Kościoły i klasztory Goa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościoły i klasztory Goa[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Goa − fortissima India urbs in Christianorum potestatem anno Salutis 1509 deuenit (Goa − największe miasto Indii znajdujące się od zbawiennego 1509 roku w chrześcijańskim posiadaniu)
Państwo  Indie
Typ kulturowy
Spełniane kryterium II, IV, VI
Numer ref. 234
Region[b] Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 1986
na 10. sesji
Położenie na mapie Indii
Mapa lokalizacyjna Indii
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Starym Goa
Kościół św. Franciszka z Asyżu w Starym Goa
Ziemia15°30′12,0″N 73°54′41,0″E/15,503333 73,911389

Kościoły i klasztory Goa − zespół obiektów sakralnych w Starym Goa (nie mylić z Goa Velha) w indyjskim stanie Goa, dawnej stolicy Indii Portugalskich wpisany na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO pod numerem 234[1]. Na przestrzeni wieków budowle służyły jako wzorce budownictwa kościelnego w Indiach i przyczyniły się do rozpowszechniania sztuki manuelińskiej, manieryzmu i baroku w innych krajach Azji[2].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Goa (obecnie Stare Goa) zostało założone w 1479 roku jako miasto portowe przy ujściu rzeki Mandowi[3] i było stolicą sułtanatu Bahmanidów. Po zajęciu prowincji Goa przez portugalskiego admirała Afonso de Albuquerque w 1510 roku miejscowość Goa stała się stolicą kolonii. Pod panowaniem Portugalczyków miasto bardzo szybko się rozwijało, jedną z pierwszych wzniesionych przez nich budowli była kaplica dedykowana św. Katarzynie dla uczczenia dnia, w którym przypadło zwycięstwo.

W niedługim czasie miasto stało się centrum misji Kościoła i stolicą biskupa misyjnego dla Azji (1534)[4]. Goa było pomostem między Dalekim Wschodem, a Europą, dlatego liczne zakony zakładały w nim klasztory, mające dawać wsparcie dla misjonarzy. W 1542 roku do Goa przybył Franciszek Ksawery. Na początku XVII wieku miasto liczyło ponad 200.000 mieszkańców, z czego 150.000 było katolikami[5]. Nazywano je: „Złotą Bramą”, „Perłą Orientu” lub „Rzymem Wschodu”[6].

W XVIII wieku miasto opustoszało i stopniowo popadało w ruinę. Obecnie znajduje się tam mała wioska[7].

Po inwazji wojskowej i wcieleniu Goa do Indii w 1961 roku, napływ ludności z innych stanów spowodował zmiany społeczne, kulturowe i religijne. W 1982 roku rząd Indii poprosił o wpisanie na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO siedmiu obiektów zabytkowych z Goa[1].

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Portugalczycy po objęciu władzy na początku XVI wieku stawiali wiele kaplic. Niestety były one budowanych w pośpiechu, dlatego część z nich uległa zniszczeniu, a żadna nie zachowała się w pierwotnym stanie[8]. Najważniejsze zachowane zabytki chrześcijańskiej kultury pochodzą z drugiej połowy XVI i z XVII wieku.

Obiekt Zdjęcie Informacje Ciekawostki
Bazylika
Bom Jesus
[9][10]
Igreja Bom Jesus Goa.jpg Wybudowana przez jezuitów w 1605 roku W kościele znajdują się doczesne szczątki św. Franciszka Ksawerego
Kaplica
św. Katarzyny Aleksandryjskiej
Churcholdgoa (64).JPG Kaplica z 1510 roku, którą postawiono na pamiątkę zwycięstwa nad muzułmanami. Została rozbudowana w 1550 roku[11]. Jest najstarszym zabytkiem w Old Goa Do czasu wybudowania katedry była siedzibą biskupa[4]
Katedra Sé[9][10] Sé-Cathedral-entrance.jpg Po powstaniu diecezji postanowiono wybudować nową katedrę ku czci św. Katarzyny, jednakże prace zakończono dopiero w 1652 roku Świątynia jest siedzibą biskupa katolickiego archidiecezji Goa i Daman oraz patriarchy Wschodnich Indii
Kościół
Matki Bożej Różańcowej
Goa-RosarioChurch.jpg Świątynia z 1543 roku
Kościół
św. Augustyna
Church-of-St-Augustine-Ruins,Goa.JPG Wybudowany w 1602 przez augustianów Pozostały jedynie ruiny
Kościół i klasztor
św.Franciszka z Asyżu
Goa-StFrancis-Facade1.jpg Kościół franciszkanów z 1661 roku W klasztorze mieści się obecnie muzeum archeologiczne[2]
Kościół
św. Kajetana
Igreja da Divina Providência (São Caetano).jpg Postawiony przez Kleryków Regularnych w drugiej połowie XVII wieku Wzorowany na bazylice św. Piotra w Rzymie

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b M. Jansen: An afterword. Churches of Goa. World Heritage Programme of UNESCO. W: Ch.J Borges, H. Feldmann (red.): Goa and portugal: Their cultural links. New Delhi: 1997, s. 302. ISBN 81-7022-659-7. [dostęp 2012-01-01]. (ang.)
  2. a b Churches and Convents of Goa (ang. • fr. • ros. • hiszp. • chiń. • arab.). [dostęp 2012-01-01].
  3. D.L. Cottineau de Kloguen: An historical sketch of Goa, the metropolis of the Portuguese settlements in India. Printed for the proprietor by William Twigg, at the Gazette Press, 1831, s. 80. [dostęp 2012-01-02]. (ang.)
  4. a b Goa becomes a Diocese. [dostęp 2012-01-01].
  5. D.L. Cottineau de Kloguen: An historical sketch of Goa, the metropolis of the Portuguese settlements in India. Printed for the proprietor by William Twigg, at the Gazette Press, 1831, s. 19−20. [dostęp 2012-01-02]. (ang.)
  6. J.G.R. Monteiro: Mormugao Port: A Golden Gateway of Goa. [dostęp 2012-01-05].
  7. Old Goa Heritage Site (ang.). Government of Goa; Departament of Tourism. [dostęp 2012-01-02].
  8. A.N Pereira: Goan and christian architekture of the 16th centry. W: Ch.J. Borges, H. Feldmann: Goa and Portugal: their cultural links. New Delhi: Concept Pub. Co., 1997, s. 148–154. ISBN 81-7022-659-7. (ang.)
  9. a b Indie. Przewodniki Wiedzy i Życie. HACHETTE, 2009. ISBN 978-83-7575-667-8.
  10. a b Indie. Praktyczny przewodnik. Pascal, 2009. ISBN 978-83-7513-919-8.
  11. Old Goa (Velha Goa) (ang.). [dostęp 2012-01-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]