Krzysztof Łoziński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Krzysztof Łoziński
Krzysztof Łoziński (2017).JPG
W maju 2017 r. na „Marszu wolności”
Data i miejsce urodzenia 16 lipca 1948
Warszawa
Przewodniczący ruchu społecznego i stowarzyszenia
Przynależność Komitet Obrony Demokracji
Okres urzędowania od 27 maja 2017
Poprzednik Mateusz Kijowski
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Kolekcja cytatów w Wikicytatach Kolekcja cytatów w Wikicytatach

Krzysztof Łoziński (ur. 16 lipca 1948 w Warszawie[1]) – polski pisarz, publicysta, alpinista, mistrz i instruktor wschodnich sztuk walki, działacz opozycji antykomunistycznej w okresie PRL, przewodniczący Komitetu Obrony Demokracji (od 2017).

Życiorys[edytuj]

Jego ojciec Jerzy Łoziński był architektem, matka Danuta[2] lekarką. Ukończył w roku 1967 Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Czackiego w Warszawie[3]. W latach 1967–1968 studiował na Wydziale Fizyki, a od 1970 Wydziale Matematyki i Mechaniki, w 1976 absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. W marcu 1968 za zbieranie podpisów przeciw zakazowi wystawiania Dziadów w Teatrze Narodowym został relegowany ze studiów i powołany do zasadniczej służby wojskowej. W latach 1976–1977 był nauczycielem fizyki w Liceum Zawodowym im. Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie. W latach 1980–1982 pracował w jednej z pracowni Teatru Wielkiego w Warszawie.

W 1976 zaczął współpracę z KOR, a po jego rozwiązaniu z KSS KOR. Od września 1980 był przewodniczącym „Solidarności” w Teatrze Wielkim, organizatorem i przewodniczącym Sekcji Branżowej Pracowników Teatrów w Regionie Mazowsze, w 1981 był delegatem na pierwszy Walny Zjazd Delegatów Regionu Mazowsze. Brał udział w przygotowaniach Regionu do zejścia do podziemia[4]. 8 czerwca 1982 został aresztowany, a 20 stycznia 1983 skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Warszawie na 1,5 roku więzienia[5]. W lutym 1983 został zwolniony po rozprawie odwoławczej. Do przełomu w 1989 był nękany przez SB, w tym wielokrotnymi interwencjami powodującymi zwolnienia z pracy, przesłuchaniami, zatrzymaniami i rewizjami[1].

Pod koniec lat 80. przebywał w Afganistanie, Indiach i Singapurze[3]. Od 1989 był współpracownikiem Amnesty International. W 2004 ze Stefanem Bratkowskim, Andrzejem W. Pawluczukiem i Piotrem Rachtanem założył dwutygodnik internetowy „Kontrateksty[6], a następnie był jego redaktorem naczelnym.

Był alpinistą, ma na koncie trzysta przejść solowych, ponad 60 nowych dróg w Tatrach[7] i udział lub kierowanie kilkoma wyprawami w Hindukusz i Himalaje, parę po raz pierwszy zdobytych szczytów i nowych dróg w tych górach. Przez dwadzieścia lat prowadził szkołę walki kung-fu[3].

Jest autorem i współautorem szeregu publikacji prasowych i kilku książek. Szczególny odzew wzbudziły dwa z jego tekstów: pierwszy to krytyka Wiesława Biniendy[8], która spotkała się z wieloma polemikami, druga to artykuł postulujący powołanie Komitetu Obrony Demokracji[9], który wywołał ogromny odzew w sieci i w prasie papierowej. 2 grudnia 2015 roku został jednym z 21 założycieli Stowarzyszenia KOD.

