Saint Lucia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Saint Lucia
Saint Lucia
Flaga Saint Lucia
Herb Saint Lucia
Flaga Saint Lucia Herb Saint Lucia
Dewiza: (ang.) The Land, The People, The Light
(Ziemia, Naród, Światło)
Hymn: Sons and Daughters of Saint Lucia
(Synowie i córki Saint Lucia)
Położenie Saint Lucia
Język urzędowy angielski
Stolica Castries
Ustrój polityczny monarchia konstytucyjna
Głowa państwa królowa Elżbieta II
w jej imieniu gubernator generalny
Pearlette Louisy
Szef rządu premier Kenny Anthony
Powierzchnia
 • całkowita
 • wody śródlądowe
178. na świecie
616[1] km²
10
Liczba ludności (lipiec 2015)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia
187. na świecie
163 922[1]
266,1 osób/km²
PKB (2013)
 • całkowite 
 • na osobę

1336,04 mld[2] USD
7340[2] USD
Jednostka monetarna dolar wschodniokaraibski (XCD)
Niepodległość od Wielkiej Brytanii
22 lutego 1979
Religia dominująca katolicyzm[1]
Strefa czasowa UTC -4
Kod ISO 3166 LC
Domena internetowa lc
Kod samochodowy WL
Kod samolotowy J6
Kod telefoniczny +1 758
Mapa Saint Lucia

Saint Lucia – państwo w Ameryce Środkowej na Morzu Karaibskim, na wyspie o tej samej nazwie należącej do archipelagu Wysp Nawietrznych, części Małych Antyli.

Ustrój polityczny[edytuj]

Monarchia konstytucyjna, członek brytyjskiej Wspólnoty Narodów. Konstytucja została uchwalona w 1979. Głową państwa jest monarcha brytyjski, reprezentowany przez mianowanego przez siebie gubernatora generalnego. Władza ustawodawcza należy do 2-izbowego parlamentu, złożonego z 11-osobowego senatu, mianowanego przez gubernatora i 17-osobowej Izby Zgromadzenia, wybieranej na 5 lat w wyborach powszechnych. Władza wykonawcza należy do rządu powoływanego przez gubernatora na wniosek premiera i odpowiedzialnego przed Izbą Zgromadzenia. Na premiera gubernator powołuje przywódcę większości w Izbie Zgromadzenia.

Geografia[edytuj]

 Osobny artykuł: Geografia Saint Lucia.

Wyspa górzysta (wys. do 950 m), pochodzenia wulkanicznego — w zachodniej części wyspy kaldera wulkanu Qualibou (wys. 777 m), Ostatnia erupcja 1766 rok. Wzdłuż wybrzeża występują rafy koralowe. Klimat równikowy wilgotny. Latem i jesienią silne cyklony. Gorące źródła mineralne.

Historia[edytuj]

Wyspa zamieszkana przez Karaibów. Odkryta prawdopodobnie w 1502 przez Krzysztofa Kolumba. Od 1650 kolonizowana przez Anglików i Francuzów, przedmiot ich sporów. W czasach kolonialnych na wyspę sprowadzano masowo afrykańskich niewolników. Od 1803 kolonia brytyjska, 1958–1962 w ramach Federacji Indii Zachodnich. Od 1967 państwo stowarzyszone z Wielką Brytanią. Od 22 lutego 1979 niepodległe, urząd premiera objął wtedy John Compton, którego w tym samym roku zastąpił Allan Louisy. W 1981 Louisy zrezygnował z funkcji premiera, zastąpił go Winston Cenac. Compton w 1982 odzyskał władzę jako szef rządu utworzonego przez Partię Pracy. Ponownie został premierem w 1987 i 1992. W 1997 premierem został Kenny Anthony.

Od 1990 działa na rzecz unii ekonomicznej i politycznej z Dominiką, Grenadą oraz Saint Vincent i Grenadynami.

