Lasówka złotawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Lasówka złotawa
Setophaga petechia[1]
(Linnaeus, 1766)
Lasówka złotawa
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd wróblowe
Rodzina lasówki
Rodzaj Setophaga
Gatunek lasówka złotawa
Synonimy
  • Motacilla petechia Linnaeus, 1766[2]
  • Dendroica petechia (Linnaeus, 1766)
Podgatunki
  • S. p. oraria (Parkes & Dickerman, 1967)
  • S. p. bryanti (Ridgway, 1873)
  • S. p. erithachorides (S. F. Baird, 1858)
  • S. p. chrysendeta (Wetmore, 1946)
  • S. p. paraguanae (Phelps & Gilliard, 1941)
  • S. p. cienagae (J. T. Zimmer & Phelps, 1944)
  • S. p. castaneiceps (Ridgway, 1885)
  • S. p. rhizophorae (van Rossem, 1935)
  • S. p. phillipsi (Browning, 1994)
  • S. p. xanthotera (Todd, 1924)
  • S. p. aithocorys (Olson, 1980)
  • S. p. iguanae (Olson, 1980)
  • S. p. aequatorialis (Sundevall, 1869)
  • S. p. jubaris (Olson, 1980)
  • S. p. peruviana (Sundevall, 1869)
  • S. p. aureola (Gould, 1839)
  • S. p. ruficapilla (J. F. Gmelin, 1789)
  • S. p. rufivertex (Ridgway, 1885)
  • S. p. armouri (Greenway, 1933)
  • S. p. flavida (Cory, 1887)
  • S. p. eoa (Gosse, 1847)
  • S. p. gundlachi (S. F. Baird, 1865)
  • S. p. flaviceps (Chapman, 1892)
  • S. p. albicollis (J. F. Gmelin, 1789)
  • S. p. chlora (Browning, 1994)
  • S. p. solaris (Wetmore, 1929)
  • S. p. bartholemica (Sundevall, 1869)
  • S. p. melanoptera (Lawrence, 1879)
  • S. p. babad (Bond, 1927)
  • S. p. petechia (Linnaeus, 1766)
  • S. p. alsiosa (J. L. Peters, 1926)
  • S. p. rufopileata (Ridgway, 1884)
  • S. p. obscura (Cory, 1909)
  • S. p. aurifrons (Phelps & Phelps Jr, 1950)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Lasówka złotawa (Setophaga petechia) – gatunek ptaka z rodziny lasówek (Parulidae). Występuje wyłącznie w Ameryce.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono ponad trzydzieści podgatunków S. petechia[4][5]:

  • S. petechia oraria – wschodni Meksyk.
  • S. petechia bryanti – południowo-wschodni Meksyk do południowej Nikaragui.
  • lasówka namorzynowa (S. petechia erithachorides) – wschodnia Kostaryka do północnej Kolumbii.
  • S. petechia chrysendeta – południowo-wschodnia Kolumbia i skrajnie północno-zachodnia Wenezuela.
  • S. petechia paraguanaeParaguaná (północno-zachodnia Wenezuela).
  • S. petechia cienagae – Wenezuela północno-zachodnia do północnej oraz pobliskie wyspy.
  • S. petechia castaneiceps – południowa Kalifornia Dolna.
  • S. petechia rhizophoraeSonora i Sinaloa.
  • S. petechia phillipsi – zachodni Meksyk do Hondurasu.
  • S. petechia xanthotera – zachodnia Nikaragua i zachodnia Kostaryka.
  • S. petechia aithocorys – południowo-zachodnia Panama i Coiba.
  • S. petechia iguanaeIguana (na południe od Panamy).
  • S. petechia aequatorialis – południowo-środkowa Panama.
  • S. petechia jubaris – południowo-wschodnia Panama do zachodnio-środkowej Kolumbii.
  • S. petechia peruviana – południowo-zachodnia Kolumbia do północno-zachodniego Peru.
  • S. petechia aureolaWyspa Kokosowa i Galapagos.
  • S. petechia ruficapillaMartynika.
  • S. petechia rufivertexCozumel.
  • S. petechia armouriProvidencia.
  • S. petechia flavidaSan Andrés.
  • S. petechia eoaKajmany i Jamajka.
  • S. petechia gundlachiFlorida Keys, Kuba i Isla de la Juventud.
  • S. petechia flavicepsBahamy.
  • S. petechia albicollisHaiti i pobliskie wyspy.
  • S. petechia chlora – Seven Brothers Keys.
  • S. petechia solarisGonâve
  • S. petechia bartholemicaPortoryko, Wyspy Dziewicze i północne Małe Antyle.
  • S. petechia melanoptera – środkowe Małe Antyle.
  • S. petechia babadSt. Lucia.
  • lasówka złotawa (S. petechia petechia) – Barbados.
  • S. petechia alsiosaGrenadyny.
  • S. petechia rufopileataAruba, Antyle Holenderskie i inne wyspy na północ od Wenezueli.
  • S. petechia obscuraLas Aves, Los Roques i La Orchila.
  • S. petechia aurifrons – północno-wschodnia Wenezuela i pobliskie wyspy.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 11,5–13 cm. Spód ciała żółty, wierzch zielonożółty; na skrzydłach widoczne dwa żółtawe paski, skrajne sterówki są żółto obrzeżone. Na piersi oraz bokach widać wąskie, kasztanowate smugi. Oczy czarne, kontrastują z żółtą maską. Samice oraz młode samce żółte od spodu, wierzch żółtozielony; młode samice są szaro-oliwkowo-zielone. W zależności od podgatunku zmienia się ilość kasztanowatych smug na spodzie oraz ilość kasztanowatej barwy na ciemieniu.

Zasięg, środowisko[edytuj | edytuj kod]

Wierzbowe i olszowe zarośla na obrzeżach wilgotnych terenów, zakrzaczone pola, podmiejskie osiedla; północna część Ameryki Północnej do północnej części Ameryki Południowej. Zimę spędza od południowo-środkowej części Ameryki Północnej po środkową część Ameryki Południowej.

Przypisy

  1. Setophaga petechia. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2013-04-09]
  2. Yellow Warbler (Dendroica petechia) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-04-09].
  3. Setophaga petechia. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2013-04-09]
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Parulidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.3. [dostęp 2013-04-09].
  5. Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Parulidae Wetmore, Friedmann, Lincoln, Miller,AH, Peters,JL, van Rossem, Van Tyne & Zimmer,JT, 1947 - lasówki - New World Warblers (wersja: 2013-02-10). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2013-04-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Dudziński, Marek Keller, Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Oficyna Wydawnicza Multico, 2000. ISBN 83-7073-059-0.