Kecskemét

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kecskemét
Ilustracja
Kecskemét - zdjęcie lotnicze
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Węgry
Komitat Bács-Kiskun
Powiat Kecskemét
Prawa miejskie 1368
Burmistrz Klaudia Szemereyné Pataki
Powierzchnia 322,57 km²
Populacja (I 2011)
• liczba ludności
• gęstość

113 275
351,2 os./km²
Nr kierunkowy 76
Kod pocztowy 6000
Położenie na mapie Węgier
Mapa lokalizacyjna Węgier
Kecskemét
Kecskemét
Ziemia46°54′N 19°41′E/46,900000 19,683333
Strona internetowa
Portal Portal Węgry

Kecskemét (niem. Ketschkement) – miasto na Węgrzech, położone na Wielkiej Nizinie Węgierskiej między Budapesztem a Segedynem. Stolica komitatu Bács-Kiskun. Jego nazwa pochodzi od słowa kecske oznaczającego kozę i met oznaczającego dzielnicę.

Miasto liczy 113,3 tys. mieszkańców (2011 r.) i jest pod tym względem 8. miastem Węgier. Pomimo suchego klimatu kontynentalnego, miasto jest stolicą regionu rolniczego, znanego z sadownictwa oraz produkcji owocowej wódki pálinka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze ślady osadnictwa człowieka na terenach okolic Kecskemét pochodzą sprzed 5000 lat. W czasie pierwszej inwazji mongolskiej w 1241 r. miasto zostało zniszczone, wkrótce zostało jednak odbudowane. W średniowieczu Kecskemét rozwijał się głównie jako ośrodek handlowy, prawa miejskie uzyskał w roku 1368. W 1950 r. miasto zostało stolicą regionu Bács-Kiskun.

Przemysł[edytuj | edytuj kod]

18 czerwca 2008 niemiecki koncern Daimler AG ogłosił, iż kosztem 800 milionów euro zamierza wybudować w Kecskemét fabrykę samochodów marki Mercedes-Benz, która będzie zatrudniać około 2500 pracowników[1]. Fabryka została otwarta w marcu 2012[2][3][4]. Zdaniem Ferenca Gyurcsánya, premiera Węgier, była to największa pojedyncza inwestycja w historii Węgier[1].

Atrakcje turystyczne[edytuj | edytuj kod]

  • Kossuth Tér - główny plac miejski, znajduje się przy nim Ratusz miejski, Kościół Franciszkański, Kościół Kalwiński i Kościół Wielki (katolicki).
  • Ratusz Miejski (Városhaza) - Secesyjny budynek, wybudowany w latach 1893-1897 według planu architektów Ödöna Lechnera i Gyula Pártos. Jest jednym z najbardziej znanych budynków w mieście. Nad wejściem do gmachu wiszą dzwony różnej wielkości, które od 1983 roku o pełnych godzinach wygrywają melodie.
  • Kościół Franciszkański (tak zwany Stary Kościół) z XIV wieku - początkowo zbudowany w stylu romańskim, po kilku rekonstrukcjach nabrał stylu barokowego. Do 1564r. służył zarówno katolikom, jak i protestantom.
  • Kościół Kalwiński - był jedynym murowanym kościołem zbudowanym podczas okupacji tureckiej (w latach 1980-1983).
  • Kolegia Kalwińskie - Stare kolegium pochodzi z 1830 roku, nowe wybudowano w 1911 roku.
  • Wielki Kościół - zbudowany w latach 1774-1806 w stylu późnego baroku. Dzwonnica ma 74 m. Na fasadzie kościoła znajdują się płaskorzeźby przedstawiające miejscowych bohaterów wojny o niepodległość.
  • Teatr Józsefa Katona - wybudowany w stylu eklektycznym w 1896r. Przed teatrem znajduje się zbudowana w 1742 roku kolumna upamiętniająca wielką epidemię dżumy.
  • Instytut pedagogiki muzycznej Zoltána Kodály - sale wystawowe pokazują historię jego życia.
  • Cifra palota - zdobiony pałac zbudowany w stylu Art Nouveau. Mieści się w nim miejska galeria sztuki.
  • Synagoga - zbudowana w latach 1861-1864 według planów Jana Zitterbartha. Na jej szczycie znajduje się cebulasta kopuła, która zastąpiła oryginalną wielokątną, zniszczoną w czasie trzęsienia ziemi w 1911 roku. W latach 70. synagoga zamieniona została w centrum wystawowo-konferencyjne.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Thomas Escritt, John Reed: Daimler picks Hungary for east Europe Factory (ang.). 2008-06-18. [dostęp 2008-12-11].
  2. Mercedes’ Kecskemét plant officially opened (ang.). gepjarmuipar.hu, 2012-03-29. [dostęp 2016-03-07].
  3. Chris Reiter, Edith Balazs: Mercedes Attacks BMW From Hungary With Europe’s Last Plant: Cars (ang.). bloomberg.com, 2012-03-29. [dostęp 2016-03-07].
  4. Krzysztof Słomski: Mercedes-Benz otworzył fabrykę na Węgrzech (pol.). auto-swiat.pl, 2012-03-29. [dostęp 2016-03-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]