Kazimierz Petrusewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Grób Kazimierza Petrusewicza na wojskowych Powązkach

Kazimierz Petrusewicz (ur. 23 marca 1906 w Mińsku, zm. 26 marca 1982 w Warszawie) – syn Kazimierza Petrusewicza starszego (1872-1949), działacz komunistyczny, członek rządów PRL, biolog, członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, członek PPR/PZPR w latach 1944–1982[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Od 1931 członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej, od 1935 członek Komunistycznej Partii Polski. Członek wileńskiej grupy „Po prostu”. Tam poznał m.in. Jerzego Putramenta i Stefana Jędrychowskiego. W Wilnie uzyskał doktorat nauk biologicznych za pracę z ekologii pająków.

W okresie wojny w partyzantce radzieckiej. Po wojnie 1944-1945 wiceminister aprowizacji, 1945-1949 wiceminister żeglugi. W 1947 odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[2].

Od 1949 profesor Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1949–1952 kierownik Wydziału Nauki i Szkolnictwa Wyższego KC PZPR. Od 1952 członek korespondent, od 1966 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk[3]. Organizator i kierownik Instytutu Ekologii PAN w Dziekanowie Leśnym. Był aktywnym propagatorem teorii Trofima Łysenki, dopiero po 1960 zaprzestał jej głoszenia.

W latach 1952–1959 prezes Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Kopernika.

Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera A 32 rząd TUJE grób 21)[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały partyjne 1950-1986, t. II, wybór, wstęp i opracowanie Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, Warszawa 2012, s. 47.
  2. M.P. z 1947 r. Nr 78, poz. 519
  3. Członkowie PAN: Skorowidz
  4. Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Petrusewicz: Osobnik, populacja, gatunek, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1978.
  • Kazimierz Petrusewicz, Nauka Pawłowa a materializm dialektyczny, Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych, Warszawa 1950.
  • Wielka Encyklopedia Powszechna, tom 8, s. 606–607, PWN, Warszawa 1966.
  • Anna Bikont, Sławomir Zagórski Burzliwe dzieje gruszek na wierzbie.