Kosów (Białoruś)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Kosów Poleski)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kosów
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Białoruś
Obwód brzeski
Populacja (2010)
• liczba ludności

2000[1]
Kod pocztowy 225262
Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu brzeskiego
Kosów
Kosów
Położenie na mapie Białorusi
Mapa lokalizacyjna Białorusi
Kosów
Kosów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Kosów
Kosów
Ziemia 52°45′N 25°09′E/52,750000 25,150000
Portal Portal Białoruś
Kościół rzymskokatolicki Świętej Trójcy
Pałac Pusłowskich w Kosowie, stan z roku 2009
Cerkiew prawosławna św. Antoniego

Kosów (błr. Косава, Kosawa; ros. Коссово, Kossowo; hist. Kosów Poleski) – miasto na Białorusi, w obwodzie brzeskim, w rejonie iwacewickim, 15 km od Iwacewicz, ok. 2 tys. mieszkańców (2010).

Przynależność[edytuj]

Miejscowość po raz pierwszy występuje w dokumentach około 1492. Od III rozbioru Polski (1795) w składzie Rosji. W okresie II Rzeczypospolitej siedziba starostwa powiatowego i powiatu kosowskiego w województwie poleskim. Od 1945 w granicach Białoruskiej SRR. Od 1991 miejscowość należy do niepodległej Białorusi, rejonu iwacewickiego obwodu brzeskiego.

Demografia[edytuj]

Historia[edytuj]

W X-XI w. było tu grodzisko otoczone wałem. Dobra kosowskie od XV w. przechodziły przez ręce możnych rodów - Chreptowiczów, Sanguszków, Sapiehów, Flemingów, Czartoryskich. W I poł. XIX w. były w rękach Pusłowskich, którzy na przełomie XIX i XX w. sprzedali dobra Rosjanom. Po I wojnie światowej majątek rozparcelowano.

W roku 1838 polski przemysłowiec, hrabia Wandalin Pusłowski wybudował w miejscowości pałac, przejęty po powstaniu styczniowym w ramach represji przez rosyjskich magnatów. W czasie I wojny światowej Kosów został częściowo zniszczony. Za II Rzeczypospolitej miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Kosów.

Po agresji ZSRR na Polskę w dniu 17 września 1939 miejscowa ludność została poddana represjom a niektóre obiekty zabytkowe uszkodzone - obecnie IPN prowadzi śledztwo w sprawie zamordowania w dniach 17-20 września 25 Polaków nieopodal Kosowa.

Zabytki[edytuj]

Napoleon Orda, Pałac P. Wandalina Pusłowskiego i dom w którym się urodził Tadeusz Kościuszko 4 Lutego 1746 r
  • Pałac Pusłowskich - zbudowany w 1838 r. przez Wandalina, neogotycki o imponującej fasadzie (120 m) usytuowany na wzgórzu o spłaszczonym wierzchołku. W okresie międzywojennym był siedzibą starostwa kosowskiego. W 1942 r. spalony przez partyzantów radzieckich i doszczętnie zdewastowany, a rozległy otaczający go park wycięty (teraz rośnie bór sosnowy). Pałac to dobrze zachowana trwała ruina robiąca ciągle duże wrażenie.
  • Zabytkowa cerkiew prawosławna św. Antoniego (dawniej greckokatolicka) z XVIII wieku.
  • Kościół katolicki pod wezwaniem Przenajświętszej Trójcy, wybudowany w stylu neoromańskim w 1878 - w znajdującym się na jego miejscu kościółku został w 1746 ochrzczony Tadeusz Kościuszko, urodzony w odległej o pół kilometra od Kosowa Mereczowszczyźnie.

Ludzie związani z Kosowem[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]