Lipcówka Kolorowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
'Lipcówka Kolorowa'
Owoc odmiany 'Lipcówka Kolorowa'
Owoc odmiany 'Lipcówka Kolorowa'
Rodzaj Grusza (Pyrus)
Gatunek Pyrus communis L., (Grusze zachodnie)
Rodzice siewka nieznanego pochodzenia
Inne nazwy Bunte Julius Birne', 'Juli Schönheit', 'Colorée de Juillet'[1]
Hodowca Boisbunel
Data wyhodowania 1857[2] lub 1872[3]
Pochodzenie Francja, Rouen

Grusza 'Lipcówka Kolorowa' – odmiana uprawna (kultywar) gruszy należąca do grupy grusz zachodnich, odmiana letnia, otrzymana w Rouen, we Francji przez Boisbunela w roku 1857[2], jako siewka nieznanego pochodzenia.

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Drzewo rośnie średnio silnie czasem silnie. Tworzy koronę wyniosłą, wąskostożkowatą, dość luźną, mało rozgałęzioną, z gałęziami zwisającymi, łatwą do formowania.
Owoce
Małe do średnich, jajowatego kształtu, najszersze w połowie długości. W plonie owoce są wyrównane pod względem kształtu i wielkości. Skórka niezbyt gruba, krucha, lekko błyszcząca, zielonkawożółta, czasem z delikatnym pomarańczowym, rozmyto-paskowanym rumieńcem. Przetchlinki bardzo drobne, szare. Szypułka średniej długości, często wygięta. Zagłębienie szypułkowe płytkie, regularne, z ordzawieniem. Kielich duży, otwarty. Miąższ barwy zielonkawokremowej jest średnioziarnisty, mało soczysty.

Zastosowanie[edytuj]

Odmiana wybitnie amatorska, deserowa. Jej zaletą jest bardzo wczesne dojrzewanie, w Polsce uważana niegdyś za najlepszą odmianę spośród odmian letnich. Obecnie rzadko spotykana. Popularna w uprawie amatorskiej w Austrii, Niemczech i we Francji[4].

Uprawa[edytuj]

W okres owocowania wchodzi wcześnie, w 3-4 roku po posadzeniu. Owocuje obficie, przeważnie przemiennie.

Podkładka i stanowisko[edytuj]

Z pigwą zrasta się lecz rośnie słabo, dlatego zaleca się uprawiać ją na siewkach gruszy kaukaskiej.

Zdrowotność[edytuj]

Odporność na mróz niska. Kwitnie bardzo wcześnie i jest dobrym zapylaczem dla wielu odmian. Odmiana o wysokiej odporności na parcha.

Zbiór i przechowywanie[edytuj]

Owoce dojrzewają w okresie od początku drugiej dekady lipca do końca lipca. Ponieważ dojrzewanie jest nierównomierne, powinno zbierać się owoce dość twarde. Do spożycia jest dobra tylko przez kilka dni po zbiorze, szybko bowiem przejrzewa, owoce robią się kaszkowate i pękają. W chłodni można ją przechować tylko przez 2-3 tygodnie. Zebrane niedojrzałe dość dobrze znoszą transport.

Przypisy

  1. Bunte Julibirne (niem.). BUND Lemgo Obstsortendatenbank. [dostęp 2016-08-30].
  2. a b Bolesław Sękowski: Pomologia systematyczna. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-10859-2.
  3. Colorée de Juillet, La Poire, The Pear (fr.). [dostęp 2016-08-30].
  4. Bunte Julibirne sommerbirne (niem.). [dostęp 2016-08-30].

Bibliografia[edytuj]

  1. Grzegorz Łysiak: Uprawa i odmiany gruszy. Warszawa: Hortpress, 2006. ISBN 83-89211-18-1.
  2. Bolesław Sękowski: Pomologia systematyczna. T. 1. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993. ISBN 83-01-10859-2.