Leśno (powiat chojnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Leśno
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 pomorskie

Powiat

chojnicki

Gmina

Brusy

Liczba ludności (2008)

669(sołectwo 808)

Strefa numeracyjna

52

Kod pocztowy

89-634[1]

Tablice rejestracyjne

GCH

SIMC

0079912

Położenie na mapie gminy Brusy
Mapa konturowa gminy Brusy, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Leśno”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Leśno”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Leśno”
Położenie na mapie powiatu chojnickiego
Mapa konturowa powiatu chojnickiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Leśno”
Ziemia53°56′58″N 17°42′00″E/53,949444 17,700000

Leśno (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Lesno, niem. Lesno, dawniej Liesznia)[2]wieś kaszubska na południowo-zachodnim krańcu Pojezierza Kaszubskiego w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie chojnickim, w gminie Brusy nad jeziorami Leśno Górne i Leśno Dolne.

Do 1954 roku miejscowość była siedzibą gminy Leśno. W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa bydgoskiego.

Wieś jest siedzibą sołectwa Leśno, w którego skład wchodzą również Kaszuba i Wysoka Zaborska.

Integralne części wsi Leśno[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0079929 Betlejem część wsi
1000864 Cegielnia część wsi
0079935 Dąbrówka część wsi
0079941 Dystelnik część wsi
1000930 Leśno-Wybudowanie osada

Historia[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze ślady pobytu ludzi pochodzą sprzed około 10 tys. lat. Stałe osadnictwo datowane jest na epokę brązu (ok. 1200 p.n.e.). Osadnictwo to było związane z grupą kaszubską kultury łużyckiej. W okresie rzymskim teren wsi zaludniony był przez ludność kultury wielbarskiej, czyli Gotów. Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z końca XIII w. W 1354 Leśno otrzymało prawa wsi królewskiej (prawo chełmińskie). W 1438 przeszło pod władzę Krzyżaków, zaś w 1466 – po wojnie trzynastoletniej – zostało znowu wsią królewską w starostwie tucholskim. Ostatnimi właścicielami byli Cietrzew-Sikorscy[5].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru zabytków NID[6] na listę zabytków wpisany jest drewniany kościół parafialny pw. Świętego Krzyża, nr rej.: IE-25 178/29 z 30.11.1929.

Modrzewiowy kościół katolicki pw. Podwyższenia Krzyża św. ufundowany został w 1650 przez królową Marię Ludwikę. Jest to budowla o konstrukcji zrębowej z wieżą konstrukcji słupowo-ramowej na podmurówce z kamieni. Dzieło miejscowych cieśli[5]. Dach i wieża kościoła pokryta są gontem świerkowym. Wnętrze zawiera strop płaski, chór wsparty jest na dwóch słupach.

Na terenie Leśna znajduje się cmentarzysko kurhanowe z 14 kurhanami, na obszarze którego jest utworzona dydaktyczna ścieżka lichenologiczno-kulturowa[7]. Na cmentarzysku były odkryte groby m.in. skrzynkowe z epoki brązu i okresów późniejszych.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 648 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  2. Dr F. Lorentz "Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem" (ISBN 83-60437-22-X) (ISBN 978-83-60437-22-3)
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. a b Franciszek Mamuszka, Pomorze Gdańskie : panorama turystyczna, wyd. Wyd. 1, Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983, ISBN 83-03-00243-0, OCLC 12079481 [dostęp 2022-08-13].
  6. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo pomorskie, Narodowy Instytut Dziedzictwa, 30 września 2021, s. 7 [dostęp 2016-12-19].
  7. Mariusz Grzempa: Informator przyrodniczo - turystyczny. Chojnice: Zaborski Park Krajobrazowy, 2008, s. 44. ISBN 83-918609-5-7.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Franciszek Mamuszka: Pomorze Gdańskie. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1983, s. 146-147. ISBN 83-03-00243-0.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]