawiński, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 5: Mazowsze, Warszawa 1895, s. 278, Mazowsze w drugiej połowie XVI wieku ; Cz.1, Mapa, plany, Warszawa 1973, k. 4.
  6. Prawdopodobnie autorowi w źródle chodzi o rok 1847, bo w podanym roku miejscowość jeszcze nie istniała
  7. Kanie 1, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. III: Haag – Kępy, Warszawa 1882, s. 803.
  8. "Hutnictwo Świętokrzyskie oraz inne centra i ośrodki starożytnej metalurgii żelaza na ziemiach polskich", praca zbiorowa, Kielce 2002
  9. https://web.archive.org/web/20140407073252/http://www.kanieforum.republika.pl/Wykopaliska.html, Opis badań archeologicznych na terenie Kań

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]