Laurylosiarczan sodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Laurylosiarczan sodu
Niepodpisana grafika związku chemicznego; prawdopodobnie struktura chemiczna bądź trójwymiarowy model cząsteczki
20% roztwór SDS w wodzie
20% roztwór SDS w wodzie
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny C12H25SO4Na
Masa molowa 288,38 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS 151-21-3
PubChem 3423265[1]

Laurylosiarczan sodu (SDS, SLS) – organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu dodecylosiarkowego (siarczanu dodecylu, to znaczy estru dodekanolukwasu siarkowego).

Jest surfaktantem anionowym i stosuje się go jako detergent. U niektórych osób może wywoływać atopowe zapalenie skóry i inne stany zapalne skóry[2][3][4].

Powoduje denaturację białek, po której możliwa jest ich pełna renaturacja, a w przypadku enzymów odtworzenie ich aktywności enzymatycznej[5][6][7]. W reakcji z białkami tworzy kompleksy, w których na jedną część wagową białka przypada 1,4 części wagowych laurylosiarczanu sodu. Następuje wówczas niwelacja naturalnego ładunku elektrycznego białek, co umożliwia dokładne oznaczenie ich masy cząsteczkowej. Ponadto kompleksy takie są zwykle lepiej rozpuszczalne w wodzie i trudniej ulegają hydrolizie enzymatycznej. Dodanie SDS do żelu poliakrylamidowego stosowanego w elektroforezie (tzw. SDS-PAGE) białek pozwala na uzyskanie lepszej jakości elektroforegramów[8][9].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Laurylosiarczan sodu – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  2. T. Agner. Susceptibility of atopic dermatitis patients to irritant dermatitis caused by sodium lauryl sulphat. „Acta Derm Venereol”. 71 (4), s. 296–300, 1991. PMID: 1681644. 
  3. A. Nassif, S.C. Chan, F.J. Storrs, J.M. Hanifin. Abnormal skin irritancy in atopic dermatitis and in atopy without dermatitis. „Arch Dermatol”. 130 (11), s. 1402–1407, 1994. DOI: 10.1001/archderm.1994.01690110068008. PMID: 7979441. 
  4. S. Marrakchi, H.I. Maibach. Sodium lauryl sulfate-induced irritation in the human face: regional and age-related differences. „Skin Pharmacol Physiol”. 19 (3), s. 177–180, 2006. DOI: 10.1159/000093112. PMID: 16679819. 
  5. K. Weber, D.J. Kuter. Reversible denaturation of enzymes by sodium dodecyl sulfate. „J Biol Chem”. 246 (14), s. 4504–4509, 1971. PMID: 5106387. 
  6. Ashleigh Miller: The Nature of Denaturing (Protein Gels, that is!). Bitesize Bio, 2014-11-18. [dostęp 2015-10-11].
  7. Denaturing Protein Electrophoresis: SDS-PAGE. National Diagnostics, 2011. [dostęp 2015-10-11].
  8. Elektroforeza. Katedra i Zakład Mikrobiologii Farmaceutycznej Gdańskiego Uniwersytetu Medycznego. [dostęp 2011-10-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-03-28)].
  9. U.K. Laemmli. Cleavage of structural proteins during the assembly of the head of bacteriophage T4. „Nature”. 227 (5259), s. 680–685, 1970. DOI: 10.1038/227680a0. PMID: 5432063. 

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.