Królowie frankijscy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Królowie frankijscy – władcy Franków.

Wcześni władcy Franków[edytuj | edytuj kod]

Pierwsi władcy[edytuj | edytuj kod]

Królowie Franków Salickich[edytuj | edytuj kod]

420 – 428 Faramund uważany za pierwszego króla Franków
428 – 448 Klodian rezydował w Tornacum (obecnie Tournai), które zostało stolicą Franków
448 – 457 Meroweusz od niego wzięła nazwę dynastia Merowingów
457 – 481 Childeryk I
481 – 509 Chlodwig I w 486 roku przeniósł stolicę do Soissons, a w 508 roku do Paryża
w 496 roku przyjął chrzest

Królowie Franków[edytuj | edytuj kod]

W 507 roku Chlodwig po zdetronizowaniu Chloderyka (władcy Franków nadreńskich) został wybrany również ich królem, a w 509 roku po pozbyciu się swoich kuzynów rządzących w Arras (Chararyk) oraz w Cambrai (Ragnachar, Ricchar i Rignomer) został władcą wszystkich Franków.

Merowingowie (509–751)[edytuj | edytuj kod]

509 – 511 Chlodwig I

Po śmierci Chlodwiga królestwo podzielono między jego czterech synów:

Soissons Paryż Orlean Metz i Reims

Podział państwa Franków w 511

Chlotar I na krótko (558-561) przejął władzę we wszystkich frankijskich królestwach. Po jego śmierci państwo podzielono pomiędzy czterech jego synów:

Neustria Paryż Burgundia Metz


Chlotar II pokonał Brunhildę i zjednoczył królestwo. W 623 w celu obrony granic państwa, wydzielił swemu synowi Austrazję. Jego następca Dagobert I wydzielił królestwo Akwitanii w 629.

Neustria i Burgundia Akwitania Austrazja

W 679 Teuderyk III zjednoczył ostatecznie państwo Franków

Karolingowie (751–855)[edytuj | edytuj kod]

Imperium Karolińskie[edytuj | edytuj kod]

  • Karol I Wielki – 768–814; syn Pepina I, koronowany na cesarza w 800 r.
  • Ludwik I Pobożny – 814–840; syn Karola I, koregent i cesarz od 813 r.
  • Lotar I – 840-843; syn Ludwika I Pobożnego, koregent i cesarz od 817 r. (patrz niżej państwo środkowofrankijskie)

Po śmierci Ludwika I i sporze pomiędzy braćmi trwającym w latach 840-843, państwo Franków zostaje podzielone (traktat w Verdun z sierpnia 843 r.) pomiędzy synów Ludwika I na:

Państwo zachodniofrankijskie Państwo środkowofrankijskie Państwo wschodniofrankijskie

Po śmierci Ludwika V na króla Francji zostaje koronowany Hugo Kapet, hr. Paryża, rozpoczynając we Francji rządy dynastii Kapetyngów.

PATRZ: Królowie Franków Zachodnich

Po śmierci Lotara jego ziemie zostały podzielone pomiędzy jego synów:

Po śmierci Ludwika IV tron w państwie wschodniofrankijskim objął Konrad I. Następnie królem obrano w 919 r. Henryka I z saskiej dynastii Ludolfingów.

PATRZ: Królowie Franków Wschodnich

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Frankowie | tojuzbylo.pl, tojuzbylo.pl [dostęp 2021-03-15] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Morby J.E., Dynastie świata. Przewodnik chronologiczny i genealogiczny, Kraków 1995, s. 261-263. ​ISBN 83-7006-263-6