Podczas nadzwyczajnego posiedzenia zarządu głównego KOD, które odbyło się w dniach 16-17 stycznia 2017 podjęto uchwałę o powołaniu Krzysztofa Łozińskiego w skład zarządu[10]. Miało to związek z ujawnionymi nieprawidłowościami rozliczeń Mateusza Kijowskiego z KOD-em oraz apelem członków ZG do niego, aby wycofał się w cień. Kijowski odrzucił apel, więc ZG powołał Łozińskiego w skład zarządu, powierzając mu misję uporządkowania spraw stowarzyszenia[11]. Łoziński oświadczył, że będzie kandydował na funkcję przewodniczącego zarządu KOD. 27 maja 2017 został wybrany na tę funkcję, podczas gdy Kijowski wycofał się z kandydowania[12].

Kontrowersje[edytuj]

W 2011 roku Łoziński w artykule „Encyklopedia Solidarności - hasło o mnie”, opublikowanym w prowadzonym przez siebie dwutygodniku „Kontrateksty”, poinformował jakoby w latach 1982-1989 był członkiem oraz przywódcą warszawskich Grup Oporu „Solidarni”[13]. We wrześniu 2017 informacja została upubliczniona przez posłankę Kamilę Gasiuk-Pihowicz. 8 września 2017 w tej sprawie wypowiedziało się środowisko Grup Oporu „Solidarni”, negując fakt członkostwa Łozińskiego w tej organizacji, zaś Kapituła Odznaki Honorowej Grup Oporu wystosowała oficjalne dementi, skierowane do Szefa Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych oraz do mediów[14][15].

Przypisy

  1. a b Krzysztof Łoziński, Encyklopedia Solidarności [dostęp 2015-12-25].
  2. Czas przeszły, „Kontrateksty”, www.kontrateksty.pl [dostęp 2016-01-21].
  3. a b c Krzysztof Łoziński, Kim byłem, kim jestem, czyli informacja o mnie, „Studio Opinii”, 25 listopada 2015 [dostęp 2015-12-25].
  4. Andrzej Friszke, Solidarność podziemna 1981-1989, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk; Stowarzyszenie „Archiwum Solidarności”, 2006, ISBN 9788388490453 (pol.).
  5. Krzysztof Łoziński, Encyklopedia Solidarności – hasło o mnie, [www.kontrateksty.pl] [dostęp 2015-12-25].
  6. Informacja o Fundacji :: Kontrateksty.pl, www.kontrateksty.pl [dostęp 2015-12-25].
  7. Krzysztof Łoziński, 122 drogi taternickie. Materiały szkoleniowe do użytku wewnętrznego, Polski Związek Alpinizmu, 1987.
  8. Krzysztof Łoziński: Wiesław Binienda na zamówienie polityczne plecie bzdury, wiadomosci.wp.pl, 20 kwietnia 2012 [dostęp 2015-12-25] (pol.).
  9. Krzysztof Łoziński, Trzeba założyć KOD, Studio Opinii, 18 listopada 2015 [dostęp 2015-12-25].
  10. Kijowski będzie miał konkurenta. Łoziński deklaruje start w wyborach nowego lidera KOD, „WPROST.pl”, 22 lutego 2017 [dostęp 2017-04-25].
  11. Jacek Żakowski, Krzysztof Łoziński: Kijowski popełnił duży błąd, ale nie o niego w tej sprawie chodzi, www.polityka.pl, 19 stycznia 2017 [dostęp 2017-04-25].
  12. Krzysztof Łoziński nowym szefem KOD. Kijowski wycofał się z kandydowania. polityka.pl, 2017-05-27. [dostęp 2017-05-27].
  13. [= http://www.kontrateksty.pl/index.php?action=show&type=news&newsgroup=18&id=5521 Encyklopedia Solidarności - hasło o mnie]. www.kontrateksty.pl. [dostęp 2011-02-24].
  14. Kompromitacja! Nowy lider KOD nie był w grupach oporu „Solidarni”. Kapituła OPGO „S” stanowczo zdementowała wypowiedź Gasiuk-Pihowicz. www.wPolityce.pl, 8 września 2017. [dostęp 2017-09-09].
  15. Ale wstyd! Właśnie runął mit o opozycyjnej przeszłości nowego lidera KOD. www.m.niezalezna.pl, 8 września 2017. [dostęp 2017-09-09].