Tomasz Gizbert-Studnicki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tomasz Gizbert-Studnicki
Data urodzenia 1948
Zawód, zajęcie prawnik, nauczyciel akademicki
Tytuł naukowy profesor nauk prawnych
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński
Stanowisko nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego

Tomasz Gizbert-Studnicki (ur. 1948[1]) − polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie teorii prawa, kierownik Katedry Teorii Prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego, radca prawny, członek Polskiej Akademii Umiejętności oraz Collegium Invisibile[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się jako syn prawnika i profesora UJ Franciszka Studnickiego.

Stopień naukowy doktora uzyskał na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie rozprawy napisanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Opałka[3]. W 1989 uzyskał tytuł naukowy profesora nauk prawnych[4].

W latach 80. XX w. był jedną z osób szczególnie rozpracowywanych przez SB[5]. Uczestnik prac Centrum Obywatelskich Inicjatyw Ustawodawczych Solidarności[6].

W rankingu kancelarii prawnych dziennika "Rzeczpospolita" z 2010 roku, kierowana przez niego spółka komandytowa "T. Studnicki, K. Płeszka, Z. Ćwiąkalski, J. Górski" zajęła 9. miejsce w kraju[7].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Znaczenie terminu domniemanie prawne w języku prawnym i prawniczym, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 1974, Nr 1
  • O nieważnych czynnościach prawnych w świetle koncepcji czynności konwencjonalnych, Państwo i Prawo 1975, Nr 4
  • Spór o domniemanie prawne, Państwo i Prawo 1977, Nr 11
  • Współczesna teoria i filozofia prawa na zachodzie Europy 1985, wspólnie z Jerzym Stelmachem, Krzysztofem Płeszką i Ryszardem Sarkowiczem
  • Język prawny w perspektywie socjologicznej, Warszawa - Kraków 1986
  • Konflikt dóbr i kolizja norm, Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny 1989, Nr 1

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]