Park Narodowy Wielkich Himalajów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Narodowy Wielkich Himalajów[a]
Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO
Ilustracja
Państwo  Indie
Typ przyrodniczy
Spełniane kryterium X
Numer ref. 1406
Region[b] Azja i Pacyfik
Historia wpisania na listę
Wpisanie na listę 2014
na 38. sesji
Położenie na mapie Himachal Pradeshu
Mapa konturowa Himachal Pradeshu, w centrum znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Wielkich Himalajów”
Położenie na mapie Indii
Mapa konturowa Indii, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Park Narodowy Wielkich Himalajów”
Ziemia31°44′N 77°33′E/31,733333 77,550000

Park Narodowy Wielkich Himalajów (ang. Great Himalayan National Park – GHNP) – park narodowy o powierzchni administracyjnej 1171 km kwadratowych, położony w regionie miasta Kullu w stanie Himachal Pradesh, w zachodnich Himalajach.

Habitat wielu gatunków flory i fauny, z czego 209 gatunków ptaków i 125 gatunków owadów.

W 2014 roku pierwotny obszar parku został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Park został powołany do życia w 1984 roku, a w 1999 został ustanowiony parkiem narodowym[1]. Obejmował wówczas powierzchnię ok. 755 km kwadratowych[1]. W 1994 roku przy zachodniej granicy parku ustanowiono 5–kilometrowy pas ochronny o powierzchni ok. 265 km kwadratowych, na którego terenie znalazło się 160 wiosek[1]. Wokół trzech wiosek: Shagwar, Shakti i Marore utworzono rezerwat[1]. Przy południowej granicy parku ustanowiony obszar chroniony o powierzchni 65 km kwadratowych, który nie jest zamieszkany[1]. W 2010 roku do parku przyłączono tereny sanktuariów Sainj i Tirthan[1]. W 2014 roku park administrował terenem o powierzchni 1171 km kwadratowych obejmujących park, obszary chronione i sanktuaria, tworząc Great Himalayan National Park Conservation Area (GHNPCA)[1]

W 2014 roku pierwotny obszar parku – ok. 755 km kwadratowe – został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO[2].

Opis[edytuj | edytuj kod]

Park o powierzchni 90,540 ha obejmuje obszary zróżnicowane pod względem wysokości, od terenów wysokogórskich powyżej 6000 m.n.p. po tereny poniżej 2000 m.n.p., rozciągając obszar chroniony od łąk alpejskich po lasy monsunowe[2]. Na terenie parku znajdują się lodowce zasilające rzeki Jiwa Nal, Sainj, Tirthan i Parvati wpadające do Bjasu dopływu Indusu[2].

Park znajduje się na styku dwóch największych na świecie krain zoogeograficznych: krainy orientalnej i krainy palearktycznej[2]. Habitat wielu gatunków flory i fauny, w tym gatunków endemicznych[2]. Na terenie parku występuje 805 gatunków roślin naczyniowych, 192 gatunki porostów, 12 wątrobowców i 25 mchów[2]. Prawie 60% występujących tu okrytonasiennych to endemity Himalajów zachodnich[2]. W parku zanotowano występowanie 31 gatunków ssaków, 209 gatunków ptaków, 9 płazów, 12 gadów i 125 gatunków owadów[2].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g UNESCO: Great Himalayan National Park Conservation Area – nomination file (ang.). [dostęp 2015-02-01].
  2. a b c d e f g h UNESCO: Great Himalayan National Park Conservation Area (ang.). [dostęp 2015-02-01].