Karloman I (król Franków)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karloman I
król Franków
ilustracja
Nagrobek Karlomana (pochowany za Ermentrudą).
Król Zachodniofrankijski
(razem z Karolem Wielkim)
Okres od 24 września 768
do 4 grudnia 771
Poprzednik Pepin Krótki
Następca Karol I Wielki
Król Burgundii
Okres od 24 września 768
do 4 grudnia 771
Poprzednik Pepin Krótki
Następca Karol I Wielki
Dane biograficzne
Dynastia Karolingowie
Data urodzenia 28 czerwca 751
Data i miejsce śmierci 4 grudnia 771
Reims
Ojciec Pepin Krótki
Matka Bertrada z Laon
Żona Gerperga

Karloman, (ur. 28 czerwca 751, zm. 4 grudnia 771 w Reims), król Franków od 768 do śmierci. Pochodził z dynastii Karolingów. Był drugim synem Pepina Krótkiego i Bertrandy z Laon.

Syn Pepina Krótkiego, żonaty z Gerpergą – córką Dezyderiusza, króla Longobardów. Koronowany w 754 r. przez papieża Stefana II. Zmarł tuż przed wybuchem wojny z bratem. Po jego śmierci wydzieloną mu dzielnicę, mimo sprzeciwów wdowy po nim, zajął Karol, który też ożenił się z Gerpergą.