Kmin rzymski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kmin rzymski
Cuminum cyminum - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-198.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd selerowce
Rodzina selerowate
Rodzaj kmin
Nazwa systematyczna
Cuminum cyminum L.
Sp. pl. 1:254. 1753
Synonimy

Cuminum odorum Salisb[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Całe i zmielone nasiona

Kmin rzymski (kmin, kumin) Cuminum cyminum L. – gatunek rośliny jednorocznej, należący do rodziny selerowatych. Prawdopodobnie pochodzi ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym. Nie występuje już w stanie dzikim, można go spotkać wyłącznie w uprawach[2].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Roślina o wysokości do 0,5 metra.
Liście
Pierzaste, złożone z nitkowatych odcinków.
Kwiaty
Zebrane w baldach złożony z pokrywami i pokrywkami. Kwiaty promieniste, 5-krotne, o płatkach białych, czerwonych lub różowych, 1 słupek, 5 pręcików.
Owoc
Podwójnia rozłupnia z trudem rozdzielająca się na 2 rozłupki.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina uprawna: w Polsce rzadko uprawiana, nie jest bowiem odporny na mróz (strefy mrozoodporności 9-12)[3]. Na większą skalę roślina uprawiana jest w Afryce Północnej, Azji, Ameryce Południowej i w Europie Południowej.
  • Roślina lecznicza: zawiera do 4% olejku eterycznego i flawonoidy. Owoce i ziele działają m.in. przeciwzapalnie, pobudzają serce i ośrodek oddechowy, pobudzają wydzielanie soków trawiennych, moczopędnie oraz napotnie.
  • Sztuka kulinarna: Używany jako aromatyczna przyprawa w Afryce Północnej, w zachodnich Chinach, Indiach, na Bałkanach, na Bliskim Wschodzie, w Meksyku i w Chile.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-05-01].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-05-05].
  3. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Podbielkowski: Słownik roślin użytkowych. Warszawa: PWRiL, 1989. ISBN 83-09-00256-4. (Pochodzenie i charakterystyka gatunku)