Andrzej Hakenberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Hakenberger
Imię i nazwisko Andreas Hakenberger
Data i miejsce urodzenia 1574
Koszalin
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 1627
Gdańsk
Gatunki muzyka poważna, muzyka renesansowa
Zawód kompozytor, kapelmistrz i śpiewak

Andrzej Hakenberger, właśc. Andreas Hakenberger (ur. 1574 w Koszalinie, zm. 1627 w Gdańsku) – niemiecki kompozytor, kapelmistrz i śpiewak.

W latach 1602–1607 śpiewał w polskiej kapeli królewskiej w Krakowie. Od roku 1608 pełnił funkcję kapelmistrza w kościele Mariackim w Gdańsku. Jest również jednym z autorów, których utwory zostały zapisane w Tabulaturze oliwskiej i pelplińskiej[1].

Możliwe, że wykształcenie muzyczne odebrał w Gdańsku u Johanna Wanninga. Pochowany został 5 czerwca 1627 w Gdańsku, w kościele św. Mikołaja.

Utwory[edytuj | edytuj kod]

  • In die magnamotet na chór 5-głosowy, opublikowany w zbiorze Melodiae sacrae Wincentego Liliusa (Kraków, 1604);
  • Neue deutsche Gesange nach Art der welschen Madrigalien – madrygały niemieckie (w stylu francuskim) na 5 głosów, jeden na 8 głosów (Gdańsk, 1610);
  • Odaria Suavissimahymny łacińskie do Jezusa na 3 głosy (Gdańsk 1612; wydane pośmiertnie 1628; zaginione);
  • Sacri modulorum contentus, de festa solennibus totius anni et de tempore – 41 motetów łacińskich na 8 głosów, dedykowanych biskupowi Wawrzyńcowi Gembickiemu (Szczecin, 1615);
  • Harmonia sacra in qua motectae – 21 motetów łacińskich na 6 do 12 głosów, dedykowanych królowi Zygmuntowi III Wazie (Frankfurt, 1617).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mariusz Wrona: Zarys historii budownictwa organowego i twórczości organowej w Polsce (pol.). www.culture.pl. [dostęp 2010-11-15].