Krzysztof Klabon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Krzysztof Klabon (ur. ok. 1550 prawdopodobnie w Królewcu, zm. 1616 lub później) – polski kompozytor, lutnista, śpiewak.

Początkowo chłopiec-śpiewak na dworze Zygmunta Augusta, 6 stycznia 1565 został instrumentalistą, wykonując utwory lutniowe na uroczystościach dworskich. W 1576 został oficjalnie mianowany kierownikiem kapeli dworskiej, 1596 zastąpiony przez Lukę Marenzio, ponownie na stanowisku od 1598 do 1601. Musiał być jednym z najlepszych muzyków na dworze; dwukrotnie wyjeżdżał z królem Zygmuntem III do Szwecji (1593-1594 oraz 1598), śpiewał także z towarzyszeniem instrumentu na dwóch weselach Zygmunta III, na uroczystości z okazji zdobycia Smoleńska (1611), na weselu Jana Zamoyskiego z Gryzeldą Batorówną (1583). Ostatni zapisek dotyczący Klabona pochodzi z 31 października 1616.

Twórczość[edytuj]

W całości w oryginalnej wersji zachował się tylko cykl 6 pieśni 4-głosowych do tekstu Stanisława Grochowskiego, zatytułowany Pieśni Kalliopy Slowienskiey. Ná teráznieysze, pod Byczyną, zwyćięstwo, wydany w Krakowie w 1588 roku przez Siebeneychera. Pieśni te, jak sama nazwa wskazuje są utworem okazjonalnym, opiewającym zwycięstwo Polaków nad wojskami arcyksięcia Maksymiliana Habsburga w bitwie pod Byczyną. Tytuły pieśni:

  • I Słuchajcie mię, wszystkie kraje
  • II Szerokie sarmackie włości
  • III Sławne potomstwo Lechowe
  • IV Tryumfuj, wierny poddany
  • V Głośnym zwycięstwem głośna, Kalliope moja
  • VI Jesli greccy Hektorowie

W tabulaturze łowickiej w intawolacji dotarło do nas również 5-głosowe Kyrie paschale.

Z innych dzieł zachowały się tylko: jeden (najwyższy?) głos prawdopodobnie 5-głosowego Officium Sancta Maria oraz teksty wierszy Jana Kochanowskiego, do których muzykę napisał - i śpiewał, jednocześnie akompaniując sobie - Klabon (wyd. Kraków 1583, u Łazarza Andrysowicza).

Linki zewnętrzne[edytuj]