Gospodarka[edytuj]

Podstawą gospodarki państwa jest turystyka, generująca 80% PKB. Udział produkcji przemysłowej w PKB to 16%, rolnictwa – 3%. W latach 2008-2012 Saint Lucia rozwijała się w tempie nie przekraczającym 1%, do czego przyczynił się ogólnoświatowy kryzys gospodarczy i huragan z 2010, który zniszczył uprawy bananowców. W 2013 roku relacja długu publicznego do PKB osiągnęła wartość 73,6%, średnia inflacja wyniosiła 1,5%, natomiast bezrobocie sięgnęło 21,4%. Liczba odwiedzających wyspę w roku 2013 była o 3,2% większa porównaniu z 2012. Wydatki turystów na Saint Lucia w tym czasie wzrosły o 10,1%, w związku z poprawą sytuacji na rynku Stanów Zjednoczonych[2]. W 2009 na Saint Lucia przybyło 98 685 turystów z USA, 28 563 z Kanady, 8 619 z Europy oraz 64 424 z innych krajów czy obszarów[3].

W 2012 roku głównymi partnerami w eksporcie były: USA (34%), Trynidad i Tobago (23,2%), UE (17%), Barbados (8,5%) oraz Saint Vincent i Grenadyny (3%), natomiast w imporcie USA (42,6%), Trynidad i Tobago (23,8%), UE (8,4%), Japonia (4,3) oraz Barbados (3,5%)[2].

Saint Lucia jest członkiem organizacji regionalnych: OPA (Organizacja Państw Amerykańskich), Organizacja Państw Wschodniokaraibskich (OECS), CARICOM, CARIFORUM, ALBA, Petrocaribe. Należy do wyspecjalizowanych agend ONZ, m.in. UNCTAD, UNESCO i FAO[2].

Główni partnerzy importowi to USA (42,6%), Trynidad i Tobago (23,8%), UE (8,4%), Japonia (4,3) oraz Barbados (3,5%).

Głównymi zasobami naturalnymi Saint Lucia są lasy i zasoby geotermalne[2]. W uprawie dominują banany, mango, palmy kokosowe, ananasy, kakaowce, drzewka cytrusowe, pochrzyn, papryka i imbir. Eksportowymi towarami są banany, odzież, orzechy i olej kokosowy, cytrusy[4] i awokado[2].

Mapa lokalizacyjna Saint Lucia
Castries
Castries
Vieux Fort
Vieux Fort
Geographylogo.svg
Porty lotnicze na Saint Lucia

Podział administracyjny[edytuj]

Demografia[edytuj]

Murzyni stanowią 85,3% populacji, przedstawiciele ras mieszanych 10,9% a Hindusi 2,2%, pozostali 1,6%, osoby o nieokreślonej przynależności 0,1% (stan w 2010)[1].

W 2005 alfabetyzacja mieszkańców wyniosła 90%. Przewidywana długość życia kobiet wyniosła 77 lat, mężczyzn – 70[4].

Religia[edytuj]

Struktura religijna kraju w 2010 roku według The World Factbook[1]:

 Osobny artykuł: Archidiecezja Castries.

Przypisy

  1. a b c d e Central America and Caribbean :: Saint Lucia. W: The World Factbook [on-line]. CIA, 1 września 2015. [dostęp 3 września 2015].
  2. a b c d e f g Saint Lucia. Informator Ekonomiczny Ministerstwa Spraw Zagranicznych, 1 września 2014. [dostęp 3 września 2015].
  3. Agata Karkoszka: Analiza Rynku Turystycznego Saint Lucii. AWF Kraków, Wydział Turystyki i Rekreacji, 23 listopada 2012. [dostęp 3 września 2015].
  4. a b Wielki Encyklopedyczny Atlas Świata. T. 16. Ameryka Środkowa. Warszawa: 2006, s. 57–58. ISBN 978-83-01-14931-4.