Kasparus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł

53°44′27″N 18°21′39″E

- błąd

38 m

WD

53°44'26.9"N, 18°21'38.9"E, 53°46'N, 18°23'E

- błąd

14 m

Odległość

0 m

Kasparus
wieś
Ilustracja
Kościół pw. św. Józefa
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

starogardzki

Gmina

Osiek

Liczba ludności (2006)

180

Strefa numeracyjna

58

Kod pocztowy

83-223

Tablice rejestracyjne

GST

SIMC

0168478

Położenie na mapie gminy Osiek
Mapa konturowa gminy Osiek, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Położenie na mapie powiatu starogardzkiego
Mapa konturowa powiatu starogardzkiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Kasparus”
Ziemia53°44′27″N 18°21′39″E/53,740833 18,360833

Kasparuswieś kociewska w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie starogardzkim, w gminie Osiek na obszarze Borów Tucholskich, u zbiegu dwóch dopływów Wdy: Brzezianki i Św. Strugi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki na temat Kasparusa pochodzą z 1664. W okresie zaboru pruskiego wieś nosiła nazwę Kasperhausen, a w okresie okupacji hitlerowskiej Langenwalde[1].

Rozgłos przyniósł Kasparusowi dramatyczny w skutkach strajk szkolny, rozpoczęty 8 stycznia 1907. Po wprowadzeniu w tamtejszej szkole zajęć religii w języku niemieckim, doszło do starć rodziców z pruskimi nauczycielami oraz żandarmerią. Wielu mieszkańców zostało ukaranych więzieniem lub wysokimi grzywnami, co doprowadziło wiele rodzin do ubóstwa. W 55. rocznicę strajku został postawiony we wsi pomnik ku czci Obrońców Mowy Polskiej. W okresie międzywojennym rozwój wsi był związany głównie z przemysłem drzewnym[2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa gdańskiego.

Najstarsze budynki znajdujące się do tej pory we wsi mają około dwustu lat. Do najbardziej znanych należy parterowa plebania z połowy XIX wieku i neogotycki, drewniano-ceglany kościół pod wezwaniem św. Józefa z 1926, konstrukcji ryglowej (wpisany do rejestru zabytków pod numerem 1070 decyzją z 06.11.1989)[3]. Kościół w dużej części spłonął w nocy z 30 na 31 grudnia 2020[4]; przyczyny pożaru nie są znane. Trwa odbudowa kościoła[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków Narodowego Instytutu Dziedzictwa[6] na listę zabytków wpisane są:

  • kościół parafialny pw. św. Józefa, 1926-1927, nr rej.: A-1339 z 06.11.1989
  • cmentarz, nr rej.: j.w.
  • cmentarz rzymskokatolicki, 1926, nr rej.: A-1291 z 06.11.1989.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]