Kurt Wallander

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Kurt Wallander – postać fikcyjna, prowincjonalny policjant śledczy z Ystad, główny bohater szwedzkiej serii powieści kryminalnych Henninga Mankella oraz ich kilku adaptacji filmowych.

Rys postaci[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 30 stycznia 1948[1]. W 1967 roku wstąpił do akademii policyjnej[2].

Mieszka sam, przy ulicy Mariagatan w Ystad, w Szwecji. Z byłą żoną, Moną, ma córkę, Lindę, urodzoną w 1971. Z usposobienia jest melancholikiem, nie ma wielu przyjaciół, większość czasu poświęca pracy. Jego życiowe motto stanowią słowa biblijnego Koheleta: Jest czas rodzenia i czas umierania. Komisarz obrał sobie to zdanie jako "prywatne zaklęcie", po tym, gdy został pchnięty nożem na początku swojej kariery zawodowej[3]. Matka Wallandera zmarła, jego stosunki z ojcem są skomplikowane, pełne napięć (między innymi z tego powodu, że ojciec nigdy nie zaakceptował wyboru policyjnej kariery syna).

Wallander to bohater dynamiczny. Mankell tak charakteryzuje szwedzkiego policjanta:

Quote-alpha.png
Jedną ze szczególnych cech Wallandera jest to, że stale się zmienia. W ten sposób różni się od wielu tzw. bohaterów, którzy są identyczni na pierwszej i na tysięcznej stronie książki. Ja takich książek nie lubię. Interesują mnie osoby, które się zmieniają. Nikt z nas nie będzie jutro taki sam.[4]

Kurt przechodzi kryzys wieku średniego, ma kłopoty ze zdrowiem (śmieciowe jedzenie > nadwaga > cukrzyca), po zabiciu człowieka podczas akcji (w obronie własnej), popada w alkoholizm i depresję. Zdecydowany jest nawet – po 25 latach – rzucić pracę w policji, wraca jednak po dwóch latach kryzysu psychicznego[5]. Zmienia się też jego życie uczuciowe. Tuż po rozwodzie tęskni do żony, licząc na jej powrót. Później zaleca się nieporadnie i bez powodzenia do prokurator Anette Brolin. Podczas śledztwa na Łotwie (Psy z Rygi) poznaje wdowę po policjancie, Baibę Liepę, w której zakochuje się z wzajemnością. Prowadzi z nią długą korespondencję i ma nadzieję na trwały związek. Okazuje się, że jego nadzieje są płonne.

Powieści z Kurtem Wallanderem[edytuj | edytuj kod]

Henning Mankell uczynił Wallandera protagonistą dziesięciu policyjnych powieści:[4]

oraz tomu opowiadań Piramida z 1999 (w Polsce wydane w trzech tomach w 2011: Cios/Szczelina, Mężczyzna na plaży/Śmierć fotografa i Piramida, a potem w jednym tomie jako Piramida).

Ponadto Linda Wallander, córka komisarza pojawiająca się w powieściach z tego cyklu, jest główną bohaterką wydanej w 2002 r. książki pt. Innan frosten (Zanim nadejdzie mróz, 2012). Kurt Wallander pojawia się tu jako postać drugoplanowa.

Kurt Wallander w filmach[edytuj | edytuj kod]

W rolę Wallandera wcieliło się dotąd pięciu aktorów[7]:

Przypisy

  1. Data na postawie Mordercy bez twarzy, gdzie pod koniec powieści, pojawia się informacja, że 30 stycznia Kurt Wallander skończył czterdzieści trzy lata. W powieści jest rok 1991.
  2. H. Mankell, Psy z Rygi, przeł. Grażyna Ludvigsson, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2006, s. 42, ISBN 83-7414-227-8.
  3. Tenże, Zapora, wyd. III, przeł. Irena Kowadło-Przedmojska, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2012, s. 177, ISBN 978-83-7414-988-4.
  4. a b Opis cyklu powieści z Kurtem Wallanderem na oficjalnej, polskiej stronie autora, dostęp 2009-01-19
  5. H. Mankell, Mężczyzna, który się uśmiechał, wyd. II, przeł. Irena Kowadło-Przedmojska, Wydawnictwo W.A.B., Warszawa 2008, passim, ISBN 978-83-7414-516-9.
  6. Pierwotnie dystrybuowana tylko w Holandii nowela z 2004 pt. Het Graf (Händelse om hösten), ponownie wydana w 2013 jako Handen.
  7. Lista filmów z postacią Kurta Wallandera w serwisie IMDb.com, dostęp 2009-01-19
  8. Wallander coraz bliższy, notatka w serwisie Wirtualna Polska, 2008-02-22, dostęp 2009-02-19

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]